The Fountainhead

SKETCH BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

Few days back I had completed reading the fascinating novel “ The Fountainhead “. One more time….

I read it for the first time during my architectural college days….. Being an architectural student I was much more intrigued about the novel as the story was revolving around an architect….It is a tale of emotions, convictions, ideals and beliefs……

The Fountainhead is a 1943 novel by Russian-American author Ayn Rand. This is a story about Peter Keating, Ellsworth Toohey, Gail Wynand, Dominique Francon and the protagonist young architect Howard Roark. All these characters are a showcase of human temperaments which can be seen around us everyday….At our home….Office…..Neighbour hood….Society…..Politics……everywhere…. All shades of Grey and some much darker….

Howard Roark being an intransigent young architect battles against conventional standards and refuses to compromise with his work, ideals, convictions…… He personifies an ideal man with a belief of individualism superior to collectivism….. Roark’s former classmate, Peter Keating always opposes him and values conformity over independence and integrity. Peter Keating is a ” second hander” who follows popular styles but always turns to Roark for design problems….. Like a feeble human parasite thriving on Roark’s intelligence and walking away with all the credit for designs and enjoying the limelight…..

Keating is exploited and manipulated by Ellsworth Toohey, a socialist architecture critic who uses his influence to promote his political and social agenda with brazen assurance and tries to destroy Roark’s career. Underlining all is the tabloid newspaper publisher Gail Wynand whose newspaper always seeks to shape popular opinions like the prestitutes we see everyday….. But in person Wynand is an individualist. Therefore Wynand and Roark befriend with each other. But at the end when the public opinion turns in a direction he cannot control, he votes against Roark….. against his own will…..

The novel’s most complex character is Roark’s lover, Dominique Francon. She is a very beautiful and valiant young lady, a celebrated columnist in a newspaper and a daughter of very famous architect. She believes strongly in her ideals and is of opinion that non-conformity has no chance of winning. So she alternates between helping Roark and working to undermine him in order to protect him.

Roark and Dominique are passionately in love with each other.

In short ” The Fountainhead” is a story about love, Passion, dedication towards one’s work….Towards one’s love of life……

The manuscript of this book was rejected by twelve publishers before an editor at the Bobbs-Merrill company risked his job to get it published. Initial sales were slow, but the book gained a following by word of mouth and became a bestseller. More than 6.5 million copies of “The Fountainhead” have been sold worldwide and it has been translated into more than 20 languages.

The novel has been adapted into a film version produced by Warner Bros. in 1949. In 2014, Belgian theater director Ivo Van Hove created a stage adaptation of it.

I would recommend everyone of you to read this wonderful work of fiction which I enjoyed reading and found something new every time……

I am totally spoilt for choice to quote best quotes from this book….. I am quoting a few here…..

[Dean]“Do you mean to tell me that you’re thinking seriously of building that way, when and if you are an architect?”
[Roark]“Yes.”
[Dean]“My dear fellow, who will let you?”
[Roark]“That’s not the point. The point is, who will stop me?”

“In all proper relationships there is no sacrifice of anyone to anyone… Men exchange their work by free, mutual consent to mutual advantage when their personal interests agree and they both desire the exchange. If they do not desire it, they are not forced to deal with each other. They seek further. This is the only possible form of relationship between equals. Anything else is a relation of slave to master, or victim to executioner.”

“Aren’t they all acting on a selfish motive—to be noticed, liked, admired?” “—by others. At the price of their own self-respect. In the realm of greatest importance—the realm of values, of judgment, of spirit, of thought—they place others above self, in the exact manner which altruism demands. A truly selfish man cannot be affected by the approval of others. He doesn’t need it.”

“What would happen to the world without those who do, think, work, produce? Those are the egotists. You don’t think through another’s brain and you don’t work through another’s hands. When you suspend your faculty of independent judgment, you suspend consciousness. To stop consciousness is to stop life.”

“The hardest thing to explain is the glaringly evident which everybody has decided not to see.”

“Self respect is something that can’t be killed. The worst thing is to kill a man’s pretense at it.”

“Love is reverence, and worship, and glory, and the upward glance. Not a bandage for dirty sores. But they don’t know it. Those who speak of love most promiscuously are the ones who’ve never felt it. They make some sort of feeble stew out of sympathy, compassion, contempt and general indifference, and they call it love. Once you’ve felt what it means to love as you and I know it – total passion for the total height – you’re incapable of anything less.”

These are the glimpses from the book…..

Wow !!!! I am truly in awe…..

You will notice such Fountainheads in all walks of your life….. In all professions…..They are very few…. But they do exist and contribute in a true sense….many times silently….

Here’s a famous Court room scene of Howard Roark from the movie for you….

https://youtu.be/AX4MKIDvXLM

Another very important character from the novel Henry Cameron, one’s a very famous and successful architect now struggling against the odds of people’s ever changing conscience warns Howard Roark about the brutal battle he would need to fight to stand strong and uncompromised…… Cameron stands as an ideal and a light house for Howard Roark till his last breath…..

The novel wraps up on a positive note showcasing Roark at the top of the World’s Tallest building and Dominique approaching him by an ascending elevator…….

https://youtu.be/V-VEZpQNYWY

I would like to conclude my today’s blog with a beautiful Backstreet Boy’s song….. A song of Love….Passion…..Longing…..Desire…..

A fountainhead…

https://youtu.be/4fndeDfaWCg

I hope you will like it as much as I do……

नन्हीं हल्दिया खुशियाँ

PHOTOGRAPH BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

सुबह टहलते हुए जब मेरी मुलाक़ात इन नन्हीं हल्दिया खुशियों से हुई तब उन्हें देख मन झूम उठा और लिख़ दीं कागज़ पर कुछ पंक्तियाँ……

इक सुबह टहलते हुए
इन फूलों नें मुझे पुकारा 
झुककर नीचे माथा चूमें 
प्यार से मुझे सवारा 

दुलार उनका मेरे ख़ातिर
सहर खुशियों की लाया 
मन का सूना आँगन तब 
नयी उमंगोंको भाया 

उनकी अंदाज-इ-गुफ़्तगू 
खिलखिलाते नए रंग लायी 
वाकया पुराने बुझकर 
लिखी गई रुबाई 

मीठे दिलचस्प ताल्लुक़ात 
गुल से मेरे जो बने 
इक प्यारे हमसफ़र के 
ख़्वाब मासूमसे चुनें


 इन पंक्तियों के साथ इक प्यारा सा गाना भी सुनिए। 

https://youtu.be/1qMispn3CH8

जाणे अज मी अजर ……

ABSTRACT PAINTING IN OIL PASTELS BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

काल परवाचीच गोष्टं …… युट्यूब वर काही एक गाणे शोधताना एकदम……अवचितपणे स्वर्गीय सूर अलगदपणे उमटले माझ्या कानांवर….. तो संवाद होता परमेश्वराचा सगळ्यांशी…..गाणेच म्हणा ना…..आपल्यातल्या त्याने आपल्यासाठी म्हंटलेले…….. ते सूर होतें गानतपस्विनी किशोरीताई आमोणकर यांचे ….. आणि त्या म्हणत होत्या गीतेच्या १८ व्या अध्यायातील काही श्लोकांवर रचलेल्या परमपूज्य संत श्री ज्ञानेश्वरांच्या गोड ओव्या……ते रसाळ काव्य आणि ते सूर माझ्या मनाला एक वेगळीच ऊर्जा आणि शांतता देऊन गेले……

ऐकूया आणि अनुभवूया आपण सगळेच तो आनंद…..

https://youtu.be/BKhz4V5L0qI

सतत वाचत राहावे आणि निर्भेळ , निर्व्याज आनंद घेत राहावा असे श्री संत ज्ञानेश्वरांचे अमृत काव्य मी येथे नमूद करत आहे……

( श्रीमद्भगवद्गीता १८ व्या अध्यायातील श्लोकांवर रचलेल्या संत श्री ज्ञानेश्वरांच्या ओव्या )

जाणे अज मी अजर I अक्षय मी अक्षर I

अपूर्व मी अपार I आनंद मी II

अचळ मी अच्युत I अनंत मी अद्वैत I

आदि मी अव्यक्त I व्यक्तही मी II

ईश्य मी ईश्वर I अनादी मी अमर II

अभय मी आधार I आधेय मी II

स्वामी मी सदोदित I सहज मी सतत II

सर्वं मी सर्वगत I सर्वातीत मी II

नवा मी पुराणु I शून्य मी संपूर्णंऊ II

स्थुळ मी अणु I जे काहीं तें मी II

अक्रिय मी एक I असंग मी अशोक I

व्याप्त मी व्यापक I पुरुषोत्तम मी II

अशब्द मी अश्रोत्र I अरुप मी अगोत्र I

सम मी स्वतंत्र I ब्रह्म मी पर II

ऐसें आत्मत्वें मज एकांते I इया अद्वयभक्ती जाणोनि निरुतें I

आणि याही बोधा जाणतें I तेंही मीचि जाणें II

संत श्री ज्ञानेश्वर माऊली …….

जसजसे मी ह्या ओळी पुन्हां पुन्हां वाचत गेले तसतसे माझ्या विचारांच्या विश्वात अधिकाधिक गुरफटत गेलें……गुंगत गेलें…..रंगत गेलें…..तेंव्हा मला जे जाणवले ते इथें शब्दांत मांडण्याचा माझा हा छोटासा प्रयत्नं…..

आपल्या सगळ्यांमध्ये स्थित हृदयस्थ परमेश्वर आपल्याशी हितगूज करतोय असेंच वाटत आहे…… तो सांगतोय की मला हे माहित आहें …..मला सुरुवात नाहीं …..मला जन्म नाही…..मला वार्ध्यक्य आणि झीजही नाहीं……मला शेवटही नाही कारण मी एक ऊर्जा आहे ….मी आत्मा आहे…..मी एकमेवाद्वितीय आहें ….तू आणि मी एकच….त्यामुळे तूही माझ्यासारखाच अपूर्व आहेस….. आणि त्यामुळे तू पूर्ण आनंद आहेस…..

खरेच कीं …..आजपर्यंत एकसारखा दुसरा माणूस झालाच नाही….. आपण सगळे फक्त आपल्यासारखे …..ही किती आनंदाची……स्वाभिमानाने ओथंबलेली आणि सुंदर गोष्टं आहे नाही का …… आपण मात्र सतत एकमेकांशी तुलना करून आपला आनंद व्यर्थ गमावत आलो आहोत…..

मी अचळ आहे….स्थिर आहे….मी सदैव तुझ्यामधेच आहे…..मला अंत नाहीं …..आपलें दोघांचे प्रेमाचे अद्वैत अनादिकाळापासून चालत आलें आहें…… मीं स्वतः ला तुझ्यातून आणि तू माझ्यातून असे आपण एकमेकांना सतत अभिव्यक्त करत आलो आहोत…..अनेक वेळा मी तुझ्या मनुष्य रूपातून जन्म घेतला आहे आणि तू स्वतः च्या निर्मळ वागण्यातून संत पदाला पोचून देवत्व संपादित केले आहेस…… हे आत्मभान जेंव्हा आपल्या सगळ्यांमध्ये जागृत होईल तेंव्हा आपण आपोआपच तामसी वृत्ती सोडून सात्विक होऊ….नाही का ……

तो पुढें म्हणतोय …..की मी नियामक आहें …. मी समर्थ आहे….. मला कसलेच भय नाही….मी स्वतः आधार आहे आणि इतरांनाही मी आधार देत आहे…… जर तो आपल्यामध्ये आहे तर मग आपण उगाचच भीत असतो नेहमीं कशाला तरी……सतत भीती,चिंता , काळजी आपले मन आणि आयुष्य दोन्हीं पोखरत असतें ….मग आता कसली भीती …..”भीती सगळी व्यर्थ जाहली जेंव्हा त्याने कर हाती धरिला…..”नाही का….. कठीण प्रसंगी जेंव्हा कोणी बरोबर नसेल तेव्हा स्वतःच स्वतः चा सखा जाहले…..आणि वेळ आली तेंव्हा इतरांच्या पाठीवर सुद्धा विश्वासाचा आणि आधाराचा हात ठेवला……असं आपल्याला वागता येईल का ? खूप कठीण आहे माझ्यासाठी आणि तुमच्यासाठी सुद्धा …..पण अशक्य नाही……बरेच वेळा आपण सगळेच परिस्थितीमुळे भयभीत होतो…..गलितगात्र होतो….तेंव्हा हा विचार जर मनात काही क्षण का होईना पण चमकून गेला तर त्यात परिस्थितीशी लढण्याची आणि ती बदलण्याची ताकत असते…..नक्कीच……

तो म्हणतोय …..मी सगळ्याचा स्वामीं आहे….ज्ञानाचा उगम माझ्यातून आहे…..खूप क्लिष्ट अशा अनेक गोष्टीं माझ्यात लपलेल्या आहेत…..मला शोधणाऱ्यांसाठी मी एक दुर्गम ठिकाण आहे आणि मला सोडवणाऱ्यांसाठी मी एक जटिल कोडं आहे …… पण तरीही मी सहज आणि सोपा आहे……निर्मळ निरागस मनाला मी सहजसाध्य सुद्धा आहे…… मी सगळीकडे व्यापून राहिलो आहे…..मला सर्व ज्ञात आहे…..खरोखरीच ….. शास्त्रज्ञांनी लावलेल्या अणुरेणूच्या शोधांमध्येही परमेश्वरच आहे……कधी कधी हाती लागले म्हणतां म्हणतां अनेक शोध निसटून जातात आणि कधी कधी अचानक अलगद हाती पडतात शोध….अपघाताने म्हणा हवंतर……पण त्या अपघातांतूनही त्या शोधाला ओळखून त्याचा हात धरून तो स्थापित करण्याची क्षणिक बुद्धी कोण बरे देत असेल त्या वेळी ???? तोच…… आतापर्यंत केलेल्या प्रयत्नांचे आणि तपश्चर्येचे फलित तो देतो…… तर कधी कधी एका शोधातून दुसऱ्या शोधाकडे जाण्याची प्रेरणा……

मी आदीकाळापासून आहे…..तरीही मी सृष्टीच्या , मानवाच्या माध्यमातून पुन्हां पुन्हां नवीन जन्म सतत घेत आहे ….. पुरातन आणि पुरोगामी विचारांचा मी समेळ आहे……आदिकाळातील देवी दुर्गाही मीच आणि नवयुगातील पुरोगामी स्वरूपातील सशक्त स्त्री-शक्तीही मीच आहे….. नुसते शून्यही मीच आहे आणि अंकांच्या उजवीकडे येऊन अंकांचे मूल्य वाढवणारे शून्यही मीच आहे…… अपूर्णांकही मीच आहे आणि पूर्णांक सुद्धा मीच……. संपूर्ण शरीर म्हणजे मीच आणि डोळ्यांतून वाहणाऱ्या अश्रूंच्या थेंबांमध्येही मीच सामावलेला आहे……

मी कधी कधी नुसताच थांबून कुठलीही कृती न करता कर्म न्याहाळतो…..कधी कधी निर्विकारपणे एकटाच भटकतो……मला दुःख नाही…..आहे तो फक्त आत्मानंद ……..मला सगळ्या सृष्टीने व्यापलं आहे आणि सृष्टीच्या प्रत्येक कणात मी आहे….. मी तुमच्यामध्ये आहे आणि पुरुषोत्तम गुणांचा स्रोत आहे……तुम्हीं मला ओळखा तुमच्या स्वतः मध्ये…….

मी कुठल्याही विशिष्ट शब्दांत , ध्वनीत , आकारात , गोत्रात किंवा कुठल्याही बंधनात बांधीव नाहीं …..मी स्वतंत्र आहे….. मी परब्रह्म आहें……

अश्या प्रकारे जेंव्हा एकांतात आपला दोघांचा कुठल्याही किंतू शिवाय शुद्ध भक्तिसंवाद होतो तेंव्हा ती जाणीव तुला आणि मला एकदम गवसते …..कारण सुहृदा तू आणि मी वेगळे का आहोत……आहोत आपण दोघेही एकच …….

या काव्यातील विचारांची व्याप्ती इतकी मोठी आहे कि माझ्या या इवल्याश्या लिखाणाच्या प्रयत्नातून त्यातील गाभा तिळमात्रही व्यक्तं होऊ शकत नाही असे मला वाटते….. मी मांडलेल्या या शाब्दिक प्रपंचातील त्रुटी तुम्हीं तुमच्या विचारांनी भरून काढाव्यात ही नम्र विनंती…..

जाता जाता पुन्हां एकदा आनंद घेऊया या शब्दसुरांचा …….

https://youtu.be/BKhz4V5L0qI

उठा उठा चिऊताई ……

SKETCH BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

आज माहितीजालावर मराठी कविता चाळताना अचानक ” उठा उठा चिऊताई सारीकडे उजाडले ….” ही कविता समोर आली आणि माझं मन माझ्या बालपणीच्या सुखाच्या काळात मागे गेलं. आम्हीं लहान असताना आम्हांला उठायला उशीर झाला कि बाबा ह्या कवितेच्या ओळी म्हणून आम्हांला झोपेतून उठवत असत त्याची आठवण झाली…… त्या कवितेतील चिमणी या इवल्याश्या पक्ष्याशी आपलं सगळ्यांचं लहानपणीपासूनच जवळचं नातं…..

कावळ्याचं घर होतं शेणाचं आणि चिमणीचं घर होते मेणाचं ……चिऊताई चिऊताई दार उघड…..चिमणी चिमणी मन रमणी ……या आणि अश्या अनेक गोष्टी आणि गाण्यांमधून या चिऊताईने आपल्याला आईच्या हातून घास खाताना लहानपणी सोबत केली आहे…… हल्ली या चिमण्यांचे दर्शन दुर्लभ झाले आहे त्याला जबाबदार सर्वस्वी आपण सगळेच…… त्यांची रोडावलेली संख्या पाहून त्या एक दिवस नामशेष होतील कि काय अशी भीती वाटते.

पूर्वी घरांमध्ये,वळचणीला , कपाटांवर घरटी करायला सतत भिरभिरणाऱ्या चिमण्या आता मात्र रुसल्या आहेत कि काय असं वाटतं…..पण त्यांचं मनातलं घरटं मात्र अजूनही तसंच अबाधित आहे…….त्यांचा गोड चिवचिवाट ऐकायला किती सुंदर वाटतो……हल्ली फारसा कानावर पडत नाही…..म्हणून इथे त्याची सोबत तुम्हांला देत आहे…..

https://youtu.be/dV1PMs0C5Eo

भारतात सर्वात जास्त संख्या असणारा पक्षी म्हणून चिमणी (नर- चिमणा, मादी-चिमणी) परिचयाची आहे. नर चिमणीच्या कपाळाचा, शेपटीवरचा आणि पार्श्वभाग राखाडी, कानाजवळ पांढरा, चोच काळी, कंठ ते छातीच्या भागावर मोठा काळा भाग, डोक्यापासून खाली पोटाचा भाग पांढरा असून पाठीवर तपकिरी काळ्या तुटक रेषा असतात. मादी मातकट तपकिरी रंगाची असून तिच्या अंगावर काळ्या तपकिरी रंगाच्या तुटक रेषा असतात. तिची चोच फिकट तपकिरी रंगाची असते.तिला भारतात तपकीर असेही म्हटले जाते.

हा पक्षी हिमालयाच्या  २००० मी. उंचीपर्यंत, तसेच भारतभर सर्वत्र आढळतो . तसेच बांगलादेश , पाकिस्तान , श्रीलंका , म्यानमारसह  इतरही देशांत आढळतो. भारतात काश्मिरी आणि वायव्यी अशा हिच्या किमान दोन उपजातीही आढळतात.

माणसाच्या अगदी जवळच राहणारा हा पक्षी असून कीटक, धान्य, मध, शिजवलेले अन्न, सुर्यफुलाच्या बिया असे सर्व प्रकारचे खाद्य खातो. विणीचा हंगाम वर्षभर असू शकणारा पक्षी अशी ओळखही या पक्ष्याची आहे. गवत, कापूस, पिसे, मिळतील त्या वस्तू वापरून घराचे छत, वळचणीच्या जागा, दिव्यांच्या मागे, झाडांवर असे कुठेही घरटे बांधतो. मादी फिकट हिरव्या पांढऱ्या रंगाची, त्यावर तपकिरी ठिपके असलेली ४ ते ५ अंडी देते. अंड्यांच्या रंगात स्थानिक बदलही आहेत. नर-मादी घरटे बांधण्यापासून, अंडी उबविणे, पिलांना खाऊ घालणे वगैरे सर्व कामे मिळून करतात. चिमण्यांचे आयुष्य सहा महिने ते तीन वर्षांपर्यंत असते. ज्ञात असलेली सर्वात वयस्कर वन्य चिमणी जवळपास दोन दशके जगली. त्याचबरोबर नोंद असलेली सर्वात वयस्कर कैदेतील चिमणी २३ वर्षे जगली.

चिमण्यांच्या बाबतीत अशी एक वदंता आहे की, एखाद्या चिमणीला माणसाने पकडले आणि परत सोडले, तर बाकीच्या चिमण्या त्या चिमणीला त्यांच्यामधे घेत नाहीत व चोचीने मारतात किंवा तिला बहिष्कृत करतात; प्रसंगी,जीव देखील घेतात.

अलीकडे वाढत्या शहरीकरणामुळे वृक्षांची तोड खूप मोठ्या प्रमाणावर होत आहे.परिणामी चिमण्यांची संख्या झपाट्याने कमी होत आहे. विशेषतः शहरांमध्ये मोबाईल टॉवर्समधून होणारे विद्युत् चुंबकीय उत्सर्जन,आधुनिक प्रकारच्या घरबांधणी पद्धतीमुळे घरट्यांच्या जागांची अनुपलब्धता, अन्नाची अनुपलब्धता, शहरांमधील वाढते प्रदूषण तसेच शेतात होणारा रासायनिक खते व कीटकनाशक यांचा वापर यांसारख्या अनेक कारणांमुळे चिमण्यांची संख्या झपाट्याने कमी होत आहे.

२० मार्च हा दिवस दरवर्षी “जागतिक चिमणी” दिवस म्हणून पाळला जातो. हा दिवस त्यांच्या संख्येबद्दल लोकांमध्ये जागृती घडवून आणण्यासाठी साजरा केला जातो. हल्लीच्या काळात चिमणीची संख्या कमी होत आहे. वीज, मोबाईलमधुन येणाऱ्या विद्युत चुंबकीय लहरीमुळे चिमणीच्या आणि इतर पक्षी यांच्या आरोग्यावर गंभीर परिणाम होत आहे. याचा आपण सर्वांनीच अतिशय गांभीर्याने विचार करायला हवा आणि त्यावर उपायही करायला हवेत.

कवीवर्य कुसुमाग्रज म्हणजेच वि.वा. शिरवाडकरांची अतिशय सुंदर कविता ज्याने या लेखाची सुरुवात केली ती पुढे देत आहे.

उठा उठा चिऊताई 
सारीकडे उजाडले 
डोळे तरी मिटलेले 
अजूनही!

सोनेरी हे दूत आले 
घरट्याच्या दारापाशी 
डोळ्यांवर झोप कशी 
अजूनही!

लगबग पाखरेंहि 
गात गात गोड गाणे
टिपतात बघा दाणे 
चोहीकडे!

झोपलेल्या अश्या तुम्ही 
आणायचे मग कोणी 
बाळासाठी चारापाणी 
चिमुकल्या!

बाळाचे मी घेता नाव 
जागी झाली चिऊताई 
उठोनिया दूर जाई 
भूरभूर!

किती साधे सोपे शब्दं ….पण तरीही मनाला बिलगून राहणारे…… गुणगुणत राहावेसे…… चिमणीला झोपेतून उठवण्याची कल्पनाच किती विलक्षण आहे नाही का …… ही कविता गुणगुणण्याचा माझा छोटासा प्रयत्न…..

https://youtu.be/BEpzQv97MdI

हीच कविता आता ऐकुया सुमन कल्याणपूर यांच्या आवाजातून……संगीतबद्ध केली आहे श्री. कमलाकर भागवत यांनी……

https://youtu.be/J9evnbzrO6Q

या चिमण्यांनी आपल्या घरात , अंगणात , गच्चीवर , खिडकी मधे येऊन पुन्हा फेर धरून नाचावे आणि चिवचिवाट करून आपल्याशी पुन्हा गप्पा माराव्यात असं जर वाटत असेल तर त्यासाठी आपणच सगळ्यांनी प्रयत्न केले पाहिजेत नाही का ……

तर लोकहो!! माझं चिमणी पुराण मी आता आवरतं घेते पण तुमच्याशी मात्र सतत माझ्या चिमणगप्पांनी संवाद साधत राहीन एवढं मात्र नक्की…..तुम्हांला आवडेल का माझ्याशी गप्पा मारायला आणि आपले विचार व्यक्तं करायला…..मला नक्की कळवा बरं का ……..

The Ingenious….Enchanting….Nutan….

GRAPHITE PENCIL PORTRAIT OF NUTAN BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

When I was a kid, I used to get up from my sleep on Sundays, listening to the songs from a Television show named Rangoli. This is a T.V. show running on DD National showcasing old and new Hindi film songs. I used to enjoy it a lot !! Everyone from my family is in love with a good music….. On one such Sunday morning on “Rangoli”, I saw her first…..And I was glued to the T.V. screen….Totally mesmerized by her…..Smitten by her beauty and wonderful emotive eyes….. It was a “WOW” moment for me…..And the actress on screen was “Nutan“……

From that moment onwards, she is one my most favourite actresses. Nutan Samarth was born on 4 June 1936 in Bombay ( at that time a name for Mumbai) into a Marathi Hindu Chandrasenia Kayastha Prabhu family. She was the eldest among the four siblings in her family. Her father was film director Mr. Kumarsen Samarth and mother was actress and filmmaker Shobhana Samarth. Mr. Kumarsen Samarth was one of the early developers of Films Division Of India. Nutan had two sisters; actress Tanuja and Chatura and a brother Jaydeep.

As a child Nutan went to Villa Theresa school and later educated at the Baldwin Girls High school in Bangalore. She was attracted to performing arts like singing and dancing since her childhood and also liked Arithmetic and Geography at school. She took lessons in classical music for four years under Shri. Jagannath Prasad.

Nutan first appeared briefly in front of the camera as a child in her father’s film Nal Damyanti in 1945 when she was nine years old. She started her career at the age of fourteen by playing the protagonist in Hamari Beti (1950), directed by her mother. She sang a song , ” Tujhe kaisa dulha bhaye re “ for this movie which was music directed by Snehal Bhatkar. Nutan gained her greater recognition for her performance in Ravindra Dave’s suspense thriller Nagina(1951). The film became her first commercial success. She was aged just 15 years of age at the time of release of the film and therefore was not allowed to attend it’s premier as the film was rated “A”- restricted for adults , and she was underage.

She also participated at 1952 Femina Miss India contest, where she was crowned Miss Mussoorie. Her accolades include five Film Fare Best Actress Awards and The Padma Shree conferred on her by the Govt. Of India in 1974. Her first big break was the movie Seema which won her first Film Fare Best Actress Award. It followed many more films which showcased her wonderful acting skills like Paying Guest, Anari, Sujata, Bandini, Sarswatichandra, Chaalia, Tere ghar ke Samane, Baarish…. The list goes on and on and on……

At the later stage of her career also she did many meaningful roles. She had starred opposite Amitabh Bachchan in movie named Saudagar(1973)….depicting strong female character and fabulous acting.

Nutan was noted for playing pathbreaking, women centric roles having strong character and exhibiting influential social message. She is one of the finest and versatile actors of the Indian Film Industry……And I dare say one of the finest among the World wide Cinema….

She was witty and Sweet….at the same time Peppery and sarcastic….. Whenever she was on screen, the whole camera frame just belonged to her….. The expressions on her face were much more than a dialogue…..

Look….. for example this song from the movie Tere Ghar Ke Samne where Nutan and Dev Anand are descending the steps of Kutub Minar ( Actually it’s real name is Vishnu Stambh)……Dev Anand is shown on screen singing the song and Nutan is emoting beautifully on screen….. Her response to Dev Anand during the whole song….Her body language….Her acting and the onscreen chemistry between the two is simply amazing…..This was the song where I saw her first…… I am sure you all will surely enjoy and love this song as much I do…..

https://youtu.be/dekQT5J3JqU

Forbes India on Nutan’s performance in Bandini(1963) stated, ” Nutan’s masterful performance of a jilted young woman who murders her lover’s wife in Bimal Roy’s classic is arguably the best acting by a lead actress in Indian Cinema. Nutan’s genius lay in portraying a whole range of emotions without resorting to over-the-top histrionics. The pièce de résistance is the scene in which her face conveys conflicting sentiments as she is about to commit the murder.”

Nutan married Lieutenant-Commander Rajnish Bahl of the Indian Navy on 11 October 1959. Their only son Mohnish, was born in 1961. He went on to become a television and film actor.

Nutan’s life’s narrative was depicted in the book “Nutan-Asen Mi Nasen Mi” (meaning’I will exist or not’) written by Famous Marathi writer Lalita Tamhane. The book consists of Nutan’s life experiences, her interactions with co-actors, family, friends etc. On February 2011, a postage stamp was released to honour her by India’s Minister of State for Communication and Information Technology.

Google commemorated Nutan with a doodle on her 81st birthday.

Nutan died on 21st February 1991 due to breast cancer.

So Guys…… this was all about a great , ingenious and enchanting actress named Nutan……

I hope all of you must have enjoyed watching the song…..

Enjoy the rains….. Take care….And don’t forget to share your thoughts here….

Bye…Bye….

एकटक बघ दुरुनी पाहता…..

PHOTOGRAPH BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU , LOCATION:- PARVATI, PUNE

गेल्या रविवारी सकाळी पर्वतीवर जाण्याचा योग आला. तिथेच वरून हे छायाचित्र माझ्या भ्रमणध्वनी च्या डोळ्यांनी टिपले….. एखाद्या गोष्टीकडे दुरून आणि उंचावरून जेंव्हा आपण पाहतो त्यावेळीं आपल्याला एक वेगळाच दृष्टिकोन लाभतो…. जेंव्हा हे दृश्य मी पहात होते त्यावेळी माझ्या मनः पटलावर उमटलेल्या काही ओळी मी लिहीत आहे……

 एकटक बघ दुरुनी पाहता....

 एकटक बघ दुरुनी पाहता,
मानसीचे हे चित्र नवे....
बहरूनी येता गुलमोहर तो,
 धावत येती पाणथवे....

 खाली पसरल्या मनबेटांवर, 
 हिरवी नक्षी फुललेली.... 
 आर्त मनांच्या त्या भिंतींनी, 
  ओल सयींची साठवली.... 

एकटक बघ दुरुनी पाहता....

सोबत देत आहे एक सुंदर गाणे …… माझ्या आवडीच्या गाण्यांपैकी एक…. पंडित हृदयनाथ मंगेशकर यांचा अप्रतिम आवाज आणि पी. सावळाराम यांचे तितकेच अप्रतिम शब्दं….. वसंत प्रभू यांचे गोड संगीत….. कन्यादान या मराठी चित्रपटातील हे गाणे….

https://youtu.be/hc2zkOYG5k4

आजच्या विशेष दिवशी माझ्या ब्लॉगला दोन वर्षे पूर्ण झाली….. ही वाटचाल अशीच पुढें चालू ठेवण्याची कुवत परमेश्वराने मला द्यावी हीच त्याच्याचरणीं विनम्र प्रार्थना……

कभी तनहाइयों में यूँ

WATER COLOUR PAINTING BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

बरसात की आगाज़ हमेशा हम सभी के ज़ेहन में एक तसवीर बनाने लगती हैं। काले घने बादलों से भरा आसमाँ सभी के दिलों में इक तपिश को जगाता हैं। और फ़िर सबके दिल से निकलते हैं कुछ नए कुछ पुराने कुछ जानें कुछ अंजाने अल्फाज़ और एहसास। इस बारिश के आते ऐसेही लिखें मेरे कुछ अल्फाज़ आज आप सभी के सामने पेश करने जा रहीं हूँ।

 जब से काली घटा का अँधेरा 
तन्हाईयों में छाने लगा
आँख छलकी काजल ने अपने
दायरे का दामन छोड़ दिया

आया फ़िर झोंका हवा का
हर मक़ाम को घेरता
और फ़िर लौ उस दिये की
जलती गयी....बुझती गयी....

कौन जानें किसका पयाम ये
दिल से यूँ टकरा गया
ख़ामोश लबों के दरमियाँ
लफ़्ज आते गए....मिटते गए...

यूँ तो हैरत हर दिल को हैं
ये किसकी दस्तक़ बार बार
जब भी बढ़ाए जो हाथ वो
तो आइना हो जाएं इख़्तियार

मेरी इस कविता के साथ आपके सामने पेश कर रहीं हूँ इक सुंदर गाना गाने का मेरा छोटासा प्रयास। ये गाना हैं १९६१ साल के ” हमारी याद आएगी ” फ़िल्म से। इस गीत को लिखा हैं श्री किदार शर्माज़ी नें और उसे गाया हैं मुबारक़ बेग़म ने। इसका मधुर संगीत हैं श्री. स्नेहल भाटकरज़ी का। उम्मीद करतीं हूँ की मेरा ये गाना गानेका प्रयास आपको पसंद आये।

आप सभी की प्रतिक्रियाओं का मुझे हमेशा इंतजार रहेगा। तो आपके मन की बात ज़ाहिर करना बिलकुल ना भूलिए। आप सभी को शुभ रात्री। हमेशा खुश रहिये। मुस्कुराते रहिये।

तू सखा…..

WATER COLOUR AND COLOUR PENCIL SKETCH BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

आपल्या आजूबाजूला सतत अनेक प्राणिमात्र वावरत असतात. पण त्यातलं कोणीतरी एखादंच आपल्या अगदीं जिवाभावाचं असतं. मग त्या व्यक्तीशी रक्ताचं नातंच असावं लागतं असं नाही. कधी कधी या रेशीम बंधाला काही नावच देता येत नाही….. पण तरीही तो बंध असतोच….. त्या व्यक्तीला आपण आणि आपल्याला ती व्यक्ती पूर्णपणे उमजलेली असतें. आपला अव्यक्त आवाज त्या व्यक्तीला सहज ऐकू जातो. मनातली आंदोलनं आपोआप तिच्यापर्यंत अलगद पोहोचतात. मनामनातली तटबंदी विरघळून दोघांचाही आनंद एकरूप होतो…..

ही व्यक्ती मग कोणीही असू शकते….. अगदीं मुका प्राणि ….. वृक्ष सुद्धा……

एक सखा….. ज्याच्याजवळ आपण आश्वासकपणे व्यक्तं होऊ शकतो …… ज्याच्या मदतीने आपण आपल्या मनातील भीतीला लाथ आणि वेदनेला वाट मोकळी करून देऊ शकतो……

वेळ पडल्यास हा सखा आपल्याला स्वतः च्या पंखांखाली घेतो आणि योग्यवेळी आपल्या पंखांना आकाशात उंच भरारी मारण्याचं बळही देतो……

हे नातं विश्वासाचं , मायेचं आणि प्रेमाचं असतं…… सुंदर असतं….. निरागस असतं…… कधी हा सखा आपल्याला परमेश्वरात भेटतो….. तर कधी माणसांत…… तर कधी स्वतः साठी……स्वतः मध्ये सुद्धा……

अशाच एका ….. प्रत्येकाच्या…..सख्यासाठी……

तू सखा ……

 माझिया मनीच्या स्पंदनांचा 
 नाद येई तुझ्यातूनी 
 आणि अपुल्या आसवांची 
 एक हृदयीं ठेवणीं 

 घेशी कर गुंफूनी तुझिया 
 कधी भेटशी अंतरीं 
 पंख फ़ैलावून माया 
मोद मनावर मंतरी 

 तू सखा......

अश्याच सगळ्यांच्या गोड सख्यासाठी …… एक गोड गाणं ……. नक्की सांगा आवडलं का ते …… आणि व्यक्तं व्हा….. मला तुमचे विचार जाणून घ्यायला नक्कीच आवडेल…….

MELTING POT OF GOLD…..

PHOTOGRAPH BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU
MELTING POT OF GOLD

Your warm and loving gaze
From the beginning of dawn
Breaking through the mind maze
Superseding the yawn

For hours on end
You embrace every soul
As the spirits contend
To achieve their goal

As you seem to rise
And set everyday
It makes me a bit wise
Swiping the muddle away

When slowly and steadily
The twilight is unfold
The dreams are assured wholly
By your melting pot of gold

kshama........

Here is a fabulous song in Raag Marwa for all of you….. Sung by Bharatratna Lata Mangeshkar….. Music is by Pandit Hridaynath Mangeshkar and poetry is by the great poet Mr. Bha.Ra.Tambe…..

Raag Marwa is a raag in Hindustani Classical Music to be performed at the time of Sunset……

Listen to this beautiful Marwa by Savani Shende – Sathe

# Sunset

# Nature_Beauty

#Nature_Photography

वाड्याच्या या चार कमानी …. और इक तनहा महफ़िल

PHOTOGRAPH BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU #Menavali Wada

वाड्याच्या या चार कमानींखालून कोणे एके काळी गोंडस बालपण दुडूदुडू धावलं असेल नाही का……

आणि कित्येक वेळा तो फिकट निळा आकाशाचा तुकडा न्याहाळत आणि अंगणीच्या दगडी कारंज्यातील पाण्याचे तुषार अंगावर झेलत सुंदर शालीन हास्य खळाळली असतील ……. मोहरली असतील…..

समोरच्या बंद खिडकीच्या तावदानांमागून येणाऱ्या गाण्याच्या सुमधुर सुरांनी कोणीतरी घायाळ झाले असेल आणि बाजूचे बंद दार उघडून त्या स्वरांचे प्रत्यक्ष दर्शन घेण्याची एक अनामिक ओढ त्या व्यक्तीला लागली असेल…….

वर्षांमागुनवर्षे जाऊन सुद्धा पायींच्या घडीव काळ्या अश्मानी आणि डोईवरच्या सुंदर रंगीबेरंगी कोरीव काष्ठानी इतिहासाचा गारवा स्वतः मध्ये झिरपून ठेवला असेल……

…………………………………………………………………………………………………………………………

 अब बस हैं इक वीराना,
      और इक तनहा महफ़िल ...

कुछ पुरानी यादोंको ,

गा रहा इक बेबस दिल ….

हवाओं पर झुलता ,

इक शमादान ….

टिमटिमाती लौ दे रहीं ,

अंधेरेको नया आयाम …..

पुकार सुनकर उसकी ,

आ रहा हैं कोई ….

मन में झूला झूले ,

समा रहा हैं कोई ……

अब इस वीराने को ,

ख़ोजने आ रहा है कोई ……

और इस तनहा महफ़िल को ,

सजा रहा हैं कोई ……

ये राह देखता गीत फिजाओं में समाकर ,

सुनों गा रहा हैं कोई …….

# Heritage Photography

#Heritage Beauty

कोनाडे ….. घरातले …. आणि मनातले ……

जलरंग आणि लेखणीने काढलेले रेखाचित्र :- क्षमा परांजपे – गानू

काही दिवसांपूर्वी वाईजवळ मेणवली या गावातील आदरणीय राजमान्य राजश्री नाना फडणवीस यांचा वाडा पाहण्याचा योग आला. मी स्वतः वास्तुविशारद असल्यामुळे अशा प्रकारच्या जुन्या वास्तूंना भेटण्याची ओढ मला सतत खुणावत आणि सुखावत असते. या जुन्या खोडांना खूप वर्षांचा इतिहास असतो आणि वर्षानुवर्षं सतत ऊन – पाऊस , वेगवेगळी माणसं , निरनिराळ्या घटना आणि आघात अंगावर झेलल्यामुळे त्यांना एक प्रकारचा विशिष्ट गंध आणि संवेदना असतात.

त्या वास्तूच्या प्रत्येक कोपऱ्याची स्वतःची अशी एक कहाणी असते……गंमत असते…… हल्ली काळाच्या पडद्याआड जात चाललेल्या वास्तुरचनेतील अनेक गमती-जमती नामशेष होताना पाहिल्या की खूप वाईट वाटते. खुंट्या , भिंतीतले जिने , फडताळ…… तसेच कोनाडे ……

कोनाडा….. जुन्या वास्तूंमध्ये पाहायला मिळणारी एक अतिशय उपयुक्त आणि सुंदर वास्तूरचना…..

कोनाडा म्हणजे सोप्या शब्दांत सांगायचे झाले तर बिन दरवाजाचा भिंतीतील छोटासा खण किंवा कप्पा….. पूर्वी घरांच्या भिंती जवळ जवळ दीड ते अडीच तीन फूट जाडीच्या असत…. त्यामुळे त्यांच्या पोटात असे कोनाडे करण्याची मुभा आणि संधी असे. असे कोनाडे तुम्हांला सध्या अस्तित्वात असलेल्या पुण्यातल्या तसेच महाराष्ट्रातल्या विविध जुन्या वाड्यांमध्ये पहायला मिळतील…..

असेच कोनाडे कोकणातल्या जुन्या घरांमध्ये सुद्धा आहेत…..

माझे आजोळ आणि पणजोळ दोन्हींही कोकणातलेच….. त्यामुळे आमच्या लहानपणीच्या कैक उन्हाळी सुट्ट्या आम्ही कोकणातल्या अशा घरांमध्ये घालवल्या आहेत. माझे पणजोळ गणेशगुळे म्हणजे पावस / रत्नागिरी जवळील एक छोटेसे निसर्गरम्य खेडं…. त्यामुळे सुट्टीत आम्ही काही दिवस रत्नागिरीला आजीआजोबांजवळ आणि काही दिवस गणेशगुळ्याला घालवत असू.

ती कोकणातली लाल लाल माती…. हिरवागार निसर्ग …. आणि त्या हिरव्यागारपणात लपलेली जांभ्या दगडाची लाल लाल कौलारू घरं….. या सगळ्याला सोबत म्हणून मागून येणारी समुद्राची गाज….

तिथेच मला भेटले ते कोनाडे…… या कोनाड्यांचा उपयोग अतिशय नाविन्यपूर्ण आणि विविध पद्धतींनी केला जायचा. त्यात पूर्वी घरातल्या स्त्रिया त्यांचे वेणी-फणी करण्याचे साहित्य, आरसा, काजळाची डबी, तेलाची बाटली , कुंकवाचा करंडा इत्यादी गोष्टी ठेवत असत. म्हणजे जेंव्हा गरज असेल तेंव्हा ते साहित्य पट्कन हाताशी मिळे.

लहान मुलं सुद्धा आपल्या सवंगड्यांपासून लपवून कैरी, करवंदे , छोटे बिट्टी आंबे, ( बिट्टी आंबे म्हणजे आकाराने छोटे , पिकलेले चवीला मधाळ असे आंबे जे मुद्दाम लहानग्यांसाठी खायला राखून ठेवले जायचे….. त्यांच्या छोट्याश्या गोंडस आकारामुळे….. कोकणातल्या हापूस आंब्याला मिळालेला सोनेरी केशरी रंग आणि त्याची स्वर्गानंद देणारी मधुर चव हि कोकणातल्या लाल मातीची देणगी आहे असे आम्हाला आमच्या वास्तुविशारद शाखेच्या प्राध्यापकांनी सांगितले होते.), छोटी खेळणी , भोवरे वगैरे गोष्टी तिथे लपवून ठेवत असत. पण जेंव्हा त्या कोनाड्याला मुंग्यांची रांग लागे तेंव्हा मग या बाल खजिन्याचा सुगावा घरातल्या लहानांपासून सगळ्या थोरामोठ्यांना लागायचा आणि मग घरातल्या समस्त मातोश्रींचा लाघवी ओरडा आणि क्वचित प्रसंगी गोड धपाटा लहानग्यांच्या पाठीवर पडत असे.

कोनाड्यांचा प्रमुख उपयोग हा दिवे, कंदील , पणत्या लावण्यासाठी होतअसे…… घरातील जमिनीबरोबरच घरातल्या भिंती आणि कोनाडेसुद्धा शेणामातीने स्वच्छ सारवले जात आणि मग त्यात दिवा, पणत्या लावल्या जात तेंव्हा ते कोनाडे किती सुरेख दिसत असत……. संध्याकाळच्या वेळी अशा सुरेख कोनाड्यात तेवणाऱ्या दिव्यांच्या प्रकाशात आई, आजी, पणजी बरोबर म्हटलेली शुभंकरोती, रामरक्षा स्तोत्र , परवचा ,पाढे…… आणि मग रात्री आजीआजोबांनी सांगितलेल्या भुतांच्या , देवादिकांच्या आणि पऱ्यांच्या गोष्टी ….. आठवलं कि अजूनसुद्धा मन त्या क्षणांवर खिळून राहतं……

हे कोनाडे भिंतीत असल्यामुळे थोडेसे काळोखे आणि थंड असायचे…. त्यामुळे जर ते स्वच्छ ठेवले नाहीत तर तेथे पाली, विंचू आणि इतरही कीटक वास्तव्यास येत असत…. उन्हाळ्यात कधी कधी जनावरं पण वेटोळे घालून गपगार पडलेलं असायचं. जनावरं म्हणजे सर्प वर्गातील प्राणी…. कोकणात सापाचा उल्लेख साप…. असा स्पष्ट न करता जनावर असं म्हणण्याची पद्धत आहे…..

त्यामुळे आजी/ पणजी नेहमी म्हणत असत कि हे कोनाडे स्वच्छ असावेत आणि त्यावर सतत लक्ष असावं….. ते जागते ठेवावेत……

आपलं मनसुद्धा असंच एक मोठं घर आहे ज्यात असंख्य कोनाडे आहेत….. आणि त्या कोनाड्यांमध्ये असंख्य बऱ्या- वाईट आठवणी लपलेल्या आहेत….. त्या आठवणी जर आपण नीट लावून ठेवल्या आणि तिथे मांगल्याचा , सुविचारांचा, प्रेमाचा आणि माणुसकीचा मंगलदीप सतत तेवत ठेवला तर याच आठवणी आपल्याला हव्या असलेल्या क्षणी आपल्या हाताशी येतात आणि त्यांच्या प्रकाशाने आपला मार्ग उजळून टाकतात…. सुखकर करतात…. प्रेरित करतात ……

पण जर या मनातल्या कोनाड्यांची आपण नीट काळजी घेतली नाही तर तिथे मग या आठवणी सडतात ….. अविचाराच्या पाली, विंचू तिथे आपले बस्तान बसवतात आणि वाईट विचारांचे विषारी साप सतत आपल्याला डंख करून वेदना देतात……

जुन्या वास्तूंमधील कोनाड्यांचा अजून एक सुंदर उपयोग म्हणजे तिथे सुरंगी , चाफा अशी सुगंधी फुलंही ठेवली जायची….. त्यांचा मंद सुंगंध मग दिवसभर आणि रात्रीसुद्धा घरभर दरवळत असे….. आता सुरंगीची सुंदर फुलं शहरात क्वचितच पहायला मिळतात मग सुरंगीच्या झाडांची तर गोष्ट दूरच राहिली….. पूर्वी ओटी , पडवी ( ओटी म्हणजे दिवाणखाण्याचा / घराचा दर्शनी उघडा भाग जिथे पै पाहुणे प्रथम येऊन बसत असत…. आणि गप्पा मारत…. आणि पडवी म्हणजे घराचा मागील भाग जिथे घरात काम करणाऱ्या गाडी माणसांचा वावर असे.) मधील कोनाड्यात पाण्याचे तांब्या-भांडे सतत भरलेलं असे. येणारा जाणारा कोणीही मग या थंडगार पाण्याने आपली तहान भागवू शकत असे….. तहानेसाठी पाणी मागण्याची वेळ त्यामुळे सहसा कोणावर येत नसे…….

माजघरातील कोनाड्यात आजीच्या औषधी बटव्यातील वरचेवर लागणारी औषधें सुद्धा ठेवलेली असत….. वेळप्रसंगी पट्कन मिळण्यासाठी…… माझी आजी/ पणजी यांना आयुर्वेदाचे उत्तम ज्ञान होते/आहे. आणि पणजोबा तर पंचक्रोशीत उत्तम वैद्य म्हणून प्रसिद्ध होते….. त्यामुळे सुट्टीत जर आम्ही आजारी पडलो तर त्यावर इलाज पण पट्कन व्हायचा ….. काळजी नसायची……

जेंव्हा जेंव्हा मी आपल्या मानवी मनाची आणि माणसांनी विकसित केलेल्या वास्तुशास्त्राची सांगड घालण्याचा प्रयत्न करते त्यावेळी मला अनेक नवनवीन गोष्टी दरवेळी उमजतात…..

हे आपल्या मनातले कोनाडेसुद्धा जर आपण सुविचारांच्या सुगंधांनी आणि ज्ञानाच्या तेजाने उजळून टाकले तर आपल्या मनाचं घर सुद्धा किती साजिरं ….गोजिरं दिसेल…… नाही का ?

 भिंतीमधल्या कोनाड्यातील,
 अंधारगारवा शहारून गेला....
 सोनचाफीच्या मोहक गंधाची,
 तो मागणी करू लागला.....

 त्याची ती मग आर्त विनवणी,
 जेंव्हा आली कानी विराणी....
 मांगल्याची मग आरस्पानी,
 तेंव्हा झाली दिवेलागणी....   

अशाच एका दिवेलागणीच्या वेळी कोनाड्यात तेवणाऱ्या दिव्याच्या मंद प्रकाशात कोणी एक ती …..कोणा एका त्याची आठवण काढत असेल का ???? आणि सोबत असतील भूप रागातील स्वर…..

तुमच्या सोबत देत आहे…. एका कोनाड्याच्या प्रकाशात …. भूप राग मांडण्याचा माझा अगदी चिमुकला ….. इवलासा प्रयत्न……

जगणे …..निर्मळ …..

PC:- KSHAMA PARANJAPE – GANU

त्या छोट्याश्या निर्जन पायवाटेच्या कडेला पानांचे हिरवे गर्द पांघरूण लपेटून घेत उमललेली ही इवलीशी पिवळी जर्द फुलं पाहिली ……

ती फुलं कोणासाठी उमलली असतील ? त्या पायवाटेवरून क्वचित जाणाऱ्या वाटसरूंचे लक्ष त्यांच्याकडे जात असेल का ? कोणाच्याही एकाही कटाक्षाची अपेक्षा न करता फक्त देवाजीने दिलेले फुलण्याचे आणि आनंद देण्याचे काम ही इवलीशी फुलं किती समरसून करत आहेत…..

असं निर्मळ , निरागस , निर्व्याज जगणं मला जमेल का ?

 मातीतून जन्मे माझी 
मातीमोल काया....
मीपण....गाता गाता,
जन्म जाई वाया....

बालपण माझे निर्मळ,
देवाजीचे देणे....
मोठेपण येता अंगी,
खरेपण जाणे....

वाटे आता मायेची साखर,
पोटातून ओठी यावी....
आणि आता माझी ओंजळ,
प्रत्येकासाठी प्राजक्ताने भरावी....

जन्म सरता पायांशी त्याच्या,
मस्तक ते ठेवीन....
जीवा भेट त्याची होता,
शांत....पापण्या मिटून घेईन....

YOU & I……

PAINTING BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU
On a Wintry evening,
When He came back Home.....
She was sitting by the window,
Lost in her thoughts....Alone....

He embraced her.... all at once....
And said... His day was Great!!!!
She reciprocated by holding his hands,
Hoping.... he could relate....

Then he closed his eyes,
In a state of bliss....
Humming a tune of love,
Honey !! I will never give you....a miss....

Then she faintly smiled,
With her eyes wide....awake....
Content to hold her feelings within,
Which she never had to fake....

With my poetry here's a beautiful song by Kenny Rogers....
You and I.....

पाहता दृश्य मनीं गोजिरे …..

COLOUR PENCIL SKETCH BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU
 पाहता दृश्य मनी गोजिरे....

लाटांच्या त्या धूसर दर्पणी,
निर्मळ डोळे शोधत होते.....
पळणाऱ्या प्रतिबिंबित वालुका ,
हात चिमुकले पकडत होते....

लाटे मागून येता लाटा ,
पाय रुतती अन झुकला माथा....
कणखरतेची तीट पाहता,
गर्जती सागरात चौघडे....

गाल गोबरे हसती नयनीं,
मौज तयांना देई पाणी....
वर्तमानीच्या क्षण हर्षाची,
झलक गोजिरी मिळे....

शैशव सुंदर दुरून पाहता ,
कोमल निर्भय चित्र रेखिता....
शब्दांची ती माळ गुंफिता ,
मीच मला उमगले....

पाहता दृश्य मनी गोजिरे....
पाहता दृश्य मनी गोजिरे....
MY PHOTOGRAPH AS A NINE MONTHS OLD BABY……. PC :- ASHOK AND JYOTI PARANJAPE

मी लिहिलेल्या वरील कवितेचे मी केलेले वाचन येथे सोबत देत आहे…..

तुमच्या सगळ्यांच्या प्रतिक्रिया जाणून घ्यायला मला नक्की आवडेल………

THE STORY OF A MISSING UMBRELLA आणि सांडलेली पिवळी छत्री

PAINTING IN ACRYLIC COLOURS ON CANVAS BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

THE STORY OF A MISSING UMBRELLA……

On the lonely road.....
There.....lies a forlorn Umbrella.....Yellow....
Waiting for the familiar hand to clasp her again.....
During this showery and cold time.... desperately longing for a company.....
To shield someone and behold every emotion.....
There lies a missing Umbrella....
An untold.... Missing Story.....


 सांडलेली छत्री ......

 एकाकी या रस्त्यावरती,
 कुणी सांडली छत्री पिवळी....
 का वाऱ्याने घेता गिरकी,
 निसटूनी हाता गेली बाळी....

 तिथेची थांबून वाट पाहता,
 तिच्या मनी हे विचार येती....
 अनेक घटिका सरुनी जाता,
 तिच्या मनी ते रुंजी घालती....

 आकाशी नभ भरुनी येता,
 किंवा माथी ऊन तापता....
 सय येईल का माझ्या आप्ता,
 वाटे वरुनी या येता जाता....

 तिच्या मनीचे गूज जाणता,
 उनाड वारा तिला म्हणाला....
 देतो वार्ता जाता जाता,
 तू शोभत होतीस ज्या कराला....

अनिलाचे ते शब्द ऐकूनी,
हरखूनी गेली पिवळी छत्री....
सुखावल्या त्या पुन्हा आठवणी,
भरुनी परतल्या तिच्याच नेत्री.... 

A beautiful must watch animation film for you ..... Umbrella....

Along with a beautiful song….. Just for you…..

Wishing you all a very Happy and Healthy New Year !!!!

गडद गुलाबी ती ….जास्वंदी

PHOTO CREDIT :- KSHAMA PARANJAPE – GANU
गडद गुलाबी जास्वंदीची, 
एक आठवण मनात रुजली....
पहाट वेळी झुलता खुलता, 
गोड शहारा उठवूनी गेली.... 

मला पाहता हळूच खुणावून, 
गूज उलगडे ती जास्वंदी.... 
नसे गंध मजशी.. जो मोहूनी टाकी,
तरीही रंगते मी स्वानंदी.... 

भ्रमर भोवती घालत रुंजी, 
कर्णी वदला हळूच गाणे.... 
जास्वंदीच्या गोड फूला तू ,
देवाच्या हृदयातील देणे....

येता जाता पाहूनि तिजला,
वाराही वेडावून जाई ....  
गडद गुलाबी ती जास्वंदी, 
मुक्त होऊनी बहरून येई .... 

गडद गुलाबी ती जास्वंदी, 
मुक्त होऊनी बहरून येई ....

क्षमा .....

तुमच्यासाठी सोबत देत आहे वाऱ्यावर डोलणाऱ्या फुलांचे हसरे चेहरे.... 
जे तुम्हांलाही हसवतील .... आनंद देतील.....

 

ROMANTICISM IN DEVOTION

SKETCH OF THE VITTHALA TEMPLE IN HAMPI BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

For the last two three days, the weather in Pune is misty, chilly and rainy leading to substantial drop in temperature. In such a climate the traveler in me starts dreaming of a nice vacation…..Always….Away from the day to day life….. A relaxing and enriching getaway…..

But sometimes it’s not possible to turn the travel plans into reality due to various professional and personal life commitments. So this time I decided to satisfy my urge to travel by taking a tour of my books on “History Of Architecture”…..Sitting in a favourite cozy corner of my home…..

While reading I suddenly halted at Musical Temples Of India. And yes… This time it was “The Vitthala Temple In Hampi”.

The Vitthala Temple In Hampi, Karnataka, India is an ancient monument that is well-known for it’s exceptional architecture and unmatched craftsmanship. It is considered to be one of the largest and the most famous structure in Hampi. This wonder is located in the north eastern part of Hampi, near the banks of the Tungabhadra river.

The renowned Vitthala temple dates back to the 15th century. It was built during the reign of King Devaraya II (1422-1446 A.D.), one of the rulers of Vijayanagara Empire. Later several portions of the temple were expanded and enhanced during the reign of Krishnadevaraya (1509-1529 A.D.), the most famous ruler of Vijayanagara dynasty. He played a significant role in giving the monument it’s present look.

Whenever I see these ancient building marvels, as an Architect I am in awe….. These temples / heritage buildings are the monuments of love, passion and devotion for one’s art /craftsmanship / skill and also for the Almighty……

Without having any special softwares for design, planning and implementation like we have now a days like CAD, Sketchup, 3dmax and many more, these people have created wonders which are lasting for ages…..

PLAN OF THE MAIN VITTHALA TEMPLE – HAMPI

I remember my undergraduate college days for my B.Arch course, when for the first three years hand drafting was compulsory. And we used to draw using various size ink points ranging from 0.05mm to 8mm for hours together…… Actually burning the midnight oil…… All the folks from my profession can easily relate and imagine the pain and passion of the creators in the making of such wonderful structures….. Many generations of these artists must have dedicated their lives in this process….

Coming back to this wonderful Vitthala temple, this is also known as “Shri Vijaya Vitthala Temple”. It is dedicated to Lord Vitthala, an incarnation of Lord Vishnu. An idol of Vitthala – Vishnu was enshrined in the temple. Legend has it that the temple was built as an abode for Lord Vishnu in his Vitthala Form. However, the Lord had found the temple to be too grand for his use and had returned to live in his own humble home.

The Vitthala temple is presumed to be the grandest of all the temples and monuments in Hampi…. This temple is built in the Dravidian style of Architecture. It showcases traits and features that are characteristic of typical South Indian temple architecture. It’s elaborate and artistic carvings and magnificent architecture is unmatched by any other structure found in Hampi….

The temple complex is a sprawling area that is surrounded by high compound walls and three towering gateways.

The notable structures in this complex are the Shrine Of The Goddess (also known as Devi Shrine ), Maha Mandapa or Main Hall ( also known as Sabha Mandapa or Congregation Hall ), Ranga Mandapa, Kalyan Mandapa ( Marriage Hall ), and the Famous Stone Chariot.

The main attraction of this temple complex is the Musical Pillars Of The Ranga Mandapa. The large Ranga Mandapa is renowned for it’s 56 musical pillars. These musical pillars are also known as SA RE GA MA pillars, indicating the musical notes emitted by them. The musical notes are emanated when the pillars are tapped gently. This reminds me of a Movie title ” गीत गाया पत्थरोने “…… In those days, people must have been trained for playing music by tapping on these pillars for special occassions.

Just imagine !!!! Close your eyes and go back in time a few centuries…. You will see a huge number of people have gathered under and also in front of the Ranga Mandapa and enjoying the music played by the persons standing near each pillar in a perfectly orchestrated way….. Wow !! Goosebumps time for me….. गीत गाया पत्थरोने……..

In Ranga Mandapa, there are a set of main pillars and several sets of minor pillars. Each main pillar provides support to the ceiling of the Ranga Mandapa. The main pillars are designed as Musical Instruments. Every main pillar is surrounded by 7 minor pillars. These 7 pillars emit 7 different musical notes from the representative musical instruments. The notes emerging from these pillars vary in sound quality depending on whether the instrument is a percussion, string or wind instrument. The cluster of these musical pillars inside the Vitthala temple complex is carved out of a huge single piece of resonant stone. The emission of musical notes from stone pillars is a mystery that has fascinated many people down the centuries.

Even the British rulers of India were awe struck and wanted to discover the secret behind the musical pillars. To satisfy their curiosity and to unravel the mystery behind the amazing pillars, they cut two of the musical pillars of Vitthala temple to check whether anything existed inside the stone pillars that resulted in the emission of musical notes. However, they found nothing inside the pillars. The two pillars cut by the British rulers still exist inside the temple complex and can be seen by the visitors even today.

The Vitthala temple is in a partially ruined state today. The central western hall of the temple was ruined long ago during the attack of the Mughals….. The wheels of the Chariot in the temple complex once functional and could be rotated by the people. But some years ago the government cemented the wheels in order to avoid causing damage to them any further. Even tapping the musical pillars to emit musical notes is prohibited, as tapping over the years have caused some damage to the musical pillars of the Ranga Mandapa.

Even the road leading to the temple is in a completely ruined state….. Carelessness and insensitivity towards such marvels always makes me dejected. When are we going to learn to respect, cherish, restore and love such precious things surrounding us ?????

I feel annoyed and sad when I see such ancient Architectural and Engineering marvels painted in oil colour in the name of beautification….. Doing such disgraceful things will make these beauties unappealing…. And also it’s an insult of the creators who have made them literally with their sweat and blood…..

We we want to do value addition and satisfy our creative urge, then we should built many new and innovative structures/ temples/monuments instead of touching the ancient ones….. One such example is Lotus Temple at New Delhi. ( Creatively inspired from Opera House Sydney, Australia ??????)

This reminds me of a Marathi movie named “Hampi” , which was released in 2017 which once again brought Hampi & it’s temple complex to peoples notice and into the limelight….. This movie has a backdrop of Hampi….And it’s one of my favourite movies and also has one of my favourite actors, Lalit Prabhakar….

And it is directed by Mr. Prakash Kunte who is the alumnus of our school…. Utkarsha Mandir at Malad, Mumbai……

Here are the two beautiful songs from the movie for you……

You can see glimpses of Hampi in these songs….

Beautiful songs….

Here’s another one sung by Rahul Deshpande……

Indeed….. A very beautiful movie….. Do watch it if you haven’t watched it yet…. And let me know…. Hope you will like it…..

Now imagine yourself sitting on the bank of Tungabhadra with a backdrop of The Vitthala Temple complex….. The weather is cool and windy….. The twilight is slowly melting over the waters and the surrounding landscape….. At a distance, temple bells are softly resonating….. You are closing your eyes….. A feeling of Romance & Devotion is slowly filling your heart….. Taking you along….. Gently….. In a state of tranquility and pure bliss……

बिंदूंची सीमारेषा …..

A DRAWING WITH STIPPLING WORK BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU
( THIS WHOLE DRAWING IS COMPLETED WITH SMALL DOTS WITHOUT USING / DRAWING ANY LINES….)

राजप्रासादात पहिले पाऊल टाकलेल्या नवपरिणीत राणीसमोर एक वेगळाच पेच होता. आपल्या राज्यावर चालून आलेल्या शत्रूशी आपल्या कपाळावरचे कुंकू आणि आपले राज्य वाचविण्यासाठी दोन हात करावेत कि नाकातल्या नथीचे सौभाग्य लेणे लेवून देवाचरणीं फुले वाहून त्याची करुणा भाकावी याचा ……. तिचा निर्णय तिचे स्वभाग्य , सौभाग्य आणि राज्याचे सदभाग्य चितारणार होता. मनामध्ये रेखलेल्या बिंदूंची सुंदर रांगोळी विस्कटून जाऊ नये म्हणून अखेर तिने आपल्या मनातल्या भीतीची सीमारेषा ओलांडून हातात ढाल तलवार घेऊन आपल्या राज्याच्या सीमारेषेवरील बिंदू विस्कळीत न होऊ देण्याची शपथ हृदयस्थ परमेश्वरासमोर घेतली………

YOU ARE A SUNSHINE…..

COLOUR PENCIL PORTRAIT BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

Dedicated to one of the wonderful creations of God….. A Canine…..And to all the Canine Lovers……..

You are a Sunshine....
A bond... Pure and Strong.....
A life long companion....A doting heart.....
Would Love to tag along....

When the mind is weeping....
Or singing a merry song....
You are the one to catch a glimpse...
To you.... I truly belong....

With Love.... To you.... singing a beautiful song......

इक नदियाँ की हैं यह कहानी ……

PAINTING IN ACRYLIC COLOURS ON CANVAS BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU
इक नदियाँ की हैं यह कहानी .....

ऊपर फ़ैला उजला आकाश ,
और नीचे नदी का बहता पानी....
दों किनारों के बीच में ,
बहती जाएं एक कहानी....

कभी शांत और कभी उछलता,
कभी मचलता मुड़ता पानी.....
कभी हरा कभी नीलमसा ,
कभी गहरा एक गीत रूमानी.....

बहते बहते देते जाना,
कई महकती बहारे सुहानी....
मन की निर्मल नदियाँ की,
चली युगों से रीत पुरानी....

आओ कभी....बैठो किनारें....
खोजों एक प्रतिबिंब अस्मानी....
क़ायनात के सुन्दर दर्पण में....
पाओ अपनी नायाब निशानी.....

एक सुन्दर गीत….. भारत के विभिन्न महान एवम सुन्दर नदीयों को समर्पित ….. आप सभी के लिए …..

अंधारातील फुले

ABSTRACT PAINTING BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

अलक ( अति लघु कथा )

प्रवेशद्वारावर स्वागतासाठी उभ्या असलेल्या तिला पाहून समारंभाला येणारे सारे जण मोहित होत होते…. तिची एक नजर आपल्यावर पडावी…… तिची आणि आपली नजरानजर व्हावी अशी प्रत्येकाची तीव्र इच्छा होती …… ती मात्र उभी होती स्वतः मध्ये मग्न …… हसत …… डोळ्यांसमोर पसरलेल्या कायमच्या काळ्या कुट्ट अंधारात हातात असलेल्या फुलांचे रंग शोधत ….. आनंदात….. गाणं गुणगुणत ……. ” HELLO DARKNESS…. MY OLD FRIEND……”

NA TUM HAME JAANO…..

SUMAN KALYANPUR…..PORTRAIT IN GRAPHITE PENCILS BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

Everyday I wake up early in the morning and after getting freshen up, I start my playlist of songs on youtube…… This is almost like a ritual for me…. always…. Every morning….Getting myself engrossed in the songs….. Flowing in complete harmony with the music while performing the mundane tasks everyday…..

As I was listening, a song just popped up from the ocean of songs…… Suddenly……

” NA TUM HAME JAANO….. NA HUM TUMHE JAANE…..”

After savouring this wonderful solo song, I thought the singer must be Lata Mangeshkar…..As a practice I searched more information about the song….. And to my surprise the singer was Suman Kalyanpur… And I was truly amazed……

Completely honey soaked voice of Suman Kalyanpur ji had taken me into an altogether different world of it’s own…..

I played this song almost 8 to 10 times continuously….. To embrace the melody again and again…….

A train of thoughts had already started on it’s journey in my mind……

Suman Kalyanpur……..

She is one of the best known and respected playback singers in India. Her maiden name is Suman Hemmady. She was born on 28 January 1937 in Dhaka, Bengal Presidency, British India now in Bangladesh…..

Her voice was often mistaken to be that of Lata Mangeshkar….. And I also made the same mistake while listening to her song. Suman Kalyanpur’s father Shankar Rao Hemmady hailed from a Saraswat Brahmin family belonging to Mangalore. Hemmady is a village in Kundapur Taluka of Udupi district, Karnataka. Apart from her father and mother Seeta Hemmady, there were five daughters and one son in the family with Suman ji being the eldest among her siblings.

In 1943, Sumanji’s family moved to Mumbai, where she received her musical training. I am glad to know that Sumanji had always been interested in music and painting also. After completing schooling from Mumbai’s famed St. Columba High School, Sumanji got admission in the prestigious Sir J.J. School Of Arts for further studies in painting. Wow…. And simultaneously, she started learning classical vocal from Pune’s Prabhat Films music director and a close family friend, Pandit Keshav Rao Bhole…..

According to Sumanji initially singing was just a hobby to her but gradually her interest in music increased and she started learning it professionally from Ustad Khan Abdul Rehman Khan and Guruji Master Navrang….. Sumanji’s younger sister Shyama Hemmady was also a singer.

Sumanji married a Mumbai based bussinessman Ramanand Kalyanpur in the year 1958 and thus, became Suman Kalyanpur from Suman Hemmady.

Suman Kalyanpur’s career started in 1954 and was very popular singer in the 1960’s and 1970’s. She recorded songs for movies in several languages besides Hindi…. In Marathi, Assamese, Gujarati, Kannada, Maithili, Bhojpuri, Rajasthani, Bengali, Odia and Punjabi. She is considered among the popular singers of her prime time and golden era of Hindi Film music along with all the singing gems of that era.

Let’s listen to this solo song of Suman Kalyanpur from the movie ” Baat Ek Raat Ki” which was released in 1962 and directed by Shankar Mukherjee…. Starring Dev Anand, Waheeda Rehman and Johny Walker….. The music is by Sachin Dev Burman….. And the wonderful lyrics are by Majarooh Sultanpuri….. Picturised on beautiful Waheeda Rehman on screen…..

The male version of this song is equally melodious….. Sung by Hemant Kumar ji….. On screen you can see handsome Dev Anand and beautiful Waheeda Rehman clad in simple black saree…..

These lovely songs….. From ” Baat Ek Raat Ki” movie in which a lawyer investigates the case of a woman who is adamant about taking the rap for a murder, although the details of the case do not add up……

So folks…. A lovely song ” Na tum Hame Jaano…..” which arised a special set of thoughts and emotions about Suman Kalyanpur for me…….

She has sung many beautiful songs and Abhang’s in Marathi….. A famous lullaby in Marathi which my Mom used to sing for me when I was a kid and later me to my little son……

” निंबोणीच्या झाडामागे चंद्र झोपला ग बाई …..” from the Marathi movie ” बाळा गाऊ कशी अंगाई…..” The lyrics for this famous song were written by Madhusudan Kalelkar and music was by N. Datta……. Sung beautifully by Suman Kalyanpur.

Here’s my attempt of singing this famous lullaby…….

Background graphics and Vocals by :- Kshama Paranjape – Ganu

Before winding up my write-up for today…… I would like to share few lines written by me in Marathi with you…..

 "साज ल्यालेल्या सुरांचा 
नाद मोहू लागला
ठावें न का एका मधुरेचा
पाणावून सूर प्रतिबिंबीला ....."

MORNING STROLL…..

SKETCH BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

As I am strolling towards my favourite cafe, early morning refreshing and cool breeze is gently stroking my hair……

Now I am sitting on the outdoor sit-out of the cafe…..Enjoying the aroma of freshly brewed coffee and freshly baked bread engulfing my senses…….

While taking a sip of my coffee and munching a crisp bread…….I am penning down my treasured memoirs in my diary….. Reliving some beautiful moments ….. Once again…..

The time is flying gently and now the cafe is filling up slowly and steadily with many faces…. Some known….Frequented….Greeting with a smile….. And some unknown…..

I wonder what will be there on everyone’s mindscape painting today…….

As I am scanning through the faces on auto mode and simultaneously enjoying getting lost in my own world….. All of a sudden I see a face….. The one that has opened a treasured chamber of my heart….. Am I daydreaming ? Oscillating between my wishful thinking and reality ?

I hope not….. I am just sitting there….. Smiling to myself………

Today’s experience will be tomorrow’s dossier….. Of colourful memories….. Always…..

After all a new day has just began……

दिल में

PC :- KSHAMA PARANJAPE – GANU
दिल में सहमें अरमानोंकीं 
यारों दुनियाँ को फ़िक्र कहाँ
ऱस्ते में पड़े कंकड़ कीं तऱह
वों हरदम उछालें जातें हैं

सपनें भी अब आँखे मूँदे
अश्क़ों की सिँचाई करतें हैं
अँधेरे की दस्तक़ सुनकर
छुपा मासूमसा साया लगतें हैं

आधे अधूरे इन लब्ज़ों की
एक लंबी सी कहानी हैं
टूटें बिख़रे काँच के टुकड़ों की
हर लहुँसें वफ़ा पुरानी हैं

जब बैठें दिल तनहाई में
आइनें में एक तस्वीर लियें
यादों के गहनों सें लदकर
कुछ मीठेसें पल हस जातें हैं

उन मीठे पलोंको साथ लिए
हम बंजर ज़मीन पर चल जाए
प्यार की टपकती बूँदों से
ज़िन्दगी गुलज़ार हो जाए

क्षमा। ......

BLACK AND WHITE WITH SHADES OF GREY…..

ACRYLIC ON CANVAS PAINTING DONE BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU
Between Black & White,
Are many shades of grey.....
Some Darker and Some Light,
Bridging the extremes.... the Role they play.....

Some are bitter,
Some are sweeter.....
Some are Pure Passion,
Twitting between a Shout & Laughter....

Some are Envious,
Some are strong.....
Some just melt away,
As they tag along....

We need a Contrast,
And also the shades of Grey....
In the Roller Coaster of Emotions,
We surely need... A calm array.....

As I was painting the shades of Grey, Black and White on Canvas….. a famous Gazal peeped in my mind which I had heard many times before and is one of my favourite….. And then I was humming this gazal all the time while completing the painting…..

” आज़ जानें की ज़िद ना करो ……” It is originally sung by Farida Khannum and has many versions there after……

So folks…… Here’s my humble attempt to sing this Gazal……

I would appreciate your thoughts on my blog………

Stay Happy, Healthy and Blessed Always……

“MELTING….. SOMBERNESS”

ACRYLIC ON CANVAS BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU
Sitting by the Lake,
Lost in my Thoughts....
Engulfed in my Memories,
As the shadows were tending to Black....

As the Sorrow filled my eyes,
With the melting.... Somber Sky....
I placed my Canvas on the Easel,
As the Colours said Hi !!......

As I was painting the above picture on canvas, the Mood of the Colours suddenly spread it’s wings on my Mindscape…… And reminded me of a song based on very melodious ” Raag Madhuvanti “…….which I am currently learning……

” रस्मे उल्फत ……” It’s from a movie called ” Dil Ki Rahen”….. The poetry is written by Naksha Lyallpuri….. Music is by Madan Mohan and sung by Lata Mangeshkar……

So Guys….. Here’s my humble attempt to sing this beautiful song….” रस्मे उल्फत …..”

Also Happy to share with you my tiny attempt to sing a Bandish from Raag Madhuvanti…..” जनम बिरथा …..”

I would really appreciate your thoughts on my blog……Always……

Stay Happy, Healthy and Blessed …….

प्रेम – भक्तीचे अद्वैत

SHREE RADHA KRISHNA PORTRAIT ON PAPER WITH COMBINATION OF PEN & INK AND BRUSH PENS – BY – KSHAMA PARANJAPE – GANU
प्रेम - भक्तीच्या अद्वैताचे ....
पहावें गोजिरें रूप द्वयींचें ....

त्या नेत्रांचे नितळ खरेपण,
दर्पण दोघां देऊन जाई ....
राधाकृष्णाच्या हृदयीचा,
एकचि ठेका ऐकू येई ....

श्रीरंगाच्या कोमल अधरांतून,
सूर मधाचे बरसत येती ....
राधेच्या गळ्यावर सुंदर ,
सप्तसुरांचा साज चढविती .....

आज गुरुपौर्णिमा …. बरोबर एक वर्षांपूर्वी याच दिवशी मी माझा ब्लॉग लिहावयास सुरुवात केली होती. योगायोगाने गेल्यावर्षी ५ जुलै रोजी गुरुपौर्णिमा आली होती…. ५जुलै हा माझ्यासाठी महत्वाचा दिवस आणि त्याच दिवशी गुरुपौर्णिमाही आल्यामुळे मी तो दिवस गेल्यावर्षी माझ्या ब्लॉगला सुरुवात करण्यासाठी निवडला…..

हा एका वर्षाचा प्रवास माझ्यासाठी खूप आनंदमय होता आणि मला खूप काही देऊन आणि समृद्ध करून गेला. तुम्हां सर्वांच्या प्रोत्साहनाने मला वेगवेगळ्या विषयांवर माझ्या चित्रांमधून, लेखनातून , कवितांमधून व्यक्त होण्यासाठी सतत प्रोत्साहन मिळाले. परमेश्वराच्या आणि श्री गजानन महाराजांच्या कृपेने आणि तुमच्या सगळ्यांच्या प्रेमाने हा प्रवास या पुढेही असाच आनंददायी राहील अशी मला नक्कीच खात्री आहे……

आजचा माझा लेख मी सगळ्यात मोठा गुरु आणि श्री भगवद्गीतेच्या निर्माणकर्त्याला म्हणजेच माझ्या लाडक्या भगवान श्रीकृष्णाला अर्पण करते……

तुम्हांला सगळ्यांना गुरुपौर्णिमेच्या शुभेच्छा आणि माझा नमस्कार !!!!

जाता जाता काफी या रागातील मी गायलेली छोटीशी बंदिश तुमच्या समोर सादर करत आहे…….

” आज खेलो श्याम संग होरी …..”

RAAG KAFI – BANDISH – RENDITION BY :- KSHAMAPARANJAPE – GANU

तुमचे सर्वांचे प्रेम, शुभेच्छा आणि आशीर्वाद यापुढेही असेच सतत मला मिळत राहोत……

श्रीकृष्णार्पणमस्तु …..

I AM…..

ABSTRACT ACRYLIC PAINTING ON CANVAS ( SIZE 12″ X 16″ ) :- BY KSHAMA PARANJAPE – GANU
I am.....
I am.....
I am the Wind....
I am the Rain....
I am in the Petrichor....
And in your tears flowing down the memory lane....

I am the tiny Honey filled heart of a flower....
And in cascading waterfall's cold shower....
In your Sweet Smile, I always shine...
And in your Pain, I always whine...

I am the Highest Peak...
And also the Joy...to Conquer....
Piercing the deepest mines...
Guarding beautiful gems in the locker...

I am in your Wit....
That keeps you Sane....
And also a crazy Wilderness...
That's arduous to sustain....

I am a Fresh Breath of Air...
On which you always thrive....
And also the equal distance in your Heartbeats...
Which is.... from moment to moment revived...

I am the Prayer and your Love....
And everything under the Moon and Sun....
Don't search me Oh...My Dear...
As you and me are always One....



Here's a beautiful song for you....


गोडूची कमाल आणि चिंपूची धमाल

SKETCH BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

नमस्कार !!

माझ्या प्रिय छोट्या मोठ्या मित्रांनो…….

मी आहे गोष्टीतला ससा ….. आज मी तुम्हांला एक गम्माडी गंमत सांगणार आहे. एक वेगळीच गोष्ट ….ऐका तर मग सगळ्यांनी अगदी कान देऊन…….

एकदा काय झालं , एक खूप मोठ्ठ घनदाट जंगल होतं . त्या जंगलामध्ये खूप वेगवेगळ्या प्रकारचे प्राणी आणि पक्षी अगदी आनंदाने रहात होते.जंगलामध्ये वेगवेगळ्या प्रकारची खूप छान छान झाडं होती. पाऊसही खूप पडायचा.

त्याच जंगलामध्ये चिंपू नावाचं एक माकड आणि गोडू नावाचा एक हत्ती पण रहात होते. ते एकमेकांचे खूप छान मित्र होते. दिवसभर सतत एकमेकांसोबत खेळत असायचे. असेच आनंदात दिवस जात होते. एक दिवस चिंपू माकडाने फिरता फिरता खूप मोठ्ठा यंत्रांचा आवाज ऐकला. जाऊन पाहतो तर काय!!!! माणसं येऊन झाडं तोडत होती. धावतपळत जाऊन त्याने हि गोष्टं गोडू हत्तीला सांगितली. त्या दोघांनाही खूप वाईट वाटलं. झाडंच तोडली तर आपण सगळे प्राणी, पक्षी आणि ही माणसंसुद्धा जगणार कशी ???? हे त्या माणसांना पटवून तरी कसं द्यायचं ???? असा विचार दोघं करू लागली……….

चिंपू माकडाला आणि गोडू हत्तीला 
तेंव्हा सुचली एक युक्तीं
बोलावू सगळ्या प्राण्यांची सभा
आणि शोधू वाट वापरून आपल्या बुद्धीची शक्ती

मग पक्षी प्राणी जमले भराभर
मधे उभे चिंपू आणि गोडू उंच दगडावर
हे पहा मित्रांनो !! सांगतो तुम्हाला ही बात !!
आली आहेत माणसं ....आणि लावतायत जंगलाची वाट....

वाचवायचं असेल जर हे जंगल
आणि ही सुंदर सृष्टी .....
चला तर आपण करूया मंगल
देऊन माणसांना वेगळीच दृष्टी....

हे सर्व ऐकून प्राणी झाले तयार....
गोडू , चिंपू तुम्हीं सांगा आहात तुम्हीं हुशार
त्या दोघांनी मग केला थोडा विचार
आणि ऐकून त्यांचं गुपित केला प्राण्यांनी निर्धार

दुसऱ्या दिवशीपासूनच जंगलाबाहेर
जमू लागले प्राणी
चिंपू माकडाने आणल्या फळांच्या बिया
आणि गोडू हत्ती घेऊन आला सोंडेतून पाणी........

उरलेले सगळे प्राणी
लागले पटापट कामाला
जमिनीमध्ये खड्डे खणून
लागले झाडं लावायला

हे त्यांचं काम पाहून
माणसं झाली अवाक
कळली त्यांना त्यांची चूक
आणि घासलं त्यांनी नाक

माणसं पण सगळी आता
लाऊ लागली झाडं
पक्षी मंजुळ गाती गाणी
कारण चिंपू आणि गोडूने सोडवलं मोठ्ठ कोडं

ऐकली ना तुम्ही गोष्ट
घेतला ना तुम्ही धडा
चिंपू आणि गोडूच ऐकून
आता तरी झाडांसाठी थोडा हट्ट करा.....
MARATHI STORY WRITTEN & NARRATED ALONG WITH THE SKETCHES BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

बालगोष्ट लिहिण्याचा हा माझा पहिलाच प्रयत्न ….. ही गोष्टं मी माझ्या मुलाच्या ऑनलाईन कथाकथन स्पर्धेसाठी लिहिली होती….. सांगण्यास आनंद होतो आहे कि या स्पर्धेमध्ये माझ्या मुलाला तृतीय क्रमांकाचे पारितोषिक मिळाले आहे.

स्पर्धेला मर्यादित वेळेचे बंधन असल्यामुळे गोष्ट छोटुकलीच लिहिली…… या एकूण प्रयत्नामध्ये काही त्रुटी राहून गेल्या असतील तर त्या तुम्हीं सर्वांनी माफ कराव्यात हि नम्र विनंती…….

तुम्हांला ही गोष्टं तसंच गोष्टीचे मी केलेले चलतचित्र आणि त्यासोबतच माझे गोष्टीचे कथन कसे वाटले ते तुम्ही नक्की सांगा…..

तुमच्या प्रतिक्रिया जाणून घ्यायला मला नक्की आवडेल …….

हिरवी गर्द भेट

PAINTING IN ACRYLIC COLOURS :- BY KSHAMA PARANJAPE – GANU

लहानपणीपासूनच मनाला सुखावणारे डोंगर मला पुन्हा खुणावू लागले……..आणि माझे पाय अलगदपणे त्या हिरव्या गर्द पाचूंच्या कुशीत शिरणाऱ्या पायवाटेवर चालू लागले. सभोवतालचा तो हिरवा सुगंध मनाला मोहून टाकू लागला. आजूबाजूचं धुकं ….तो गारवा हळूहळू एकत्र मनात झिरपू लागले.

टपटप पडणाऱ्या पावसाचे टपोरे मोती माझ्या पापण्यांच्या आधाराने डोळ्यांतून अलगद गालावर ओघळू लागले. ते मोती सुखांच्या मेघांतून बरसले कि दुःखाच्या पान पागोळ्यांतून टपटप सांडले ते समजण्याआधीच समोरचा उंचावरून स्वतःला स्वछंद्पणे झोकून देणारा जलप्रपात नेत्रांची जागा व्यापून गेला.

सुख दुःखांच्या त्या पुसट सीमारेषेवर मी उभी असताना आजूबाजूचा सगळा निसर्ग हळूहळू माझ्यात शिरू लागला.

 मीच दृष्टी मीच सृष्टी,
तोचि हिरवा रंग मी.....
मीच कोसळत्या जलप्रपाती,
आणि शांत जलातील तरंग मी....

अशी माझी अवस्था होऊन गेली.आता फक्त आणि फक्त मीच उरले होते. त्या सृष्टीच्या सख्याची वाट बघत आतुरपणे …….

त्या परमेश्वरासन्निध……. पण तरीही त्या परमेश्श्वराशी एकरूप होण्यासाठी …… त्याच्यासाठी …… त्याचीच वाट पाहत …..अविरतपणे …….

त्याच परमेश्वराच्या आणि श्री. गजानन महाराजांच्या कृपेने मी आज तुमच्या समोर “राग बागेश्री” सादर करण्याचा इवलासा प्रयत्न करत आहे. हे धाडस मी माझ्या संगीतातील प्रथम गुरु आदरणीय सौ. बागेश्री साने यांना वंदन करून आणि ज्यांच्या सान्निध्यात माझा आताचा सांगीतिक प्रवास सुरु आहे त्या माझ्या गुरु आदरणीय सौ. वैशाली फणसळकर यांना वंदन करून आणि त्यांच्याच आशीर्वादाने करत आहे.

मी ज्यांच्यामुळे घडले त्या माझ्या प्रिय आईबाबांना आणि प्रिय स्वर्गवासी आजीलाही मी वंदन करते.

ती हुरहूर आणि ते वाट पाहणं बागेश्री रागातून व्यक्तं करत असताना मी माझी चित्रही त्या सोबत जोडत आहे. हा माझा इवलासा फक्त एक प्रयत्न आहे. राहून गेलेल्या त्रुटी जाणकारांनी मोठ्या मनाने पोटात घ्याव्यात हि नम्र विनंती….. बाकी हा प्रवास अविरतपणे असाच पुढे चालत राहील उत्तमाच्या दिशेने……..

RAAG BAGRSHREE – VOCALS AND PAINTINGS BY – KSHAMA PARANJAPE – GANU

तुमच्या प्रतिक्रिया आणि विचार जाणून घ्यायला मला नक्की आवडेल………

SWEET EFFERVESCENCE

CHARCOAL PENCIL PORTRAIT OF VERY YOUNG KISHOR KUMAR BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

Abhas Kumar Ganguly better known to all of us as Kishor Kumar was born on 4th August 1929 in a Bengali Brahmin family at Khandwa, Central Provinces ( now in Madhya Pradesh). His father , Kunjanlal Ganguly was a lawyer and his mother Gauri Devi came from a wealthy Bengali family and was a home maker. Kishor Kumar was the youngest of four siblings, the older three being Ashok Kumar, Sati Devi and Anup Kumar……

One word which I think describes Kishor Kumar Ji is …..” A Sweet Effervescence…..”

He was truly a multi talented personality. He was an actor, playback singer, composer all in one….. Though he started his cinema career in Bombay Talkies initially as a chorus artist, but with his talents and hard work he soon became one of the most popular singers in the Indian Film Industry. He was able to sing in different genres equally soooo well….. Right from the soft numbers to peppy tracks to romantic ones……. Also his acting skills in so many Hindi movies is truly enjoyable and admirable…..

Kishor Kumar ji has always intrigued me for his talents…. As an actor…. As a singer…. And as a composer also…… I have always admired him and enjoyed listening to all his songs as well as his brilliant acting skills….. He was always a mood lifter….. So bubbly….. and full of life….. Always spreading Happiness and Smiles to all……

I came across a very beautiful photograph of Kishor Kumar ji at a very young age. I liked that photo very much and it inspired me to draw his portrait by taking reference of that photograph….. The portrait is attached at the beginning of this writeup for you.

Apart from Hindi, Kishor Kumar ji sang in many Indian languages including Bengali, Marathi, Assamese, Gujarati, Kannada, Bhojpuri, Malayalam and Urdu…..

Here is one of my most favourite songs….. Kishor Kumar ji has sung it beautifully filled with pure romantic emotions in his honey soaked soft voice…… A song sung for a beloved…. ” Pal Pal Dil Ke Paas ……” From a movie ” Blackmail” -1973…. Picturised onscreen on handsome Dharmendra ji and Sweet and very expressive Rakhi ji…… Beautiful music for the song is by Kalyanji Anandji and wonderful lyrics are by Rajendra Krishnan ji…..

Here is my humble tribute to Kishor Kumar ji …… Thank you so much for spreading pure bliss…… Kishor Kumar ji….. You are always residing in our hearts……

A JOURNEY TO A DREAM WORLD…. MATHERAN…..

WATER COLOUR PAINTING BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

The past few months have been very gloomy for us….. As I was sitting and surfing the internet for no specific reason but to brighten up my somber mood, I came across the photos of Toy Trains / Heritage trains functional in India. As from my childhood I am just so much in love for these cute little trains and the journey……. It brought an instant smile on my face with a pleasant cool air of thoughts that came along dancing in my mindscape. As most of these Narrow Gauge Toy Trains are associated with hills and hill stations, while surfing on the internet I came across a Cutest and Smallest Hill Station in India called as ” Matheran”…..

Matheran is situated in Raigad district in Maharashtra, India. It is located in Western Ghats Range at an elevation of around 800 meters ( 2,625 feet ) above the sea level and is an Eco-sensitive region declared by The Ministry Of Environment, Forest And Climate change, Government Of India. Matheran is about 90 km from Mumbai and 120 km from Pune.

Matheran was identified by Hugh Poyntz Malet , the then district collector of Thane district in May 1850. Lord Elphinstone, the then Governor Of Bombay laid the foundations of the development of a future hill station. The British like most of the other hill stations in India, had developed Matheran as a resort to beat the summer heat in the region. For your information, Matheran is the birth place of Freedom Fighter Veer Bhai Kotwal. He was born on 1 December 1912 in a Barber family. The state government has built a monument in his memory.

Geographically the rock types of Matheran are solely composed of Deccan trap and the Laterite predominates in the hills and almost cover the hilltops. Unfortunately now-a-days, a dash of Green colour is getting subtracted slowly and steadily from our surroundings. It’s indeed a Red flag for all of us. If we don’t take corrective action in time, then we will be missing the bus for our Happy and Healthy future all together……..

But I am noticing some hope…. Atleast at some places like Matheran……. Enjoy this amazing video showing beautiful glimpses of Matheran……..

Matheran was declared as an Eco-Sensitive Zone ( ESZ ) by The Union Environment Ministry on 4 February 2003. The declaration as ESZ has led to the stoppage of developmental activities and construction of hazardous industries. The forest type of Matheran is a combination of semi-evergreen and evergreen forests. The trees are evergreen, making the plateau forests very dense and even congested in places.

Due to the Laterite, porous soil along with very heavy rainfall mixed with dense fog has resulted in unique flora rich in diversity on the Plateau. The trees form a cover over a large variety of shade loving herbs, climbers, ferns and mosses. The forests of Matheran are a Paradise For Many Botanists for their study. Matheran has a huge number of medicinal plants and herbs and can be called a Health Sanitorium in itself.

The place has a cooler, less humid and pleasant climate throughout the year with temperature ranging from 32 ° C (90° F) to 16°C (61°F). But the real beauty of Matheran is during the season of rain and thunderstorm.

Just imagine yourself engulfed in the clouds and the mist and the fog……. Wandering on unknown trails with a bewitching company of the cool wind and mystical scent of the flowers and forests…..wow…… Well…. I am a mountain girl….. And I love to live amongst the hills and mountains……. The hills have always gifted me a feeling of soulfulness and serenity…… always…. which the urban surroundings lack in…..

Most of you must be already aware of the fact that Matheran is The Only Automobile Free Town In India. The buses and cars are allowed only up to Aman Lodge Point which is on the way to Matheran. The only form of automobile allowed is an ambulance operated by the Municipality. No private automobiles are allowed in Matheran. So no rush of cars…. No honking….. Within the town transport facilities available are horses and hand pulled rickshaws.

Matheran has a Narrow Gauge Railway Station in the Town Center. The Old Matheran Hill Railway offers several daily trains to Neral. The Toy Train is connected to the mainline rail route at Neral Junction. This tiny cute little toy train is the jewel in the Crown Of Matheran….. Matheran which means ” Forest on the forehead of the mountains”…… For all those people like me who are fascinated and in love with toy trains….. Here is a very informative and wonderful documentary on Matheran Toy Train…….

Thinking of this Toy Train do you remember the movie ” Harry Potter And The Philosopher’s Stone” ? How Harry Potter enters the platform at “King’s Cross Station” to board a train to Hogwarts…… And continues his mysterious, magical and fascinating journey along with his friends on that train….. Wow…… Gives me goosebumps……

Come !! Let’s enjoy this magical journey…… But more romantically…… Presenting a beautiful song from the movie ” Parineeta”. The lyrics are by one of my favourite lyricist Swanand Kirkire….. The song is sung by very melodious Shreya Ghoshal & Sonu Nigam and music is by Shantanu Moitra…… It is beautifully picturised on Saif Ali Khan and Vidya Balan….. Here is the song for you……

Matheran is a town with an area of 7 Sq. Km. and has a population of about 5139 as of 2001 India Census. I would like to point out that the town also has a large monkey population including Bonnet Macaques and Hanuman Langurs….. Our ancestors…… Domesticated horses for riding are also in large numbers and are one of the symbols of Matheran. Rarely you can spot Leopards….. Ho….. Ho…..

There are altogether 40 points, two lakes, two parks, four major worship places and a race course to explore in Matheran. It takes about 2-3 days by foot for a complete tour of all the points. Alternatively, if one manages to start early, one can rent a horse and complete all the points in a single day.

PISHARNATH MAHADEV TEMPLE – MATHERAN

The Pisharnath Mahadev Mandir is a Shiv Temple and is the oldest temple in Matheran and Deity Pisarnath is the Grama Devata of the city. This temple is located in extremely beautiful and secluded surroundings.

CHARLOTTE LAKE, MATHERAN

Then there is Charlotte lake from where water is supplied to Matheran. The dam overflows in rainy season and becomes a tourist attraction.

SUNRISE POINT , MATHERAN

There is Sunset point which is the farthest point in Matheran and is also called Porcupine point. Also there is Sunrise point or Panorama point. From both the points, you can witness the magnificent and larger than human life….. beauty and events of Nature…..

SUNSET POINT, MATHERAN

Also for those who are interested in adventure, a one day trek to Vikatgad is an altogether thrilling experience….. There is so much more….. You can get information and explore all of it by Googling ……

VIKATGAD, MATHERAN

As an Architect myself, I am always interested in the Architecture of any place. Matheran is a Hub for Colonial Architecture and Heritage. The sleepy town with it’s towers and spires; the colonial architecture made up of quaint homes and brick lines streets; the churches that sit amidst the lush greenery….. There is so much to see and experience here….

PARSI MANOR, MATHERAN

Parsi Manor is one such place for a homestay with singular charm. This UNESCO recognised 130 year old Colonial Villa is somewhere you will just love staying at……

DUNE BARR HOUSE, MATHERAN

Dune Barr House is a 170 year old British Mansion built by Captain Barr in the 19th century is loacted in the lush Matheran hills. It is Asia’s only pedestrian hill resort.

BELLA VISTA, MATHERAN

Bella Vista is another 100 year old villa in the heart of the hills. It will wow you with it’s Parsi influence and Colonial architecture during your stay. Others like Hazel Villa and West Cottage View are equally enjoyable for a stay…… Wow…. there are so many….. You can explore on the internet and get your booking done as per your choice……

Ah…. I can just go on writing about all such beautiful places embracing nature….. Like Matheran……

Hope you also have equally enjoyed this Journey Of Matheran my words….Photos….Videos…. and obviously songs……

I am tempted to write my few lines……

Travelling in a Toy Train Of Dreams,
Engine puffing vague clouds of grey....
Sitting by the window of Nature,
I sight the thick viridescent happily sway.....

As I alight along with my views,
On a quiet little station to stay.....
I am showered with Pearls Of Raindrops,
For which no one has asked me to pay.....

Walking by the wandering lanes,
With my luggage of Stress and Agony....
Felt an earthy scent unwinding and absorbing me,
With a warm invitation against a single penny.....

When I looked around to search for a company,
As I heard a sweet honey soaked sound.....
That was a pure Silence Of Nature,
Which kept me Love Bound......

So Guys, Concluding my pretty long writeup with another beautiful song from the movie “Aradhana”.….. Another train song….. Wonderfully picturised on Superstar Rajesh Khanna and Cute Sharmila Tagore and romantically sung by multitalented Kishore Kumar …..

Showcasing two different songs in this one write up ….. Though different….. But well connected by the Mother & Son duo…… Enjoy…….

Bye…. Bye….. As I visualize myself sitting in my Favourite Toy Train…… Lost in my thoughts….. And enjoying my journey to Matheran….. Do enjoy yours….. And don’t forget to share your wonderful experiences with me…..

Waiting for your comments……always…..

तू सुखकर्ता

SHREE GAJANAN PAINTING BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU
तू सुखकर्ता ....

तूचि रंग, तूचि चित्रं ....
तू मायबाप आणि तूचि मित्र .....

तूचि शब्दं , तूचि भाषा ....
तुझ्या मायेची आम्हां अभिलाषा ....

तूचि आधार आणि तूचि प्रीती ....
तुझा कर डोईवर, नुरली कसली भीती ....

तू सुखकर्ता , तू विघ्नहर्ता ....
तूचि एकला आधार , दे आनंदवार्ता ....




THE JIGSAW PUZZLE OF MY THOUGHTS…..

WATER COLOUR PAINTING BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU
The Jigsaw Puzzle of my thoughts,
Pieces of varied shades....
Of different shapes to fit in the block,
The Jigsaw Puzzle of my thoughts....

Searching for the pieces,
Scattered everywhere....
Of beautiful emotions,
And a few to frighten....I should dare....

Wandering everywhere,
With a basket in my hand....
Barefoot.... on my lonely trail,
Collecting sunshine from the golden sand....

Many times these pieces of puzzle,
Jump out of my hand....
Some hide behind the thick green trees,
And some jump into a deep pond....

Oh... They are so many,
And how to choose....
Puzzled by my own puzzle,
Should I choose only Black & White....
Or keep the ends loose.....

Everyday I imagine a new picture,
Every morning wake up with a new dream....
And everyday it's a new mixture,
With an excitement filled up to the brim....

The Jigsaw Puzzle of my thoughts....

As I squat on the ground,
Confused and Amused....Looking over the great spread....
I hear a sweet honey filled voice,
Enchanting.... Telling me to follow my own thread.....

Now that I know everyday a new puzzle,
And everyday a new picture....
Sometimes it will be grey and cold,
And sometimes with bright hue and comforting texture....

The Jigsaw puzzle of my thoughts....
Nourishing...Enriching me a lot....
The Jigsaw puzzle of my thoughts....
Trying my level best to join the dots....
The Jigsaw puzzle of my thoughts....

With love.... Kshama.....


So Guys….. As I am playing with my thoughts….. I will engage you with the company of two beautiful songs…..

First song is from one of my favourite movies….. ” Anand”….. Though this movie was released almost little more than a decade before my birth, I just love this entire movie and all the songs from it…..

” ज़िन्दगी कैसी हैं पहेली …… ” This song has been sung beautifully by Manna da….. Lyrics are by Yogesh ji….and Music by Salil Choudhari ji…..

Another song is from the movie ” Parineeta”. This is also one of my favourite movie with talented Vidya Balan showcasing her amazing acting skills….. I love all the songs from this movie also…..

“कैसी पहेली जिंदगानी …….” The lyricist is talented and my favourite Swanand Kirkire ji. This song has been sung by Sunidhi Chouhan and music is by Shantanu Moitra….. Presented splendidly by Rekha ji on screen….

So as you enjoy listening to these two beautiful songs, I am solving my today’s puzzle…..

You also enjoy solving your own…..

Stay Safe and happy always….

See you soon…..

मनातलं कागदावर

AN ABSTRACT PAINTING….. ACRYLIC ON 20CM * 25CM CANVAS….. BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU
एक पुष्पं दोन पाने,
भोवती पाण्याचे कोंदण....
धुंदीत स्वतःच्या गाई गाणे,
पांघरून गोडं शीतल चांदणं....

जसं सजलं ते मन,
भावनांच्या बहराने....
गळाभेटी येता तान,
रेंगाळती उन्मेषाचें बहाणे....

क्षमा ......

लेखन, चित्रकला आणि संगीत हे माझे अतिशय आवडतें विषय आहेत. या सगळ्यांमधलं मला किती जमतं हे मी नक्की सांगू शकणार नाही.पण या सर्व माध्यमांमधून व्यक्तं व्हायला मला अतिशय आवडतं.....
कधी कधी मला चित्र आधी स्फुरतं आणि मग शब्दं सुचतात.... तर कधी कधी अगदी या उलट.....
यावेळी मला शब्दं आधी सुचले, जे मी चित्राच्या खाली लिहिले आहेत आणि मग तेच शब्दं रंगांच्या रूपाने कॅनव्हास वर उतरले....व्यक्तं झाले.

प्रत्येक माणसाला व्यक्तं होणं आवडतं....आणि ते तसं व्यक्तं होणं अतिशय गरजेचं असतं.... स्वतःसाठी.... काहींना व्यक्तं होण्यासाठी दुसऱ्याशी बोलायला आवडतं. काहींना लेखन, काहींना गायन ....संगीत आवडतं..... काहींना चित्रकला आवडते तर काहींना अगदी पाककला सुद्धा हात धरून व्यक्तं व्हायला शिकवते.
स्वतःला मुक्तं.. मोकळा श्वास घेण्यासाठी स्वतःच्या या अशा मुक्तं आकाशाची गरज भासते. हा मुक्तं होण्याचा प्रवास अतिशय उत्कंठावर्धक आणि तितकाच रमणीय असतो बरं का ..
या प्रवासात आपणच आपल्याला अनेकदा नव्याने भेटतो.... आणि आश्चर्यचकित होतो...
भरून आलेलं आभाळ जेंव्हा पावसाच्या अगणित सरींनी बरसतं...व्यक्तं होतं, तेंव्हा त्या आभाळामध्ये साचलेल्या अस्वस्थतेचा निचरा होऊन सगळं कसं एकदम लक्ख होतं .... मोकळं होतं ....आनंदमय होतं .....
तसंच काहीसं माझं होतं अनेकदा.... माझ्या मनातल्या अगणित विचारांचं आणि भावनांचं आभाळ भरून येतं आणि मग सुरु होतो एक अस्वस्थतेचा....व्यक्तं होण्याचा प्रवास....
आणि मग अचानक त्याला वाट मिळते बरसण्याची.... मनातलं कागदावर उतरतं.... शब्दांच्या आणि रंगांच्या रूपात.... आणि मग एकदम सगळं कसं लक्ख, मोकळं आणि प्रसन्न वाटायला लागतं मला....एकदम आनंद गवसल्यासारखं....
असं माझं मनातून कागदावर उतरणं मला तुमच्याबरोबर वाटून घ्यायला खरंच खूप आवडतं आणि जर त्यामुळे तुम्हांलाही तुमच्या मनातला स्वतःसाठीचा आकाशाचा मुक्तं तुकडा गवसला तर मला फारच आनंद होईल.....

जाता जाता एक सुंदर गाणं तुमच्यासाठीं....
आपल्या प्रत्येकामधल्या ईशान अवस्थीसाठी....

A WAIT……..

OIL PASTELS SKETCH BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

Dedicating my few lines to The forever Loving…… Caring….. Protecting….. and Forgiving….. God……..

A Wait.......

I am waiting for a lifetime....
Standing beneath a tree.....
With a hope in my eyes.....
And dreams resting in me.....

विश्रांत जेंव्हा माझे मस्तक....
प्रेमळ तुझीया हृदयापाशी ....
वाहिन तेंव्हा दोन फुले ती ....
अलगद तव सतेज चरणांवरती ....

निःशब्द तळ्याच्या काठी

OIL ON CANVAS….. PAINTING BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU
निःशब्द तळ्याच्या काठी,
विश्रांत जाहले होते....
शीत नील पाण्यावरती,
मी..मजला प्रतिबिंबीत होते....

अवचित कोठूनी आला,
हळूवार पाऊली वारा....
वदला बिलगूनी मजला,
आलो तव अश्रू पुसाया....

भवताली वृक्षांची ती,
हिरवी मखमली दाटी....
पुष्पांची कुपी उघडली,
मज आनंद न्हाण्यासाठी....

आकाशी तेव्हां पक्षी,
आत्ममग्न विहरत होते....
लयबद्ध पंखांमधूनी,
मुक्तपणं....पाझरत होते....

नयनीं सृष्टीचे गोंडस,
मी चित्रं रंगवत होते....
त्या सोनेरी रंगांमध्ये,
मी.... मीपण शोधतं होते....

शांत निवांत त्या वेळीं,
प्रश्नांचे मळवट भाळी....
तिन्हीसांजे वाटेवरती,
मी उत्तरं माळत होते....

निःशब्द तळ्याच्या काठी,
मज गीत मनातील ओठी....
गातांना पाण्यावरती,
मी....मजला प्रतिबिंबीत होते....










बोलके बकुळीचे डोळे

PAINTING BY := KSHAMA PARANJAPE – GANU

बोलक्या डोळ्यांमधील बकुळीच्या बहराने सभोवती मोदाचे अत्तर शिंपून सगळा आसमंत धुंद करून टाकला. पाहणारा प्रत्येक जण मंत्रमुग्ध होऊन त्या क्षणांची अनुभूती आपल्या मनात साठवत होता. त्या नयनांमधील सोनेरी बहाराची काही पुष्पं आपल्याही ओंजळीत विसावावी अशी प्रत्येकाची सुप्त आणि तीव्र इच्छा होती. ओंजळीत विसावलेल्या त्या फुलांनी आपल्या सुगंधासह सतत आपल्या सहवासात आपला जिवलग बनून राहावे हेच मागणे पाहणाऱ्या प्रत्येकाचे होते…… चिरकाल……

Holding Your Hand……

ABSTRACT SKETCH BY:- KSHAMA PARANJAPE – GANU
AN INSPIRATION FOR THE POETRY
Holding your hand,
Oh....My Dear Moon....
Unfurling the Starry land,
Strolling the Dreams Soon....

Manifesting your charm,
Soon after the Twilight....
Always holding within your arms,
Pure Love..... For my Delight....

As you woo me,
With your striking looks.....
Your Honeyed smiling glee,
Simply A poetry that books....

Our Rendezvous,
Is a quite little time....
Filled with soft hues,
Making every moment sublime....

You always come for me,
Singing a Lullaby....
Engulfing bruised me,
Blowing gently tears from my eye....

Surrounded by your Astral,
Experiencing the Love you sent....
Standing Soul out on the pedestal,
From the cradle till the End....

Holding your Hand,
Oh... My Dear Moon.....

8 x 8…. And That’s It……

Dear All……

Last year was a complete “Game-changer” for all of us….. Most of the time during the last year , almost everyone was in a “House Arrest”…….Confined to our Homes due to the outbreak of “Corona Virus”….. Everyone ….. Of all the ages was looking for something to freshen up the Mind Space….. While staying indoors……

That’s when “Board Games “ came into picture to brighten up the day….. Out of all the board games, I was fascinated by The One and Only… “The Game Of Chess”…” बुद्धिबळ ” “शतरंज “…….. The King Of All The Board Games….. And Truly ” बुद्धीचे बळ “…….

I was introduced to this excellent…..amazing game of chess by my Dad when I was a kid. Thanks to my Dad….. From that time onwards, I have always been in love with this game and also have intrigued and admired the persons who played it well…..

As you all know Chess is a two-player strategy board game played on a chessboard, a checkered board with 64 squares arranged in 8 x 8 grid. It is played by millions of people worldwide…..

Let me give you a quick introduction of the Artists on the board for this play ……. Each player begins with 16 pieces each….. as follows…..

One King ( राजा )
One Queen ( वज़ीर )
Two Rooks ( हाथी )
Two Knights ( घोडा )
Two Bishops ( ऊंट )
Eight Pawns ( प्यादा )

A small interesting animated glimpse of the game….. Just for you…..

It is a great pride for all of us “Indians” that chess is derived from the Indian game ” CHATURANGA ” sometime before the 7th century. Chaturanga is first known from the Gupta Empire in India around the 6th century A.D. Sanskrit Chaturanga is a bahuvrihi compound word, meaning ” having four limbs or parts ” and in epic poetry often meaning ” army”. The name comes from a battle formation mentioned in the Indian Epic….” Mahabharat”. It is referring to four divisions of an army namely elephantry, charlotry, cavalry and infantry.

You will be surprised to know that the ancient battle formation ” akshauhini”, is like the setup of Chaturanga. Sharing with you a wonderful piece of work…..

While studying Architecture, two interesting subjects were taught to us during our undergraduate years namely, The History of Architecture of the Whole world …… all the famous structures all over the world both ancient and new…. And the other subject was Humanity…. a subject covering cultural character of Human Race all across the globe…. Both the subjects enriched us…. as an Architect and also as a Human Being….

Both the subjects were mirrors exhibiting the play of Shataranj…. Chess…. played always on global Political, Cultural and Religious Canvass….. “An unquenchable thirst” for money, power and ambitions….. And feeble human beings were used as Pawns… always….

A judicious example for the most brutish and cunning Shatranj ( chess ) played across most of the globe by the Briwhitish people who ruled us for almost 200 years. They were the flag bearers who sowed seeds for the current Indian / Global vindictive and narcissistic politics.

On the contrary and stark contrast to this was a political Shatranj played by Our very own and Beloved ” जाणता राजा “…. Respected ” Shree Chatrapati Shivaji Maharaj”…. He was the one who played the game for the well-being of his People – Praja / country.

This reminds me of ” Shataranj ke khiladi “…. a 1977 Indian film written and directed by Satyajit Ray. It is based on Munshi Premchand’s short story of the same name. It showcases in the parallel the historical drama of the Indian Princely State Of Awadh and its Nawab is was overthrown by the British, alongside the story of two noble men who are obsessed with Shatranj, an ancient form of chess. Indeed a very interesting movie starring Sanjeev Kumar, Saeed Jaffrey, Amjad Khan supported by many famous actors with Amitabh Bachhan as a Narrator.

An interesting song from the movie sung by Amjad Khan for Himself onscreen…..

Also an interesting scene from the movie showcasing the dethroning of the Nawab Of Awadh by the Britishers.

And this was the History…..

But in all chess is a very excellent and exciting game of mind, wherein you anticipate the moves of your opponent and plan yours accordingly…..

I think like a ” Mentalist “….. My all time favourite ……. Patrick Jane…..

Hey !! Have you ever tried playing chess alone….. From both the sides…. The Same You….But different perspective from both ends….. Now-a-days automated entities are available to play with you… But I would suggest you to play it with yourself….alone…. You will be amazed to see the other you…. Meet yourself in a distinct manner….. Try it and it will be fun……

It is interesting to note that your moves in Chess will be in coherence with your personality. There are many famous Chess moves like ” The Queen’s Gambit”, ” English Opening”, ” King’s Indian Defence”, “Scandinavian Defence”…… And the list goes on and on and on……

It is like the vast ocean of Indian Classical Music…. There are only 7 sur but infinite Raags. In the same manner, there are infinite moves and openings in Chess as it is a Mind Game….

Today Chess is a recognized sport of The International Olympic Committee and is governed internationally by The World Chess Federation. The game structure and nature of chess are related to several branches of Mathematics. Many combinatorical and topological problems connected to chess have been known for Hundreds of years. Chess is a great game to start with for all the kids as it enriches their thought process.

I am very happy that my son has also started learning this great game under the able guidance of my Dad and hope that he will enjoy playing it always…..

Whenever I think of Indian chess scenario, there are many great chess players like Pentala Harikrishna, Vidit Gujrathi, Koneru Humpy, Pravin Thipsay and Bhagyashree Thipsay….. But one name that flashes in my mind is My Very Favourite ” Vishwanathan Anand”…..

VISHWANATHAN ANAND …….PORTRAIT BY : – KSHAMA PARANJAPE – GANU

Vishwanathan Anand is an Indian chess grandmaster and former World Chess Champion who brought glamour to this game in our country and paved a way for serious following of this game in India. He became the first grandmaster from India in 1988 at the age of 19 and is one of the very few players to have surpassed an Elo rating of 28000, a feat he first achieved in 2006. Anand is a five time World Chess Champion. He is known for his rapid playing speed as a child. Anand earned the Sobriquet ” Lighting Kid” during his early career in the 1980’s.

I have always admired him for his humble and down-to-earth nature inspite of having such a great intelligence and success. Let’s have a look at his story……

This reminds me of very fond memories of the Chess Competition organised by me some 13-14 years back in our Organisation. Everyone from our company , right from the supporting staff to engineers and to all the Directors of our company participated very wholeheartedly and enthusiastically…… We enjoyed it a lot !!!! It was a fun planning for the initial rounds / quarter finals / semi-finals / Finals…… Announcing the Winners and then The Prize Distribution….. It was just wow…… I will always cherish those memories and will always enjoy recollecting them…….

So Guys !! Chess is a very interesting game to follow. There is a vast ocean of knowledge available on the internet and also offline in the form of books to help you out…. So dive in and enjoy this great game. I am sure there will be also many chess clubs around you where you can gather and share your passion for this game with others….. and gather happiness….

Sharing with you an interesting song……

Before concluding myself, I would like to share my few lines with you….

8 x 8...
And that's it...
Every move you make,
May keep you upbeat...

Whether you are a Pawn,
To go....One go....
Or are you a Queen,
To walk across the floor....

Please you remember,
One thing for sure....
Always shake hands,
With your Conscious clear....

In the walk of Life,
It's good... a checkmate....
One way closes with a new hope,
Always better than stalemate....

8 x 8 .....
And that's it.....
64 houses to go,
For the other one to meet...

So folks…. If you don’t have a Chess then go and own one…… Start playing and enjoying it…. It’s more than just a game…. 8 x 8…. And actually that’s the whole of it….

Bye Bye…. See you soon….

अवचित तो बरसला

EXPRESSIONS THROUGH OIL PASTELS AND COLOUR PENCILS……….. :- BY KSHAMA PARANJAPE – GANU
अवचित तो बरसला......

अवचित तो बरसला ,
बिलगूनी मला म्हणाला ....
भेटावया तुला मी ,
केले मुक्त स्वतःला ....

आता तुला स्पर्शूनी ,
हरवेन मातीच्या पोटी ....
होऊनी परी मृदगंध ,
फक्त तुझ्याच श्वासासाठी ....

विरघळल्या श्वासांमधूनी ,
एकरूप सये मी झालो ....
तृप्तीच्या आनंदातून ,
तव डोळ्यांतूनी बरसूनि गेलो ....

टप टप नयनीं मोत्यांची ,
ती माळ टपोरी सुंदर ....
फुलपंखी अपुल्या प्रीतीला ,
पुन्हा खुणावे अंबर ....
पुन्हा खुणावे अंबर....

अवचित तो बरसला ....
अवचित तो बरसला ....

मुक्तं मी …… स्वछंद मी

ABSTRACT PAINTING BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

मी …… येणारा प्रत्येक क्षण लहान मुलाच्या निरागसतेने ….. नाविन्याने जगण्याचा प्रयत्नं करत आहे……. त्याच लहान मुलाच्या आश्चर्याने भारलेल्या डोळ्यांतून आजूबाजूला घडणारी प्रत्येक घटना मनात टिपण्याचा प्रयत्न करत आहे……

भेटणारा प्रत्येक माणूस ….. चांगला …….. वाईट ……आनंदी….. दुःखी……उत्साहाने भारलेला …… निराश ….कधी प्रेरित करणारा ….. तर कधी मागे खेचणारा ……. या सगळ्यांना वाचण्याचा मी प्रयत्न करत आहे…… वाचून पचवण्याचा आणि त्यातून शिकण्याचा प्रयत्न करत आहे…..

माझ्या दोन्ही हातांच्या मुठीत जेवढं शक्य होईल तेवढं ….. जितकं मावेल तितकं जगण्याचं शहाणपण भरून घेत आहे मी …… आणि माझ्या मुठींत न मावणारं आणि मुठींतून खाली गळून जाणारं पुन्हां पेरत आहे……. न जाणो कधी ते उगवेल आणि सारा आसमंत हिरवागार करून टाकेल……

मी मनात साठलेलं दुःख माझ्या डोळ्यांतून पाझरू देत आहे……. आणि मनात उमललेलं सुख हास्यवाटे सभोवती सांडत आहे……

मी हळूहळू मोकळी होत आहे…… मुक्तं होत आहे……. मुक्तं …… माथ्यावरच्या या मुक्तं आकाशात मनसोक्त बागडत आहे…… आणि एखाद्या वेळी चुकलेच वाट….. तर असेलच कोणी एक ध्रुव तारा…. सतत दिशा दाखवायला ….. माझ्याच मनात लपलेला ……..

वाट चालताना लागलेल्या ठेचा , बोचणारे काटे , मध्येच सुखावणारं पायाखालचं हिरवंगार मऊ मऊ गवत , माझ्याशी हातमिळवणी करणारी सुंदर , मृदू ,सुगंधी आणि हसरी फुलं …… मला लपेटून टाकणारा वारा ….. अवचित जाणवणारी थंडगार , शांत , विश्रांत सावली ….. या सगळ्यांना स्वछंदीपणे भेटण्याचा आणि स्वानंदी अनुभवण्याचा प्रयत्न मी करत आहे……..

माझ्यातल्याच मला पुन्हा नव्याने …. भेटण्याचा , समजून घेण्याचा , जपण्याचा आणि फुलवण्याचा प्रयत्न करत आहे……..

माझ्यापेक्षा भव्य , उदात्त , प्रेमळ , सर्वोत्तम , सर्वव्यापी , सर्वशक्तिमान आणि सर्वज्ञ अश्या तत्वाशी एकरूप होण्याचा प्रयत्न करत आहे ….. त्याच्या जवळ समर्पित होत आहे……. त्या समर्पणातून मला मिळणारी शांतता मी अनुभवत आहे …..

मी शांत ….. मी मुक्त …… मी स्वछंद ……. प्रत्येक दिवशी आशेने उगवणाऱ्या त्या लाल-केशरी बिंबाकडे ….पूर्वेकडे माझा चेहरा करून सतत पुढे चालत आहे…….

मुक्त मी ….. शांत मी….. स्वछंद मी …… स्वानंद मी ……

तुम्हांला सगळ्यांना या नवीन वर्षाच्या शुभेच्छा देत आहे ……..

” HONEY FILLED SMILING HEARTS…..”

WATER COLOUR PAINTING BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

Today ….. Early morning as the cold wind is blowing announcing an arrival of my favourite and extremely lovable winter, ” My Sweet Friends With Honey Filled Smiling Hearts…..” are greeting me with Hello !!…… and Good Morning !!……

Yes…. My tiny little friends on my terrace…. Many different coloured flowers…..

Flowers….. Flowers are a pure bliss…. I have loved them from the bottom of my heart always….. Each and every flower is so unique in itself….. They all are the masterpieces created by ” The Multitalented Super Artist From The Sky…..”

I am just amazed at the number of varieties and types available of these ever smiling friends….. All the flowers have their common / local name and their botanical / scientific name describing genus and species. In simple words genus is a group into which animals, plants etc. that have similar characteristics are divided. And species is a group of plants or animals that are all the same and can breed together. So genus is smaller than family and larger than species. For many flowers, there are a multitude of different species within the given genus.

For example :- Our Beloved Ganpati Bappa’s favourite Hibiscus flower….. It’s common name is Red Hibiscus and botanical name is Hibiscus rosa – sinensis. For a lovely red colour Rose Flower… The common name is Red Rose and botanical name is Rosa. Various shades of Rosa hybrid are available around. Our very own Krushnakamal is known as Passion flower or Passion Vine….. It’s botanical name is Passiflora incarnata. It is available in purple, blue or pink shade. My grandmother used to tell us about the symbolism of this flowerKrushnakamal “. There are about 100 of blue petals – one for each of the Kauravas. 5 of the yellow ones in the center – one for each of the Pandavas. The green bulb in the center symbolises Draupadi, the queen of Pandavas….. The three filaments are for the holy trinity of Brahma – Vishnu – Shiv and the radial in the center is the Sudarshan chakra of Lord Krishna with reference to Hindu Epic ” Mahabharat”.

Here is a compilation of some of the most beautiful flowers in the world…. Just for you… In a song….

I think flowers are altogether a complete world in themselves….. From them fruits take shape and the life cycle goes on and on and on……. When insects / honeybees kiss these lovable flowers to taste Honey…. They help in the process of Pollination.

We as a student of Architecture were fortunate to study these flowers in the study of Landscaping….which was one of the many subjects taught during our undergraduate years. Landscape architecture is the design of outdoor areas, landmarks and structures to achieve environmental, social – behavioural or aesthetic outcomes. Of this flowers are an integral part….. Landscaping is altogether a huge subject which I will tackel sometime… separately… Being an Architect, I am just amazed at the variety of subjects being taught during the complete course as it encompasses almost all the walks of life…..

Enjoy the beauty of flowers along with these lovely landscaped gardens across the globe…

Flowers are like us….humans…. As we humans are more happy and comfortable in our native surroundings….. In a same way, flowers are also happy and more adaptive if they are grown in their native surroundings. So it is always advisable to grow local varieties of plants/flowers as they require comparitively less maintainance.

Flowers have always been an Inspiration for all the artists. Be it a Poet…. A Painter… A Photographer….. They are Adorable Muted Conveyors Of Different Human Emotions…..

Sometimes ” I Love You…..” Sometimes ” I am Sorry….” Sometimes ” Get Well Soon….” Sometimes ” Happy Birthday….” Sometimes ” In The Loving Memory Of…..” And so on and so forth…..

I think purest of the souls are born in the form of Flowers…. They just Bloom… Spread Happiness…. Spread Fragrance……Spread Love…… Without any Demand….. To Everyone….Equally and without any Prejudice….. And silently wither away…. Make an exit from this world one’s they have fulfilled their goals…. I think like a God….. I think he resides in these flowers…..

Attaching here a beautiful song for you and one of my favourite……

As these flowers enchant us with their beauty, they are also useful in many cures. Flowers are used in Aroma theropy and also in many medicines. They are used in various forms in making beauty products and also in the preparation of food…..

All the flowers are beautiful whether they are of Cactus or of a Carnivorous plant….. Arrangement of flowers is also an art in itself….. Ikebana is one such Japanese art of flower arrangement. You can also adorn any corner of your house through this wonderful art….

Here’s one small tutorial for you to begin with…..

Whether these flowers are embellishing a Lady’s Headgear or Resting quietly in the God’s Lap…. They are always charming and Lovable…. They are my Idol…..

My few lines for them…..

 Walking on the road,
          I see you everyday....
          Sometimes you stay still,
          And with wind sometimes sway....
 Red, yellow, Blue & Pink,
          So many of your's to be seen....
          With enticing beauty you wink,
          You are soley mine.. You make me mean...
  You are special to everyone,
           Bestowing love for sure....
           Blooming new with every sun,
           Spreading God's fragrance everywhere....

 Come!! Please show us a way,
          An enlightening journey to start....
          We all will surely obey,
          Oh... Honey filled smiling Heart....

I can just go on….and on… and on…. writing about these lovely friends of mine…..

But will stop here and conclude my write-up…. Do share your thoughts with me…. I would love to know them….

See you soon….

Kshama…..

“ऐ ज़िंदगी …….”

PC :- KSHAMA PARANJAPE – GANU
ऐ ज़िंदगी .....

जितना सोचूँ उतनी ....
एक हैरत सी होती हो 
ऐ ज़िंदगी... मुझे तुम ,
प्यारी पहेली सी लगती हो....

कभी रूठी हुई सी ,
अकेली ढ़लती श्याम ....
कभी मेरे बचपन की ,
मासूम सहेली लगती हो ....

कभी गिर पडू तो ,
सँभालने आ जाती हो ....
कभी मैं ज़िद करू तो ,
आईना दिखा देती हो ....

कभी बंद मुठ्ठी से सरकती ,
हर पल...रेत लगती हो ....
कभी बनती हो.... अड़िग....
घड़ी एक सुई बन जाती हो ...

कभी मुर्झा जाऊ मैं ,
तो मेरे सिरहाने आती हो ....
प्यार की सुहानी खुशबू ,
मेरे साँसोमे घोल जाती हो....

कभी कभी अंजान बनकर ,
मेरे रास्ते से गुजर जाती हो  .....
तो कभी एक भवरें की तरह ,
मेरे इर्द गिर्द मँडराती हो  ......

सुलझाने जाऊ जीतना ,
उतनी उलझ सी जाती हो....
हर दिन उगते सूरजसी ,
हमेशा नायाब बन बैठती हो....

ख्वाबों को ऐ ज़िंदगी तुम्हारे ,
सिरहाने रख लूँ .... नींद में ....
तो बहोत बार मेरे ,
आँखों से बरस जाती हो....

जितना सोचूँ उतनी ....
एक हैरत सी होती हो 
ऐ ज़िंदगी... मुझे तुम ,
प्यारी पहेली सी लगती हो....

ऐ ज़िंदगी....

क्षमा ....


नयनी ओघळल्या स्वप्नांनी…..


A NIGHT LAMP WITH GLASS PAINTING ……. ARTIST NAME BY :- KSHAMA APARANJAPE – GANU

स्वप्नांतील खुडून चांदण्या भेटी आणिल्या तुमच्यासाठी ….. मी तयार केलेल्या निशा दिव्यातुनी ……..

नयनी ओघळल्या स्वप्नांनी ....

नयनी ओघळल्या स्वप्नांनी,
उठून बैसली पहाटराणी ......
लालगुलाबी अधरातून सांडली ,
सोनेरी अलगद नवी कहाणी ....

या गगनींच्या नवीन क्षणांनी ,
चित्र रेखिले नाजूक बहरांनी ....
त्यावर शिंपून अत्तर मोदाचे ,
सजली सुंदर कोमल मनरमणी ....

तिला पाहता हळूच वारा ,
कुजबुजला गूज  बिलगून कर्णी ....
कधी हास्य अन कधी वेदना ,
उमजतील तुला ...तू बाळ शहाणी ....

हेलावून दिन अनुभव स्पर्शांनी ,
जगली जीवन कणाकणांनी .....
देऊन पुरते दान क्षणांनी ,
उलगडे एकली कथा पटांनी ....

थकल्या दमल्या या नेत्रांनी ,
नवं आशेने मिटून पापणी ....
विश्रांत जाहली एक विराणी ,
क्षितिजी उगवता एक चांदणी .....

नयनी ओघळल्या स्वप्नांनी ......
नयनी ओघळल्या स्वप्नांनी ........

नयनांतून ओघळलेल्या स्वप्नांचे रंग तुमच्यासाठी  माझ्या चित्रातून ........
ABSTRACT WATER COLOUR PAINTING BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

“AN OPERA OF LIFE……”

OPERA HOUSE, SYDNEY, AUSTRALIA
PAINTING BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

Hey !! Good Morning……

As today early morning chilly winds are blowing all over my face reminding me of the fast approaching and extremely lovable winter…… I am sitting in a nice company with my tomes of Architectural books….. Referring them….

As I take a sip of refreshing and hot tea, I stumbled upon an image describing ” The Sydney Opera House”….. This structure was taught to us in detail during our undergraduate years of Architetural studies. And this structure has fascinated me in many ways…. always……

One of the many reasons for my attraction is the stunning location of ” The Sydney Opera House”….. It is located at Bennelong point, Sydney harbour in Sydney, New South Wales, Australia……. This multi-venue performing arts center is a poetry in concrete and glass….. It is one of the 20th century’s most famous and distinctive buildings. It is a hotlisted site to visit in the itinerary of Australia.

It has a very interesting history for it’s design and completion which I would like to share with you. Planning began in the late 1940’s when Eugene Goossens, the director of the NSW State Conservatorium Of Music, lobbied for a suitable venue for large theatrical productions. It was also Goossens who insisted that Bennelong Point be the site.

An International Design Compitition was launched on 13th September 1955 and received 233 entries, representing architects from 32 countries.

The Winner announced in 1957, was Jorn Utzon, a Danish Architect.

Utzon received “The Pritzker Architecture Prize”, architecture’s Hightest Honour in 2003. The Pritzker Prize Citation read:

” There is no doubt that the Sydney Opera House is his masterpiece. It is one of the great iconic buildings of the 20th century, an image of great beauty that has become known throughtout the world a symbol for not only a city but a whole country and continent.”

The Fort Macquarie Tram Deopt, occuping the site at the time of planning, was demolished in 1958 and construction began in March 1959. The Sydney Opera House was built in three stages:- Stage I (1959-1963) consisted of building the upper podium, Stage II (1963-1967) the construction of the outer shells, Stage III (1967-1973) Interior design and construction. Though it was designed by Danish Architect Jorn Utzon, it was completed by an Australian architectural team headed up by Peter Hall. The structural engineering was done by Ove Arup & Partners.

I am attaching here an old video clip informing you about the Passion of the Architect and Structural Engineer to creat such a beauty……

The building was formally opened on 20th October 1973. The building and it’s surrounds occupy the whole of Bennelong Point on Sydney Harbour and close by the magnificent Sydney Harbour Bridge. On 28 June 2007, The Sydney Opera House became a UNESCO World Heritage site.

The facility features a modern expressionist design. It is a series of large precast concrete “shells” each composed of sections of a sphere of 75.2 meters radius forming the roofs of the structure, set on a monumental podium. The building covers 1.8 hectares of land and is 183 M. long and 120 M. wide at it’s widest point. It is supported on 588 concrete piers sunk as much as 25M. below sea level. The hightest roof point is 67 meters above sea-level which is the same height as that of a 22 storey building. The roof is made of 2,194 precast concrete sections, which weigh upto 15 tonnes each. Although the roof structures are commonly reffered to as ” shells”, they are precast concrete panels supported by precast concrete ribs.

I refrain myself further from bombarding the laymans amongest you with too much of the technical information. Interested persons can always dive in the vast ocean of books, youtube, Google……. Here is a beautiful video for you which will tour you through this wonderful experience of meeting The Sydney Opera House……

The Sydney Opera House consists of the following venues and facilities:-

  1. Concert Hall:- with 2,679 seats
  2. Joan Sutherland Theatre :- A proscenium theatre with 544 seats
  3. Playhouse :- A non-proscenium end-stage theatre with 398 seats
  4. Studio :- A flexible space with 280 permanent seats and a maximum capacity of 400, depending on configuration.
  5. Utzon Room :- A small muiltipurpose venue for parties, corporate functions and small productions.
  6. Recording Studio
  7. Outdoor Forecourt:- A flexible open air venue with a wide range of configuration options.
  8. Other Facilities :- It also houses a recording studio, cafes, restaurants, bars and retail outlets.

Guided tours are also available. By the way just for your information,the building construction cost was approximately 102 million Australian Dollars. The building hosts well over 1,500 performances annually, attended by more than 1.2 million people. This structure has witnessed many notable performances till date. It has received many awards. The illumination of the structure is a visual treat for everyone……..

This iconic building is a celebration of the rich history and contemporary vibrancy of Austarlia’s First Nations Culture, Badu Gili – meaning ” Water Light”…… in the language of the traditional owners of Bennelong point – the Gadigal People. They illuminate the Opera House’s eastern Bennelong Sail year round at sunset. It is a free daily experience that explores Ancient First Nations Stories in a spectacular seven minute projection. Here’s a glimpse for you……

Such is the beauty and charm of ” The Sydney Opera House”…… A pure passion….. which I truly love…..( My near and dear one’s around me…. who know me ……have always recognised the passion in me for everything I do always…….) The passion of an Architect and Structural Engineer….. This building has always been an inspiration for Architects, Painters, Photographers and Performing Artists all across the world. It will be an incomplete experience to know The Sydney Opera House without any Music….. Here’s one for you…..

Sitting in the restaurant and gazing at “The Sydney Opera House” complemented by Sydney Harbour Bridge at the background….. at any time of the day…… Admiring it’s reflections on the surface of water is an altogether blissful experience….. Do experience this magic in real….. Till that time enjoy this visual and virtual treat spread in front of you … My tiny little effort for you…….

I think as an Architect, all such manmade magnificent structures are the perfect backdrop for The Opera Of all the Humankind…… Witnesses for Life’s Opera….. Always experience, admire and enjoy such lovely creations……

Concluding today a bit lengthy article with My Few Lines……….

You are an Imagination...
Build with so much love and care...
You are an Inspiration.....
For every artist to share....

Escorting every peeping aura...
To the stage for Life's Opera...
Exhibiting varied emotions in a plethora...
Emerging through the mind's flora....

You are truly a stage for Life's Opera....
For Every Era....
For Every Era....

With Much Love…..My Dear Sydney Opera…..

Kshama…..

आभास हा

PAINTING BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

आभास ….. किती जादुई शब्द आहे हा ……..

आभास म्हणजे वास्तव आणि स्वप्न यांच्यामधला जागेपणीचा धूसर बिंदू …… आपल्या सगळ्यांमध्ये असलेल्या विचार, तीव्र आंतरिक इच्छा , कल्पनाशक्ती आणि भावभावनांनी रंगवलेला एक सुंदर खेळ……

अगदी लहानपणीपासून अनुभवली आहे आपण सगळ्यांनीच ही गंमत …..भास आणि आभासाची ….. लहानपणी एका ठराविक वयात कधी एकटं ….एकटं ….अगदी स्वतःशीच खेळताना अनेकदा मुलं आभासी खेळगडी तयार करतात. त्यांच्याबरोबर गप्पा मारतात , त्यांच्या बरोबर हसतात, खेळतात …. त्या वयातल्या अतिशय तरल, संवेदनशील आणि प्रतिभाशाली मनाचं ते प्रतिबिंब असतं….. आणि गरजही असते त्या वयाची ….. एका मर्यादेपर्यंत …….

नंतर जसजसे आपण मोठे होत जातो आणि स्वप्नांपेक्षा वास्तव आपल्या मनाचा ताबा घेऊ लागतं …. तसा हा भास-आभासाचा खेळ कमी होऊ लागतो.

तरीही या आभासाची सोबत संपूर्ण आयुष्यभर आपल्या सोबत असतेच …. कधी त्याचं अस्तित्व तो जाणवून देतो तर कधी असतो नुसताच त्रयस्थ अबोला ……

आपल्या आई-बाबांपासून दूर असलेल्या मुलांना कधी कधी अतिशय हळव्या क्षणी त्यांच्या प्रेमळ आई-बाबांचा झालेला आभास त्यांना एक वेगळीच उभारी देऊन जातो. आणि आई-वडिलांनाही आपल्यापासून दूर असलेल्या मुलांचा , नातवंडांचा झालेला क्षणिक आभास सुखद नवसंजीवनी देऊन जातो. कारण एखादी गोष्ट किंवा व्यक्ती किंवा प्रसंग आपल्या हृदयाला अगदी आतपर्यंत बिलगतो …..भिडतो …..तेव्हाच आपली बुद्धी तो आपल्याला आभासाच्या रूपात उलगडून दाखवते.

एखाद्या दूर सासरी गेलेल्या मुलीला तिच्या आत्यंतिक गरजेच्या क्षणी तिच्या प्रेमळ आईची क्षणिक आभासी सोबतहि प्रचंड मानसिक बळ , स्थैर्य आणि शांतता देऊन जाते.

हाच आभास प्रेमाच्या बाबतीत एक वेगळीच किमया घडवतो बरं का ……. ज्या वेळी दोन जीवाभावाच्या व्यक्ती शरीराने एकमेकांपासून दूर पण तरीही मनाने एकमेकांच्या जवळ असतात त्यावेळी वास्तवातील हा दुरावा आभासच कमी करतो…. तुम्ही कधी असा अनुभव घेतला आहे का ?

आपल्याला आपल्या प्रिय व्यक्तीला भेटण्याची इतकी तीव्र इच्छा होते की ती व्यक्ती आपल्या आजूबाजूला असण्याचा , आपल्याशी बोलण्याचा आपल्याला सतत आभास होत असतो. त्यामुळे कधी आपलं मन सुखावतं तर कधी त्या जीवलगाला प्रत्यक्षात भेटण्याची इच्छा अधिकच तीव्र होते. हाच आभास व्यक्त झाला आहे एका सुंदर गाण्यातून ….. ते गाणंच तुमच्यासाठी इथे जोडत आहे ……

या आभासाची किती किती रूपं …… आणि काय काय आणि किती किती सांगू तुम्हांला त्याबद्दल ….. एखादा सुहृद जेंव्हा आपल्याला सोडून दूर निघून जातो तेव्हा त्याने मागे ठेवलेल्या पाऊलखुणा आपल्या अवतीभवती सतत आभासाचं जाळं विणत असतात ……. मग ती व्यक्ती आपल्याला वेगवेगळ्या ठिकाणी , वेगवेगळया रूपात भेटत राहते आपल्याही नकळत ……

आणखी एक सुंदर गाणं तुमच्यासाठी ……

जी गोष्ट माणसांची तीच साहित्याची , चित्रांची , संगीताची , चित्रपटांची ……. एखादं रत्नाकर मतकरी किंवा नारायण धारप यांचं प्रभावी साहित्य वाचल्यावर आपण अनुभवलेला आभासी भयाचा खेळ तुम्हांला सगळ्यांना आठवतोय ना ?

तसाच काहीसा अनुभव एखादा उत्तम प्रभावी चित्रपट पाहिल्यावर किंवा एखादं श्रवणीय संगीत ऐकल्यावर किंवा एखादं सुंदर चित्र पाहिल्यावर येतो…….

एखादा उत्तम शेफ किंवा सुगरण जेव्हा एखादी पाककृती मनात तयार करते तेव्हा त्या पाककृतीचा रंग , रूप , चव , गंध हे सगळं त्यांनी आभासी रूपात आधीच अनुभवलेलं असतं …… तो खाद्यपदार्थ प्रत्यक्ष करण्यापूर्वीच …… तसंच एखाद्या चित्रकाराला दिसतात ते सुंदर रंग आणि जाणवतो त्यांचा स्पर्श मनातील कोऱ्या कॅनव्हास वर ……ते चित्र प्रत्यक्ष कागदावर उतरवण्यापूर्वीच …….

हीच गोष्ट लागू होते अगदी समरसून काम करणाऱ्या , विचार करणाऱ्या आणि उत्कटपणे जगणाऱ्या कुठल्याही व्यक्तीला ……. तिचा स्वतः चा आभास ……. मग ती व्यक्ती कोणीही असो किंवा कुठल्याही क्षेत्रात काम करत असो.

एखाद्या उत्कृष्ट वास्तुविशारदाला किंवा स्थापत्य विशारदाला दिसतो त्याच्या वास्तूचा नमुना …..प्रत्यक्ष त्याच्यासमोर…… ती वास्तू बांधण्यापूर्वीच ……त्या रिकाम्या जमिनीवर ….. तो असतो आभास ….. कल्पना आणि सत्यातलं अंतर काही अंशी कमी करणारा …….

एखाद्या कुशल शल्यविशारदाला होतो आभास ….. आपण यशस्वीपणे पार पाडलेल्या जोखमीच्या आणि अतिशय किचकट शल्यचिकित्सेचा …… कारण त्याबद्दलचं मनन आणि चिंतन त्याच्या मनात सतत चालू असतं ……..आणि तो पार पाडतोही ती प्रत्यक्षात अतिशय यशस्वीपणे …….

आपल्या सगळ्यांच्याच भावविश्वात जेव्हा एखादी गोष्ट खोलवर रुजते आणि आपलं संपूर्ण भावविश्व व्यापून टाकते तेंव्हा हा आभासरूपी नजराणा आपल्याला सगळ्यांना मिळतो….. कधी चांगला …..कधी वाईट …कधी बिघडवणारा …… कधी घडवणारा …..कधी वाट दाखवणारा …….. कधी चुकीच्या दिशेला नेणारा …..कधी आनंद देणारा …..तर कधी दुःख देणारा …… कधी आश्वस्त करणारा …..तर कधी चिंतेने आणि भयाने व्यापून टाकणारा …….

पण प्रत्येकाच्या मनात हा एक आभासी कोपरा असतोच ……आणि ती आपल्या प्रत्येकाची गरज आहे ….. कारण आपल्या मनातल्या विचारांना , भावनांना मोकळं करून देणारी ती एक वाट आहे ……

So……Another Beautiful song …… On Illusion….. Just For You……

तर मित्रांनो ……असा हा आभास …….

पण हाच आभास जेव्हा भक्तीच्या मार्गांतील मैलाचा दगड ठरतो तेंव्हा तो आनंद केवळ शब्दातीत असतो . आपली परमेश्वराविषयीची भक्ती, प्रेम , समर्पण आणि विश्वास जेव्हा अलगदपणे आपल्यात मिसळून जाते तेंव्हा आपल्याला त्या प्रेमळ सर्वव्यापी आणि सर्वरूपी परमेश्वराचा आभास आपल्या अवतीभवती सतत होऊ लागतो. कारण तेव्हा तो आभास हा वास्तव आणि अनुभूतीमधला आश्वस्त दुवा बनलेला असतो.

याच आभासातून मला सुचलेल्या काही ओळी मी लिहीत आहे …….

भास आणि आभासाचा ......

भास आणि आभासाचा ,
जमून आला सुंदर खेळ .....
मानसीच्या चित्रातील रंगांचा ,
जुळून आला सुंदर मेळ .....

सत्य असे कि स्वप्न असावे ,
उमजेना मज हि कसली वेळ ....
अवचित एकदम नयनी वसावे ,
तोडून बंधनाची वेळ...अवेळ .....

कधी हर्ष तर कधी खेदाची ,
कधी भयाची अन कधी मायेची .....
व्याप्ती अबोध या आभासाची,
प्रतिमा दिसे खोल त्या रुजव्याची .....

मनामनातील सुप्त भावना ,
सहवेदना आणि कधी संवेदना ....
मूर्त जाहल्या सगळ्या रसना ,
मुक्त जाहला तो आत्मरमणा.....

भास आणि आभासाचा ,
जमून आला सुंदर खेळ ....
मानसीच्या चित्रातील रंगांचा ,
जुळून आला सुंदर मेळ .......

So Guys….. Illusions are good….. when they inspire us…. make us happy….. are constructive… maintain balance….. engulf us in peace….. and embellish us with creativity…. positivity and connectivity…….

So enjoy your Illusions…..

आभास हा …… आभास हा…….

पगडी

PICTURE DRAWN BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU
पगडी ......

या पगडीची गंमत सगळी,
प्रत्येकीची तऱ्हा निराळी....
ऐटीमध्ये बसून भाळी,
प्रत्येकाची प्रतिमा उजळी......


लाल,पिवळी तर कधी काळी,
हिरवी, पांढरी आणि निळी....
कधी सोनेरी रंग उधळी,
सप्तरंगांची मजा निराळी....

रावांच्या पगडीला त्या,
सुंदर मोतियांच्या माळी....
नशीब त्याचे असे बलवत्तर,
सुंदर रेखून त्यांच्या भाळी....

रंकांच्या या साध्या पगडीची,
काय सांगू मी व्यथा निराळी....
परिस्थितीच्या त्या चटक्यांची,
करुण वेदना नयनातून गाळी....

या पगडीची नवी कल्पना,
नवे रूप, प्रांतवार निराळी....
मुंडासे, फेटे जपून भावना,
अस्मिता परि रुजवून वेगळी....

पगडी नुसती नसे मिरवणे,
वेळप्रसंगी उपयोगी बाळी....
कधी अंथरून त्यावर निजणे,
टिपून कष्टांचा घाम कपाळीं....

पगडी म्हणजे असे प्रतिष्ठा,
कधी असे रूपाने निष्ठा....
तिची किंमत सांडून भ्रष्टा,
आणि लाजवून अपुल्या जेष्ठा....

कधी पगडी असे अहंमन्य,
कधी लाघवी, कोमल बाळी....
कधी कधी ती असे नगण्य,
कधी विजयाच्या कथाची माळी....

या पगडीची गंमत सगळी,
प्रत्येकीची तऱ्हा निराळी....
ऐटीमध्ये बसून भाळी,
प्रत्येकाची प्रतिमा उजळी....

क्षमा परांजपे - गानू ....










“OUR LOVE…. IN PINK AND WHITE….”

PAINTING BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU
Our Love...... In Pink And White......

With a passing time ,
Framed in my mind....
Flowers bloomimg again by the road,
Owning it with a beautiful sign......

Embellishing themselves in Pure White,
Blushing with a Pink glow.......
Kissing Passionately with every sight,
The road...with every wind blow.....

With Love filled immensely,
In their tiny Honeyed Heart......
Flowers whispering eagerly,
We have a journey to start......

Oh..  Dear Road.... we promise you , 
At your every bouncing turn......
Our passionate, tendering smile covering you,
Till summer commanding us to burn.....

After we have gone with the wind,
Our fragrance will stay behind....
Till we bloom again in Green grinned,
Our Love is Eternal, treasure it in your mind.....


My poetry dedicated to the Ever Loving and Caring Nature.....

With Love, Kshama......





पुन्हा एकदा

WATER COLOUR PAINTING BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

माझ्या प्रिय सृहृदांनो ……

कसे आहेत तुम्ही सगळे ? मी पुन्हा एकदा तुमच्या भेटीला आले आहे ….. पुन्हा एकदा माझ्या विचारांचे तरंग घेऊन …….. आपलं मन कसं गंमतीशीर असतं नाही ….. एखादा विषय मनाला बिलगला कि सहजा सहजी तो आपली पाठ सोडत नाही.

PENCIL SKETCH OF MY PATERNAL GRANDMOTHER MRS. MALATI DATTATRAY PARANJAPE DRAWN BY KSHAMA PARANJAPE – GANU

कालच आमच्या प्रिय दिवंगत आजीचं चित्र काढताना अशीच माझ्या विचारांची साखळी तयार झाली आणि तो विचारांचा प्रवास तसाच पुढे सुरु राहिला आमच्या कौटुंबिक स्नेह्यांनी पाठवलेल्या त्यांच्या सुहृदाबरोबरच्या गोड आठवणरूपी फोटोमधून ……..

आपल्याला अतिशय प्रिय असणारी अशी व्यक्ती जेव्हा हे जग सोडून दुसऱ्या जगात निघून जाते त्यावेळी आपल्या सगळ्यांच्याच मनात उमटणाऱ्या उत्कट आणि तीव्र भावना मी आज तुमच्यासमोर सादर करत आहे माझ्या स्वरचित कवितेमधून …….. पुन्हा एकदा …..

येता जेव्हा वेळ जीवाची जातो सोडून सगळे बंध….
मनी अपुल्या फक्त उरतो आठवणींचा मंद सुगंध….

जरी वाटले आपुल्या वाटे परतुनी यावे त्याने जवळी…
त्या हाकेला परतुनी त्याची हाक येईना या भवताली…

वाट पाहावी त्या निशेची, अश्रू दाटूनी येता नयनी….
पुन्हा एकदा जा भेटूनी मजला, तू माझ्या सुंदर स्वप्नी….

तू ज्या गावी जाशील त्याची खूण परी दे माझ्यासाठी….
मी ही तेव्हा भेटीन तुजला, जेव्हा काळाची मज घट्ट मिठी….

तुमच्या मनातल्या या विषयीच्या भावना जाणून घ्यायला मला नक्की आवडेल . त्या तुम्ही माझ्या ब्लॉग वरील तुमच्या प्रतिक्रियांमार्फत माझ्यापर्यंत नक्की पोहोचावा …….

भेटूया लवकरच …….

आमची आजी

COLOUR PENCIL PORTRAIT OF MY PATERNAL GRANDMOTHER MRS. MALATI DATTATRAY PARANJAPE DRAWN BY KSHAMA PARANJAPE – GANU

प्रिय आजी ,

तुझ्यासाठी मी लिहिलेली चारोळी – चार ओळी ……

तू सभोवती असता अमुच्या ,
आनंदल्या  क्षणांचे अनेक सोहळे ......
आता माझ्या मनी उरले ,
तव आठवणींचे चित्र साजिरे .......

lOVE YOU….. REMEMBER YOU AND MISS YOU ALWAYS…… MY DEAR AAJI…..

THE BIG BANG THEORY

CARICATURE BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

Hey !! Hi…… How are you?

Making your gloomy today wonderful with bright laughters, giggles and smiles……

Let me introduce you to ” THE BIG BANG THEORY…..”

Oh….no….no….don’t be puzzled….. It’s not ” The Big Bang Theory” about which you are thinking….. But yes, it’s definitely related to it…… OK…. I don’t want to bewidler you more….. I am talking about an American television Sitcom named ” THE BIG BANG THEORY“…… Currently 12seasons of this show are available….. It’s one of my favourite comedy serials that I want to share with you. The show is about following characters living in Pasadena, California…. Let me introduce you to them one by one….

  1. Lenord Hofstader – A Physicist
  2. Sheldon Cooper – Also a Physicist
  3. Howard Wolowitz – An Aerospace Engineer
  4. Raj Koothrappali – An Astrophysicist

Along with these four nerds please meet….

5. Amy Farrah Fowler – A Neuroscientist

6. Bernadette Rostenkowski – A Microbiologist

7. Leslie Winkle – An Experimental Physicist

And to add to this geeky list two more to add…..

8. Stuart Bloom – A Comic Bookstore Owner

And last but not the least……

9. Penny – A waitress and an aspiring Actress……

This serial is ” the Potpourri ” of contrasting individuals with different attributes, still sticking together……. Their Ups and Downs…..Their Fears and Frolics….. Their accomplishments and Failures…… And all of this presented to you in a nice and humorous way…….

Whenever I think of these characters from this Sitcom, I see glimpses of them in everybody around me. And it amuses me a lot !! Sometimes I see the reflection of characters in me also….. And it brings a smile on my face……

Humor always makes our life simple….smooth…. palatable….. Many times we just can’t stand some people or their behaviour or their habits……. nature…. It makes us really very annoyed and intolerant towards them. But whenever we view any such characters in Comic movies, plays, serials or literature, we actually find them interesting, entertaining and hilarious….. And somtimes we fall in love with those characters….. Can you imagine……

Think about it….. Whenever I think of My most favourite Great Marathi Writer Mr. P. L. Deshpande and one of his many famous books called ” व्यक्ती आणि वल्ली “, it gives me same memorandum of thoughts. He has complied many such unique, silly, irksome characters in day to day life and sketched them in most hilarious and entertaining way through his genious writing skills….

Ok… Coming back to this ” The Big Bang Theory“…… you will definitely understand what I am talking about…. Whenever you will watch few of it’s episodes….

You will enjoy Genious Sheldon displaying fundamental lack of social skills and a tenuous understanding of humor…… You will meet Leonard … a shy experimental physicist…. Although feeling at home with his geek friends, he wants to be more social and has almost no difficulty in interacting with ” non-geek” individuals……

You will have a good laugh at astrophysicist Raj….. who has selective mutism which does not allow him to talk to women outside of his family unless he is under the influence of alcohol….. And you will also be amused by Penny, a waitress and an aspiring actress….. Her lack of advanced education sets her apart from the group and her outgoing personality and social aptitude drastically contrasts with her friends…..

OMG….. There is a lot to talk about…. These are only the glimpses…. Instead of going further in details, I would recommend you to watch this Sitcom and enjoy a hearty laugh…. And see if you can spot some of these character traces in the people around you… Or inside you….. Just give it a try…. And do let me know also…. Share your joy……

So folks…. Experience this ” Big Bang Theory” of human emotions…. Understand it… Enjoy it….And Share it…..

Bye… Bye….. See you soon…..

वर्षांमागून वर्षे सरता .

SKETCH BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

आज तुमच्या सगळ्यांसाठी माझी काव्यांजली …….

” वर्षांमागून वर्षे सरता ………. “

वर्षांमागून वर्षे सरता ,
क्षणाक्षणांची खूण ठेवता .....
हातांवरच्या रेषांचेही ,
चित्र वेगळे रेखत जावे ......

गोंडस , कोमल बालपणीचे ,
कधी मखमली तारुण्याचे .....
कधी बहराचे, पानझडीचे ,
ठसे मनावर उमटत जावे ......

कधी सुखांचे , कधी अश्रुंचे ,
प्रतिबिंब नयनी सतत पहावे .....
काळाच्या डोहातूनि खोल ,
डुंबून चिरतरुणी परतावे ....

आता वाटे पुन्हा पुन्हा  त्या ,
निसटुनी गेल्या क्षणा जगावे .....
मागे राहुनी त्या परिमला ,
पुन्हा श्वासा उरी  भेटावे .....

उरी भरुनी त्या सुंदर स्वप्नां ,
वाट पुढे ती चालत जावे .....
त्या मखमली तारुण्याचे ,
हात पुन्हा या हाती घ्यावे ....

वर्षांमागून वर्षे सरता ,
क्षणाक्षणांची खूण ठेवता .....
हातांवरच्या रेषांचेही ,
चित्र वेगळे रेखत जावे ......
चित्र वेगळे रेखत जावे .......

LOVE IS IN THE AIR…….

PAINTING BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

Hey Guys !! ……..

How are you ? It’s yet another beautiful rainy weekend….. And Love is in the air……

Yes…. Today I am sharing with you all my emotions expressing this precious emotion called Love…..

Love is in the air,
You can feel it.....
And you can share,
Because it's in the air....

You embrace me,
To your heart.....
And every heartbeat,
Unfolding a journey to start......

You care for me,
I am soooo sure.....
I can see the reflection,
In your every stare.....

They say always,
 " Love is Blind "......
But only pure Love,
Will enlighten my mind.....

If you Love me,
And always hold my hand....
It will turn sorrows to smiles,
And every pain I can withstand.....

Your every tender touch,
Will assure a strong bond.....
And I will never be frail,
Will always make me strong.....

Nobody can hurt none,
And nobody will ever dare....
If Love is in the air,
Enhale it inside ,
And please please share......
Because Love is in the air....
You can feel it,
And you can share....
Love is in the air......

Hope you all have liked and enjoyed my poetry……. If you like it , please feel free to express yourself on my blog through your comments….. I will surely appreciate it….. So….. logging off for now…. Enjoy your weekend with your loved one’s as I enjoy with mine….

Beacuse Love is in the air……

श्री गणेशाय नमः

PAINTING BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU
MY NAMAN TO BELOVED LORD SHREE GANESH…..
ALSO REMEMBERING SANGIT MARTAND PANDIT JASRAJ JI THROUGH MY MUSICAL SHREE GANESH PAINTING WITH SHREE GANESH PLAYING VEENA AND THE SAPTASUR AT THE BACKGROUND….

SUPRABHAT…… Wishing you all a very happy and auspicious good morning !!

Today is ” SHREE GANESH CHATURTHI……

I am sure all of us will be very ecstatic and busy today to welcome home our very own beloved ” SHREE GANESH“. Shree Ganesh is not only a deity to be worshipped but he is also an adorable individual cherished always in our mind. From my childhood itself , Shree Ganesh has always fascinated me with his very affectionate smile. I am very blissful today to share with you “ Shree Ganapati Atharvashirsha ” and it’s essence perceived by my mind. First presenting to you ” Shree Ganapati Atharvashirsha “.

From my early days, I have iterated ” Atharvashirsha” almost daily….. Credit goes to my parents who have always inculcated good practises in us. Even now also I make it a point to recall and recite it frequently.

Shree Ganapati Atharvashirsha ” is written by Shree Ganak Hrushi. ” tharva” means unstable and agile and ” atharva” meaning still and stable….. ” shirsha” means head. It is said that by reciting this ” ATHARVASHIRSHA” , one can attain stability of mind and soul. It is a prayer to “ Lord Shree Ganesh” asking for his love and protection towards all of us and a prayer requesting him to lead us to the path of Wisdom……..

Mankind is gifted with a tremendous ability to think, to comprehend, to express, to creat through his mind…. Whether to use that gift for good or bad deed is totally in our hands…… In this ” Atharvashirsha“, we are inviting Shree Ganesh to bestow us with the qualities of Wisdom, Truth , Good Health….. A state of eternal bliss….. Let there be peace in the whole universe granting an engulfment of protection around all of us. Ganpati being a deity for knowledge and art, let’s request him to shower us with Creativity and Innovation to generate somthing meaningful….. which will make life Happy, Peaceful and Uncomplicated……

O Lord“…. you are the ” Swaroop ” of four mediums ( Para, Pashyanti, Madhyama and Vaikhari ) of speech. Please help us not to hurt anyone with our speech. “O Shree Ganesh”…., you are way beyond the Satva, Raja, and Tamo Gun…. The different facets which constitute the Human Nature. Please balance our minds to act sensitively and sensibly…..always…….

Hey, Varadmurti….”, we request you to strengthen our body and soul with Good Health, Purity and Love….. Love towards you…” O Supreme God….” and also towards all the fellow Living and Non- Living beings……

Hey Ekadanta…”, please gift all of us with the eyes which will only notice righteously beautiful things always……

LEFT SIDE IMAGE IS FOR THE “SHREE GANESH” IDOL MADE OF CLAY BY ME FEW YEARS BACK.
AND RIGHT SIDE IMAGE IS FOR THE ” SHREE GANESH” MADE OF CLAY BY MY SON THIS YEAR.

In the end of ” SHREE GANPATIATHARVASHIRSHA“, it’s a practise to recite “ Phalashruti” meaning Fruitfulness of this “Stotra“….. During this current ” Globel Corona Pandemic”, it will be befitting to ask “Our Beloved Lord Shree Ganesh” to lead us towards the path of Bright, Seren, Content and Healthy Future…….

Before concluding for today, I would like to share with you all My Few Lines Of Thoughts and Wishes…..

"O Dear Gajanan......"
We are your Little one's,
Born with your blessings....
To face struggling ton's.....

We all surely know,
You are always holding our hand....
And our heart will always bow,
To your love lifting through the hot desert sand....

We will stand strong,
To face the Monstrous tide.....
And you are the only one to belong,
Will pave our path bright and wide......

Manifest some magic,
And suggest a cure.....
So no end will be tragic,
And we will rise for sure.....

" गणपती बाप्पा मोरया ....."

मी श्रीरंगी रंगले

PAINTING BY :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

नमस्कार …. आज जन्माष्टमी ….. म्हणजेच आपल्या सगळ्यांच्या लाडक्या भगवान श्रीकृष्णांचा जन्मदिवस ….

श्रीकृष्ण …. या विषयी काय बोलावं ? शब्दही थिटे पडतील वर्णन करताना …. असं श्रीकृष्णाचं लोभसवाणं रुपडं ……

आज मी या व्यक्तीविषयी तुमच्याशी बोलणार आहे . एक व्यक्तीच म्हणावं का भगवान श्रीकृष्णांना …. हो एक व्यक्ती ….. एक माणूसच आहेत ते आपल्या सगळ्यांसाठी …… निदान माझ्यासाठी तरी …. कधी कधी तर मला तो माझा सखाच वाटतो . त्यामुळे यापुढे “अरे कृष्णा…. ” अशीच हाक मारणार आहे मी त्याला …… श्रीकृष्णाचं संपूर्ण जीवन म्हणजे अगदी श्रीकृष्ण जन्माआधीपासून ते त्याने आपले अवतारकार्य संपवेपर्यंतचा संपूर्ण जीवन प्रवास ही त्याने त्याच्या वागण्यातून उलगडलेली गीताच आहे . म्हणूनच भगवान श्रीकृष्ण पूर्ण पुरुषोत्तम आहेत ….

या कृष्णाविषयी सतत आपल्या सगळ्यांना एक गूढ आकर्षण , प्रेम … वाटत आलं आहे . कलाकारांना आणि त्यांच्या कलासक्तीला सतत तो खुणावत आला आहे आणि कलाकारांच्या कलाविष्काराला एक मोकळं आकाश देत आला आहे . या मधूनच मग अनेक संतांनी , कवींनी , चित्रकारांनी त्यांच्या कलाकृतींमधून या श्रीकृष्णाला गवसणी घालण्याचा प्रयत्न केला आहे . पण तो कुठला तुमच्या कवेत यायला …… प्रत्येक वेळी बेमालूमपणे निसटून जातो तो….. आणि मग भेटत राहतो सतत …. वेगवेगळ्या रूपात ….. वेगवेगळ्या ठिकाणी ….. वेगवेगळ्या वेळी …..अवचितपणे ……….

या गोड श्रीकृष्णावरची श्री संत ज्ञानेश्वरांची अतिशय सुंदर रचना मी आज तुमच्या समोर सादर करत आहे . ही रचना गायली आहे भारतरत्न लता मंगेशकर यांनी …..आणि याला सुमधुर संगीत दिलं आहे पंडित श्री हृदयनाथ मंगेशकर यांनी ….. ही रचना बागेश्री या रागावर संगीतात बांधली आहे .

” घनु वाजे घुणघुणा …… वारा वाहे रुणझुणा ……..”

" घनु वाजे घुणघुणा , वारा वाहे रुणझुणा "
" भवतारकुहा कान्हा , वेगीं भेटावा कां "

" चांदु  वो चांदणे , चांपे  वो चंदने "
" देवकीनंदनेविण , नावडे वो "

 " चंदनाची चोळी माझे , सर्व अंग पोळी "
 " कान्हो वनमाळी , वेंगी भेटवा का "

" सुमनांची सेज , सितळ वो निकी "
 " पोळे आगीसारिखी , वेंगी विझवा कां "

" तुम्ही गातसा  सुस्वरें , ऐकोनि द्यावी उत्तरें "
 " कोकिळे वर जावे , तुम्हीं बाईयांनो  "

दर्पणी पाहता रूप , ना दिसे वो आपुलें 
बाप रखुमादेवीं वरे , मज ऐसें केले 



संत श्री ज्ञानेश्वरांच्या या रचनेचा अर्थ अनेक थोरामोठ्यांनी अतिशय उत्तम प्रकारे वर्णिला आहे . याचा मला उमजलेला भावार्थ मी आता तुमच्या जवळ वाटून घेत आहे . यात काही त्रुटी असल्यास जाणकार रसिकांनी त्या मोठया मायेने पदरात घ्याव्यात हि नम्र विनंती ………

मला असं वाटतं कि या रचनेमध्ये श्रीकृष्ण भेटीसाठी आतुर झालेली राधा आणि भगवंताशी एकरूप होण्यासाठी व्याकुळ झालेले आपण सर्व अशा दोन छटा दिसतात .

यात राधेच्या आजूबाजूला सुंदर सृष्टी सौदर्य फुललंय . मेघांचा गडगडाट होतो आहे . वाऱ्याच्या पायातल्या पैंजणांचा रुणझुण आवाज येत आहे . आता लवकरच पाऊस पडणार आहे . आणि सगळी सृष्टी त्या पावसाच्या गळाभेटीने तृप्त होणार आहे. राधेलाही आता तिच्या कान्हाच्या भेटीची आस लागली आहे . तिला तिच्या आजूबाजूचे वातावरण सतत श्रीकृष्णाची आणि त्याच्या विरहाची आठवण करून देत आहे. आपलंही असचं असतं नाही का …… आयुष्यात सगळ्या प्रकारचा आनंद अनुभवताना आपल्याला मधूनच एक पोकळी …. एक अपूर्णता जाणवत असते . ती मनाची अस्वस्थता फक्त परमेश्वर भेटीनेच शांत होणार असते .

आजूबाजूला पसरलेलं टिपूर चांदणे , तो लाघवी चंद्र , उमललेली सोनचाफ्याची सुंदर फुलं , चंदनाचा मंद सुगंध अशा कुठल्याही प्रलोभनांची राधेला भुरळ पडत नाही. कारण देवकीनंदनाशिवाय तिचं मन कशातही रमत नाही …. तिला इतर काहीही आवडत नाही . आपणही बऱ्याच वेळा अश्याच कुठल्यातरी अगम्य गोष्टीच्या सतत शोधात असतो ….. पण ती गोष्ट काही सहजासहजी आपल्याला सापडत नाही….. तो शोध सतत चालूच राहतो .

पुढे राधा म्हणते कि त्या श्रीकृष्णाच्या विरहाचा वणवा इतक्या तीव्रतेने मनात पेटला आहे कि चंदनाची चोळी सुद्धा माझं सर्वांग पोळत आहे . माझ्यासाठी असलेला सुंदर, कोमल आणि शीतल फुलांचा बिछानाही आता मला शांत झोप देऊ शकत नाही. या विरहाच्या वणव्याला ….. हे श्रीकृष्णा , तू लवकर येऊन शांत कर . अशी आर्त हाक राधा मारत आहे. या राधेला रिझवण्यासाठी तिच्या सख्या सुंदर गाणी म्हणत आहेत. कोकीळ सुंदर कूजन करत आहे. पण राधेला हे सर्व संगीत न वाटता एक कोलाहल वाटत आहे. तिच्या मनातल्या प्रश्नांची उत्तरं काही तिला या कोलाहलात सापडत नाहीयेत . आपणही आपल्या आयुष्यातल्या चांगल्या वाईट घटनांच्या कोलाहलात इतके हरवून जातो कि या भावनांच्या गुंत्याला सोडवून वाट दाखवण्यासाठी आपल्याला परमेश्वराची सतत सोबत लागते .

राधा जेंव्हा आरशात स्वतः चे रूप पाहते तेव्हा तिला त्या दर्पणात स्वतः चे प्रतिबिंब न दिसत श्रीकृष्ण दिसतो . कारण ती राधा संपूर्णपणे श्रीकृष्णमय झाली आहे आणि तिचा श्रीकृष्ण सुद्धा संपूर्णपणे राधेने व्यापला आहे . श्रीकृष्ण आणि राधा यांची एकरूपता ते दर्पणही लपवू शकत नाही.

तसेच आपणही सर्व जेंव्हा त्या परमेश्वराशी एकरूप होऊन जाऊ तेंव्हा आपल्याला आपल्या जगण्याचा खरा अर्थ उमगेल . कारण तो परमेश्वर आपल्या प्रत्येकात हृदयस्थ आहे. आपण त्याला आपल्या अवतीभवती शोधण्याचा व्यर्थ प्रयत्न करत आहोत ….. जेंव्हा आपण त्या परमेश्वराशी पूर्णपणे एकरूप होऊ त्यावेळी आपल्याला त्याच्या पासून कोणीही हिरावून घेऊ शकणार नाही. आणि या परमेश्वरी मिलनाची अनुभूती आपल्याला मिळणाऱ्या प्रेम,शांती आणि समाधानातून मिळेल. जिथे भीती , वेदना , क्रूरता या गोष्टींना अजिबात थारा मिळणार नाही.

चला तर मग ……आपण सगळेच कृष्णमय होऊन जाऊया….. म्हणजे आपल्या समोरच्या दर्पणात आपल्याला स्वतः च अतिशय लख्ख , नितळ आणि चिदानंदी प्रतिबिंब दिसेल.

आज इथेच थांबते ……

श्री कृष्णार्पणमस्तु ……..

” मैत्र जीवांचे…..”

OIL PAINTING ARTIST:- KSHAMA PARANJAPE – GANU

नमस्कार !! माझ्या प्रिय सुहृदांनो ………

सुहृद …. किती सुंदर शब्द आहे हा …….सुहृद ….. म्हणजे ज्याचं थेट आपल्या हृदयाशी सुंदर नातं असतं असा ….. म्हणजेच आपले मित्र मैत्रिणी ………

मी आज तुमच्यासमोर तसा जुनाच विषय नव्याने मांडत आहे . विषय मैत्रीचा …..

नुकताच ” जागतिक मैत्री दिन ” सगळीकडे उत्साहाने साजरा झाला . या मैत्रीचाच मी जरा खोलात जाऊन विचार केला आणि मनात वेगवेगळ्या कल्पनांचा मोरपिसाराच फुलला जणू ….. त्याच माझ्या भावना आणि कल्पना आज मी तुमच्याबरोबर वाटून घेत आहे.

मैत्री म्हटलं कि मला आठवतं भगवान श्रीकृष्ण आणि राधेचं नातं …..

निखळ , निर्व्याज आणि गोड नातं …… साक्षात परमेश्वराशी मैत्री ….. भगवान श्रीकृष्ण आणि राधेच्या नात्यात आपल्याला वेगवेगळ्या छटा दिसतील आणि त्यांचा नातं हा एक वेगळा अभ्यासाचा विषयही होऊ शकेल पण त्यांच्या नात्याचा गाभा ही त्यांची एकमेकांशी असलेली सुंदर मैत्रीच आहे असं मला वाटतं . भगवान श्रीकृष्णांची त्यांच्या सगळ्या सवंगड्यांबरोबर असलेली मैत्री हि सुद्धा अनेक पौराणिक कथांचा विषय बनली आहे .

मैत्री असतेच छान … कुठलाही उद्देश किंवा हेतू मनात ठेवून केलेली मैत्री हि मैत्री नसतेच मुळी …. कारण त्यात स्वार्थ दडलेला असतो . मुळात मैत्री करावी लागत नाही तो बंध आपोआपच जुळून जातो. कधीकधी वर्षानुवर्षे ओळखत असलेल्या व्यक्तीशी आपली मैत्री जुळत नाही आणि कधी कधी अगदी कालपरवाच आपल्या आयुष्यात आलेली आणि आपल्याशी ओळख झालेली व्यक्ती आपला खूप चांगला मित्र किंवा मैत्रीण होऊन जाते. त्या मैत्रीला रंग , भाषा , लिंग , वय असं कुठलंच बंधन नसतं . कधी कधी एखाद्या लहानग्याशीही आपली खूप छान मैत्री होते जी मोठ्यांशीही होत नाही ….. कठीण परिस्थितीत बरेच वेळा आपल्या नात्यामधील लोकांपेक्षा या मित्र मैत्रिणीचाच हात सगळ्यात आधी आपल्या मदतीला पुढे येतो आणि आपल्याला सुखावून जातो ……..

आपण कधी कधी उदास , निराश किंवा दुःखी असताना आपल्याला अचानक आपला मित्र किंवा मैत्रीण वाटेत भेटतात …..किंवा त्यांचा मेसेज किंवा फोन येतो आणि मग आपल्या मनावरचं मळभ कुठल्याकुठे दूर पळून जातं. तुम्ही सगळ्यांनी नक्कीच हे अनुभवलं असेल …… हे मित्रच कधी कधी आपल्याला सावरतात ,रागावतात आणि वेळप्रसंगी मायेने आरसाही दाखवतात ….. प्रेम करतात……. अशा मूल्यवान मित्र-मैत्रिणींची मायेची , प्रेमाची, हक्काची अतिशय भक्कम भावनिक आणि पारदर्शी भिंत जर प्रत्येकाच्या सभोवती असेल तर …….. तर एखाद्या अगतिक आणि हळव्या क्षणी कोणालाही एकटं वाटणार नाही ……आणि स्वतः चा जीव संपवण्याचा विचार मनाला शिवणारही नाही. आजकाल आपल्या बाजूला घडणाऱ्या आत्महत्येच्या घटनांनी खूप वाईट वाटतं. हि मैत्रीच या घटना थांबवू शकेल असंही मनापासून वाटतं ……. कारण हे नातं शेवटी हृदयाचं आहे त्यामुळे तुम्ही मनापासून मारलेली हाक हि तुमच्या मित्रांपर्यंत नक्कीच पोहोचते ……. गरज असेल तेंव्हा नक्की मारा हाक तुमच्या मित्राला स्वतः साठी …..आणि तुम्हीही धावून जा त्याच्या हाकेला ……

आणि एक गंमत सांगू …. तुम्ही स्वतः सुद्धा स्वतः चे खूप छान मित्र होऊ शकता ……… तुमची मैत्री स्वतः शी असो किंवा इतरांशी , त्या मैत्रीमध्ये तुम्ही स्वतः ला किंवा समोरच्याला जसं आहे तसं स्विकारता …. मुद्दाम बदलण्याचा प्रयत्न करत नाही …… त्याच्याबद्दल कुठलेही पूर्वग्रहदूषित विचार तुमच्या मनाला शिवतही नाहीत ….. केवळ एकमेकांच्या सहवासातून एकमेकांमध्ये झालेले सकारात्मक बदल तुम्ही अनुभवता ……कधी कधी मित्र-मैत्रिणीचं बोलणं फक्त शांतपणे ऐकून घेता …… त्यांना मोकळं , रितं होऊ देता ….. खूप गरज असते या गोष्टीची ….. जी फक्त मैत्रीतच शक्य आहे ………….

मैत्री फक्त माणसांशीच नसते ….. कधी कधी ती असते पुस्तकांशी …. पुस्तकाशी असलेली निःशब्द मैत्री त्यांच्यामधील छापील अक्षरांमधून आपल्याला खूप काही देऊन जाते. अतिशय खरी आणि निर्व्याज मैत्री …. तशीच मैत्री असते प्राण्यांशी …. मग ते प्राणी पाळलेले असोत किंवा आपल्या अवतीभवतीच्या जगात वावरणारे असोत ….या प्राण्यांना आपल्या भावना न बोलताही कळतात . कारण तो संवाद असतो आपल्या देहबोलीतून त्यांना जाणवणारा आणि डोळ्यांतून व्यक्त होणारा ….. आपल्या घरातील आपल्या कुटुंबियांनाही कधी कधी जाणवत नाहीत आपली भावनिक आंदोलनं …. पण या मुक्या जीवांना ती लगेच उमजतात …. आणि मग हे मुके जीव येतात आपल्याला सावरायला ….. त्यांच्या स्पर्शातून आणि त्यांच्या डोळ्यांतून ….. हि खरी मैत्री…… कुठलीही अपेक्षा न ठेवता केलेली ……

आपली निसर्गाबरोबरची मैत्रीही अशीच ……आपल्यावर रोज मनसोक्त उधळलेली रंगीबेरंगी आणि सुंदर फुलं हे निसर्गाचं आपल्याशी असलेल्या मैत्रीचच प्रतीक आहे …… फक्त त्या मैत्रीचा सुगंध आपल्या मनात सतत दरवळायला हवा आणि निसर्गाने आपल्यासाठी पुढे केलेला मैत्रीचा हात आपण स्वीकारायला हवा …. मग पहा …. सगळीकडे फक्त ” आनंदाचे डोही आनंद तरंग ….” अशी अवस्था होईल आपली …….

ह्याच कल्पनेने मला संत श्री ज्ञानेश्वरांच्या पसायदानाची आठवण करून दिली ……. या पसायदानात दोन ओळी आहेत …..

” जे खळांची व्यंकटी सांडो , तया सत्कर्मी रती वाढो “

“भूतां परस्परे पडो , मैत्र जिवांचे ”

म्हणजेच दुष्टांचा दुष्टपणा नष्ट होऊन त्यांना सत्कर्माची आवड उत्पन्न होवो आणि संपूर्ण सृष्टीमधील सगळ्या जीवांमध्ये मैत्री निर्माण होवो …… किती सुंदर मागणे मागितले आहे संत श्री ज्ञानेश्वरांनी ….. सगळ्यांसाठी ….. हे ” विश्वची माझे घर …..” यावरूनच काही वर्षांपूर्वीचा ” Pen A Friend…. ” हा उपक्रम आठवला . “Pen A Friend ” म्हणजेच पत्रांमधून एखाद्या अनोळखी व्यक्तीशी संवाद साधणे आणि मैत्री फुलवणे …. किती सुंदर कल्पना आहे ही …. आजकाल ई-मेल , व्हाट्स अँप , फेसबुक च्या जगात आपण पत्र लिहिणंच विसरून गेलोय ….. अहो पत्र लिहिणं कशाला…. आपण बऱ्याच वेळा फोनही करत नाही आपल्या मित्रांशी बोलायला …… एकमेकांच्या व्यस्त दिनक्रमात फोनमुळे व्यत्यय नको असच सतत वाटत असतं आपल्याला …… पण मला मात्र हा ई-मेल , व्हाट्स अँप , फेसबुक चा संवाद रुक्ष वाटतो ….. तेही आपणच type केलेले शब्द असले तरी त्या छापील शब्दांना पत्रामधल्या हाती लिहिलेल्या शब्दांची सर अजिबातच येऊ शकणार नाही . कारण पत्रांमधून जाणवतो त्या व्यक्तीच्या हस्ताक्षरातील आपल्या विषयीचा भावनिक ओलावा ….. फोन केल्यावर अनुभवतो आपण त्या व्यक्तीचा आवाज …. नाही का …. अजूनही माझ्याकडे माझ्या मैत्रिणीची मला लिहिलेली काही पत्र मी अशीच जपून ठेवली आहेत…. माझ्याजवळ …..

PAINTING ARTIST :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

हीच मैत्री आपण आजकाल एका निराळ्या स्वरूपात अनुभवतोय ……. आपल्या राष्ट्राची जगभरातील इतर अनेक राष्ट्रांशी झालेली मैत्री ….. आणि याचं संपूर्ण श्रेय जातं ते आपले आदरणीय पंतप्रधान श्री . नरेंद्र मोदीजी यांना ….. त्यांच्या परराष्ट्र धोरणाला आणि त्यांच्या दूरदृष्टीला ……. गेल्या जवळ जवळ सहा वर्षात श्री. मोदीजींनी आपल्या अथक परिश्रमाने जगातील अनेक राष्ट्रांशी मैत्रीपूर्ण करार करून त्यांच्याबरोबर आपल्या देशाचं मैत्रीचं नातं जोडलं आहे. जे नातं फक्त आपल्या देशालाच नव्हे तर जगातील इतर देशांनाही भविष्यात फायदेपूर्ण ठरणार हे निश्चित …. ” एकमेका सहाय्य करू अवघे धरू सुपंथ …..”

तर या अश्या सर्वव्यापी मैत्रीबद्दल मी लिहिलेल्या कवितेच्या काही ओळी …………

नाते सुंदर मनामनांचे ,
जुळले रे हे मैत्र जीवांचे ......

कधी तरूंचे , कधी लतांचे ,
शरदातील त्या चांदण्याचे ......
कधी पुष्पांचे , कधी वर्षेचे ,
जुळले रे हे मैत्र जीवांचे .......

कधी हसण्याचे , कधी रुसण्याचे ,
कधी उठण्याचे , कधी पडण्याचे .....
नाते सुंदर मनामनांचे ,
जुळले रे हे मैत्र जीवांचे .....

कधी निःशब्द , कधी शब्दांचे ,
सावरणाऱ्या गळामिठीचे .....
काय सांगू ते मौल्य कुपीचे ,
त्यातील लपल्या मैत्रगंधाचे ......

नाते सुंदर मनामनांचे ,
जुळले रे हे मैत्र जीवांचे .....

कधी तुझ्याशी , कधी स्वतः चे ,
कधी अपुल्या व्यक्त बंधांचे .....
जसे रंग त्या इंद्रधनुचे ,
जोडुनी ठेवू भाव मनांचे .....

नाते सुंदर मनामनांचे ,
जुळले रे हे मैत्र जीवांचे .......

तर माझ्या प्रिय मित्र-मैत्रिणींनो ….जुन्या मित्रांशी संवाद साधा …. नवीन मैत्र जोडा …. रागाची आणि गैरसमजांची धूळ झटकून हि नाती सतत टिकवा ….. कारण आजकाल खरी मैत्री खूप दुर्मिळ झाली आहे …… आणि हि मैत्री आणि हे मैत्र जीवांचेच तुम्हांला सतत प्रेरणा देत राहणार आहेत….. आनंदाने आणि उत्साहाने जगण्याची ….

” A TREAT FOR A CHILD…..IN YOU…..”

PICTURE DRAWN BY – KSHAMA PARANJAPE – GANU

Hey !! Does this picture remind you of something ??………

I have a surprise for you…… Surprise for a child in you……..

In us resides a child…. Always hiding behind the fortified walls of our conscious self. That child always peeps through our eyes whenever Innocence with Humor tickles him……

A CARTOON is one such thing…..

A treat for that child in you…….

A cartoon is a type of illustration of one’s non-realistic , semi-realistic or sometimes realistic and dreamy world. It is basically an image or series of images or animation or a motion picture intended for Satire, Caricature, Humor or just Pure Entertainment.

As a child I was always soooo…. fascinated by the colourful world of CARTOONS…. Everything in that world is adorned with Innocence, Magic, Joy , Laughter….. Today also whenever the Child inside my mind suffocats with tensions, sorrows and anxities of the day-to-day life, these cartoons gently take me away to their world of Giggles….And Rejuvenate me always….. I am sure you all must have experienced it. Everyone of you must be having his / her favourite set of Cartoons…. I like watching Tom & Jerry, Mickeymouse, Donald Duck, Mogali, Cinderella, Rapunzel, Snow white….. The list for me goes on and on and on……

Walt Disney was and is a king of Cartoons…. With his magic wand and astonishing creativity he created many immortal Cartoon personalities. Those personalities were and are so famous that Disney expanded into the amusement park industry by setting up Disneyland, Disney world….. These amusement parks have grown in size and number to attract visitors all across the globe. Mr. Walt Disney set up Disney Brothers Studio which is producing World Class animated films till date. And many new Cartoonists and Animators are following their footsteps…..

As I dive deep into the ocean of cartoons, I am enlightened by endless undiscovered facets of human mind. We always like Funny, Innocent, Joyful characters which engulf us with warm and secure atmosphere. We actually pick and like Cartoons as per our own nature. Some people like Tom and Jerry, Some like Superman, Batman and Avengers and some people like Rapunzel or Doreman…..

Whenever I think of print media, the Comics are still retaining there popularity….. And I think reading a comic is more delightful as it stimulates your own Grey Cells more as compared to watching an animated film…… Of course animated film has its own undoubted buoyant charm.

When I think Cartoon as a medium of Satire or Carricature, then it is really a very powerful tool to educate, uplift and address people effectively about the surrounding world of events. It reminds me of the Brilliant caricatures and cartoons by the Great R.K.Laxman and also of Amul……

CARTOONS are basically sugar coated pills filled with the bitter medicine of truth. They are the best sanitizers gently wiping confused, foggy, pathogenic plaque heaped over our mind and soul…….

So now I am calling all my Favourite Cartoons to join me and show me the path of eternal happiness….. I am writing my own poetry just for you……

Hey !! Tom and Jerry,
You always make me merry.....
Please grant me your wit,
And I will offer you a cherry.....

Dear Mickey mouse,
You are soooo cute......
Always say " cheese....",
And no smile will be on mute....

O..... my Superman,
I am your biggest fan.....
With your superpowers,
Make all the evils ban....

Hello, pretty Cinderella,
Send your Fairy's wand....
Let's change this world,
Into a melodious Music band.....

Wow... O..my Rapunzel,
I like your Golden hair.....
Please unfold them down,
And I will climb up to watch life's fair....

Hey !! sweet Snow white,
Your are so fair and bright....
Teach what's wrong and right,
And no colour will ever bite....

Come.... My Dear friends,
Please come ....All of you....
Your presence will make a difference,
And that I surely knew......

So Guys, please call all your Cartoon friends….or the Friends who are Cartoons…. Ofcourse in a good sense…. And enjoy a Hearty laugh with them till I meet you next time…..

See you soon…..

आपुलाची संवाद आपणासी

PAINTING ARTIST :- KSHAMA PARANJAPE – GANU

आपुलाची संवाद ……….आपणासी ……….

संवाद …….. सह – अनुभूतीमधून उत्तराच्या दिशेने नेणारा वाद म्हणजे संवाद ………

मग हा संवाद दोन भिन्न मनांमधील असो किंवा मग स्वतः च स्वतःशी बांधलेला भावनिक पूल असो.

संवाद हा आपल्या अस्तित्वाचा गाभा आहे . रोज सकाळी डोळे उघडता क्षणी आपला आपल्या अवतीभवती सगळ्यांशी संवाद सुरु होतो . मग तो संवाद माणसांशी असो , वस्तूंशी असो , प्राण्यांशी असो किंवा आपल्या आजूबाजूच्या निसर्गाशी असो ……. हा संवाद सतत सुरूच राहतो आणि झोपल्या नंतरही आपलं अंतर्मन हे बाह्यमनाशीं संवाद साधतच असते आणि त्यातूनच मग कधीतरी आपल्या स्वप्नांचा जन्म होतो ………

आपण जर स्वतः शी उत्तम रीतीने संवाद साधू शकलो तर आपल्या भोवतालाशीही आपण उत्तम प्रकारे हातमिळवणी करू शकतो. हा संवाद साधण्याचा मार्ग स्व-ओळख , स्व-स्वीकार , स्व-मैत्री , स्व-आनंद या गावांमधून प्रवास करत करत थेट कधीतरी त्या मायाळू परमेश्वराशी संवाद साधण्यापर्यंत जाऊन ठेपतो .

आपण या जगात पाऊल ठेवल्यावर किंवा त्याआधीही आईच्या गर्भात असताना आपला पहिला संवाद होतो तो आपल्या आईबरोबर ……..हा संवाद कधी आपल्या हसण्यातून असतो तर कधी रडण्यातून तर कधी आपल्या देहबोलीतून ……पण या शब्दांविना केलेल्या संवादाचा अर्थ आपल्या आईला अगदी अचूक उमगतो नाही का …….

मग हळू हळू बोलायला लागल्यावर आपला प्रत्येकाबरोबरच संवाद सुरु होतो …… कधी आईबाबांशी , आजी आजोबांशी , आपल्या आवडत्या बाहुलीशी तर कधी कधी घरभर फिरणाऱ्या गुबगुबीत मनिमाउशी…… अगदी त्या दूर आकाशातल्या गोंडस चांदोबाशी हि रंगतो आपला लडिवाळ संवाद ………

पुढे तारुण्याची चाहूल लागल्यावर चालू होतो एक वेगळाच संवाद …… दूरवर पसरलेलं विस्तीर्ण माळरान …. सभोवताली काळ्याकुट्ट अंधाऱ्या रात्रीचं पांघरूण …..वर पसरलेलं काळविभोर आकाश आणि त्यावरचा अगणित चांदण्यांचा चमचमता खच ……आणि या सगळ्यात आपण एकटे …… अश्यावेळी त्या चांदण्यांशी आपण नक्कीच संवाद साधला असेल आपल्या मनातलं काहीतरी सांगण्यासाठी …..किंवा अश्या वेळी आपल्या अत्यंत प्रिय आणि जिवाभावाच्या व्यक्तीचा हात हातात घेऊन बांधलाच असेल आपण एकमेकांच्या मनाला जोडणारा शब्दांचा पूल ……. नक्कीच तुम्ही सगळ्यांनी हे अनुभवलं असेल….. प्रत्यक्षात किंवा मग मनाच्या राज्यात ……….

संवाद …..संवाद …..म्हणजे तरी नेमकं काय ?

आपल्या अत्यंत प्रिय भगवान श्रीकृष्णांनी त्यांच्या प्रिय पार्थाशी साधलेला संवाद म्हणजे जीवन मार्गदर्शक श्रीमद भगवद्गीता ……. संतांचा भगवंताबरोबरचा संवाद म्हणजे त्यांनी रचलेले अभंग , श्लोक …… सृष्टीचा स्वतः शी चाललेला संवाद म्हणजे सतत बहरण्याचा आणि नव निर्मितीचा रंगलेला खेळच जणू …….. एखादा कवी/ लेखक जेंव्हा आपल्या प्रतिभेशी आणि शब्दांशी संवाद साधतो तेंव्हा त्यातूनच जन्म घेते एखादी सुंदर कविता किंवा निर्माण होतं एखादं अभिजात साहित्य …….

एखाद्या संगीतकाराला जेंव्हा त्याचा सुरांशी झालेला संवाद भावतो तेव्हा तयार होते एखादी अवीट अतिशय गोड सुरावट …….. आणि एखादा गायक जेंव्हा सुरांना आपली गळाभेट देतो तेंव्हा त्यांच्यातील संवाद आपल्याला एखाद्या सुंदर रागदारीतून किंवा थेट हृदयाचा ठाव घेणाऱ्या एखादया गाण्यातून प्रत्ययाला येतो.

एका चित्रकाराला आपल्या अंतः प्रेरणेतून आणि चित्रांमधून संवाद साधायचा असतो रंगांशी …..रेषांशी…..

एखादं सुंदर आणि कणखर वास्तुशिल्प हे प्रचिती देतं , एखाद्या वास्तुरचनाकाराच्या आणि स्थापत्यविशारदाच्या संवादाची ….त्याने संवाद साधलेला असतो आपल्या कल्पनेशी आणि दगड माती , विटांशी …… एखादा व्याधींमधून आणि त्रासांमधून पूर्णपणे बरा झालेला रुग्ण हे त्या डॉक्टरांच्या रुग्णाबरोबरच्या आणि स्वतः च्या कौशल्याबरोबरच्या उत्तम संवादाचं मूर्तिमंत उदाहरणच ……..नाही का ……

तर ….असा हा संवाद आपल्याला वेगवेगळ्या रूपात सतत भेटतच राहतो …….आपल्या अवतीभवती सतत रेंगाळत राहतो …….आपल्याला खुणावत राहतो ……. किती वेगवेगळ्या गोष्टींमधून दिसतो मला हा संवाद ……… गुरु शिष्यांचा उत्तम संवाद म्हणजे त्यातून घडलेला एक उत्तम शिष्य …… शिक्षकांचा त्यांच्या विद्यार्थ्यांबरोबरचा संवाद म्हणजे निर्माण झालेला अतिशय सशक्त आणि उत्तम समाज ……

एखाद्या गणितज्ञाचा अंकांबरोबरचा संवाद म्हणजे त्याला सुचलेलं नवीन सूत्र …… वैज्ञानिकांचा त्यांना पडलेल्या कोड्याबरोबरचा संवाद म्हणजे लागलेला एक नवीन शोध ……..

जेंव्हा नात्यानात्यांमधला संवाद उत्तम रीतीने साधला जातो तेंव्हाच ती नाती फुलतात, बहरतात, जपली जातात , टिकतात आणि आपल्याला आयुष्यभराचा आनंद देतात . मग ती नाती कुठलीही असोत …. अगदी रोज आपल्याघरी घरकामात मदत करायला येणाऱ्या व्यक्तीची आपण आपुलकीने केलेली विचारपूस सुद्धा त्या व्यक्तीला किती दिलासा देऊन जाते नाही का ……..

आणि मग एक वेळ अशी येते कि तेव्हा फक्त उरतो ” आपुलाची संवाद ……आपणासी आणि त्या हृदयस्थित परमेश्वराशी …..”

बघा …..पाहता पाहता मी तुमच्याशी आणि पर्यायाने स्वतः शी सुद्धा किती संवाद साधला …… यातूनच परमेश्वराच्या कृपेनें मी लिहिलेली माझ्या संवादाची छोटीशी कविता मी तुमच्यासमोर सादर करत आहे.

"आपुलाची संवाद .....आपणासी......."

आपुलाची संवाद ,
आपणासी .......
मना  मिळो तृप्ती ,
सहवासाची .......

होवोत शुद्ध वृत्ती ,
समाधान चित्ती .......
न उरो आसक्ती ,
भौतिकाची ......

आपुल्या या संवादे ,
आनंद वेणू वाजे ......
शांततेत भिजे ,
माझे अंतरंग ......

संवादे या रंगून ,
तुझ्या नामात भिजून ......
थांबो माझी वणवण ,
पोहचून मुक्तिधामा .......

झाली आता झोळी रीती ,
माझी पापपुण्याची ......
हे श्री गजानना ,
फक्त तुझ्याचपाशी .......
फक्त तुझ्याचपाशी ......

आपुलाची संवाद ....... आपणासी .......
आपुलाची संवाद ........ आपणासी .......

“ORIGAMI….A POETRY BY PAPERS…..”

ORIGAMI – TULIP FLOWERS

Origami……. An elegant, delicate and delightful art…….

Origami is a Japanese art. ” Ori “means folding and ” gami ” meaning paper. ( kami changes to gami due to rendaku. ) So Origami is basically transforming a flat square sheet of paper into a finished sculpture through various folding and sculpting techniques.

It is such an art which intrigues people from all the ages. There is something for everybody……. This art has benefits of Manifolds…….. It can develop creativity, 3D visualization, fine motor skills and also teach principles of Mathematics with a joy of generating something new and beautiful……

Now-a-days many people all over the world are endeavouring something new and creating something unique and attractive by contributing to this art……..

ORIGAMI – SWANS

I remember, Origami influenced me during my Architectural college days though I was introduced to this art form during my childhood……..

During my five year Degree course of Architecture, I was totally surrounded by papers…… Papers of different colours…… Different sizes….. Different textures……Papers for our Building Models, Presentations………

Those of you who are an Architect can easily relate to my illustration. Those five tough years of sleepless nights in a row….. Designing, Studying, making presentations….. Toiling through day and night….. Extremely strict professors……. Carrying our building models and worksheets / drawings with T squares / Rollpacks on our backs making our way through the crowded local trains of Mumbai……. Those long hours of college lectures, case studies and site visits on daily basis…… For few subjects of our course, the exam duration for individual papers was ranging from 8hrs. to 12 hours….. Splitting the exam paper duration into 6hrs. + 6 hrs. or 8hrs. + 4hrs. on two consecutive days……

During my Architectural college days for all five years, hand drafting was compulsory for all the subjects, though Autocad was a part of our curriculum from third year onwards. So that was a trigger for my love for the papers……And in a way my love for any art related to papers….Be it Painting or Origami……..

ORIGAMI – BOATS

I like Origami…… Though I don’t really practise it daily….. I have a decent collection of “Origami books” with me. During this ” Corona Lockdown” me and my son have tried our hand on few Simple Origami objects. I am sharing some of the photos with you throughout my write-up.

As I love sketching, i just thought of merging Origami with my sketching. I am attaching my rough sketch depicting various Origami objects. I hope you all will like the idea……

ORIGAMI OBJECTS – ROUGH SKETCH

Whenever I think more about Origami as an art then it gives me a feeling of resemblence with our lives….

Like Origami, we all have been provided with a flat plain sheet of paper as our life…. Through various folds of our hardwork, luck, nature, circumstances, events and many more things…… everybody is sculpting an unique creation of One’s life…….Life that is decorated with Mountains of Joy, Success, Satisfation….. Valleys of Sadness, Failure, Fear……. Creases of difficulties…….

I am tempted to share few lines written by me here…….

Through the Voyage Of Life,
It has many Folds........
Every Mountain, Crease and Valley,
Has a meaning that holds.......

The design every moment,
Always moulds........
And so the mystery,
Of Life unfolds.......

Are you a Pretty Tulip,
Or an attractive Swan.....
A Boat sailing through the Ocean,
OR are you simply a Fan.....

Be Happy Always,
And I am sure you can.....
Please treasure every moment,
Because soon it will be gone.......
ORIGAMI – FANS

ORIGAMI…..A Poetry…… By the Papers……Through the Papers.….In the Papers……

So folks….. If you want more….. You can dive into the Ocean of Google and Youtube …..And explore the World Of Origami…..

See you soon……

” जाईन विचारीत रानफुला ……..”

” acrylic रंगांमधील कॅनव्हास वरील चित्र “

आज मनात वेगळेच विचार रुंजी घालत होते. गंमत असते नाही आपल्या सगळ्यांच्या मनाची ……..

एखादी गोष्ट किंवा गाणं ऐकल्यावर , एखादी घटना अनुभवल्यावर किंवा एका एखादं चित्र पाहिल्यावर आपलं मन त्याच्याशी निगडित भूतकाळातल्या आठवणींच्या एका वेगळ्याच तंद्रीत आपल्याला घेऊन जातं …….

माझं निमित्त होतं मी काढलेलं एक चित्र आणि आज ऐकलेलं एक गाणं ……….

” जाईन विचारीत रानफुला …….”

रानफुल…… अतिशय सुंदर ……पण एकाकी ……सगळ्यांपासून दूर रानात …….

एकटंच आपल्या विश्वात …….

ते रानफुल रोज फुलत असेल , वाऱ्यावर डुलत असेल …… एकटंच झुरत असेल आणि वेळ आल्यावर मिटून जात असेल , कोमेजत असेल ….. पण तरीही दुसऱ्यादिवशी पुन्हा नव्याने उमलत असेल ……

आपलीही अवस्था कधी कधी या रानफुलासारखीच होऊन जाते नाही का ……..

कधी कधी आपल्याला वाटतं कि या जगाच्या कोलाहलापासून दूर एकटंच आपल्या विचारांच्या आणि भावनांच्या जंगलात हरवून जावं …… ते जंगलातलं रानफुलं जसं वाऱ्यावर डोलत असेल तसं आपल्या मनातल्या गाण्यावर डोलावं …..ते जसं पावसाचं पाणी अंगावर घेऊन तरारत असेल , तसंच आपल्या मनातल्या भावनांच्या ओलाव्यावर तरारून उठावं …… ते जसं स्वतः मध्ये मग्न जगत असेल तसंच आपणही आपल्याच आनंदात मनसोक्त जगावं …..आणि आपल्याच विनोदावर हसावं ……….

आणि कधी कधी अवचित वाटून जातं …….. किती एकाकी असेल ते रानफुल ….. कोणाला सांगत असेल आपल्या मनीची व्यथा …..रानात एकटंच असल्यामुळे कोणी आपल्याकडे पाहतही नाही , कोणी मायेनं गोंजारतही नाही …. मनीचे गुज सांगायला कोणी जिवलग भेटतही नाही ….. असं तर वाटत नसेल त्याला ……. तेंव्हा मला ते रानफुल एक विरहिणी वाटतं ……

कधी वाटतं ते रानफुल एखाद्या योग्यासारखं ….. जगण्याचं सारं तत्त्वज्ञान पिऊन आणि पचवून ध्यानस्थ बसलेला एक योगी ….. आणि काय सांगावं ….कधी विचारलीच एखाद्या वाट चुकलेल्या वाटसरूने त्याला वाट तर दाखवेलही ते रानफुल त्याला पुढे जाण्याचा मार्ग ….. आणि थांबलात काही क्षण त्याच्या जवळ त्या एकांतात तर भेटेलाही तुम्हांला त्याच्यातील तुमचा जिवलग …….

तुम्हांला काय वाटतं ? कसं असेल ते रानफुल ?

मी काढलेल्या चित्रातलं …..कि खालच्या सुंदर गाण्यातलं ?

” जाईन विचारीत रानफुला …..” हे एक अतिशय सुंदर गाणं मी आज तुमच्या सोबत देत आहे……

हे गाणं गायलं आहे गानसरस्वती किशोरीताई आमोणकर यांनी आणि संगीतबद्ध केलं आहे पंडित हृदयनाथ मंगेशकर यांनी …. उत्तम शब्दं आहेत आदरणीय शांताजी शेळके यांचे ……..

मलाही कधी कधी वाटतं कि मी एक रानफुल होऊन जावं …..किंवा भेटलंच एखादेवेळी अवचित एखादं रानफुल तर त्याला माझ्या मनातलं असं काहीतरी सांगावं माझ्या शब्दांमधुन ……

" हे सुंदर , कोमल रानफुला ....."

हे सुंदर , कोमल रानफुला ,
देऊनी मजला अर्थ नवा .....
या जगण्याचा फुलों मळा,
मी एक प्रवासी नादखुळा ......

हे सुंदर, कोमल रानफुला .....

या माझ्या अवतीभवतीं  ,
मीच गुंफिली अनेक नातीं .......
कधी न होवों ओंजळ रिती ,
समजाऊनि मज प्राणनीती ......

हे सुंदर , कोमल रानफुला .....

कधी हर्ष मज, कधी यातना ,
कधी संवेदना , कधी सहवेदना ......
कोड्याचा अर्थ या उमगेना ,
देशील तुझी का साथ या मना ......

हे सुंदर , कोमल रानफुला ......

हि नवखी मजला आजमिती ,
इथे उभी मी भग्न तटीं .......
होतील दुःखें आज थिटी ,
वाट पाहते प्राणदिठीं .......

हे सुंदर , कोमल रानफुला ......

हे सुंदर , कोमल रानफुला,
घेऊन तुझीया मिठी गळा .....
या नभीचा लागून  लळा ,
दे मुक्तीचा मार्ग मला ......

हे सुंदर , कोमल रानफुला ......... हे सुंदर , कोमल रानफुला .........

” In Conversation with COLOURS……”

Colours…… They are all around…… Right from the morning, we open our eyes till we slip into our sleep at night….. And they follow in our dreams……Colours always give us a nice company.

Every colour has it’s own distinct character and has it’s own separate story to narrate. Like us, Colours also have different shades and moods….. Sometimes they reflect upon our mood as well. Whenever we are happy and whenever we are sad, we pick different colours. Even Monochrome and black & white also have it’s own beauty and statement.

Right from our ancient human existence till today’s ultramodern ” avaatar” , we have always cherished colours as a medium of expression. Our ” Mother Nature” is also “Colours Personified“…….

Just imagine our life without Colours….. How much boring it would have been……undefined undefined

COLOURS…….

Whenever they spread on a canvas through an Artist’s mind then it is a manifestation of a poetry for the eyes…..

As an artist, Colours have always allured me…. I have always enjoyed the companionship with “my colours”….. Colours have accorded me with joy, recognition, satisfaction, expression and serenity. Here I am sharing with you… My couple of Paintings / Photographs in Monochrome / colour / black & white format.

Sharing with you my love for colours conveyed through my following few words……

"O.....Dear Colours......"

" Peeping through my eyes,
In my Mindscape.......
Spreading your Charm,
And there is no escape...."

" Sneaking into My Dreams,
And flowing through me.....
Churning out Creams,
On paper unrolling me.... "

" O.....My Dear Colours,
You are everywhere.....
In the Rainbow and Flowers,
In all The Dear's we care...... "

 " You bestow us Beauty,
That we can't miss......
You all are soooo Pretty,
And a pure Bliss...... "

" Please don't leave us,
As everything will be Boring.....
Always be our Best Friend,
Granting a Happy Meaning....."

Hey Guys……, As I continue “ My Rendezvous” with ” My Colours“…….

You can take a pick at your “Favourite Colour” or should I say “Favourite Colours“……..

See you soon…….

” पावसाचं गाणं …..”

नमस्कार मित्रांनो ,

पाऊस म्हटलं कि आपल्या समोर येतात आपल्या आठवणींमधली वेगवेगळी शब्दं चित्र, नाद चित्र , भाव चित्र ……. हा पाऊस आपल्या सगळ्यांच्या संवेदनाच जणू जाग्या करतो नाही का …….

अशा या पावसाळी धुंद वातावरणात आपल्या डोळ्यांसमोर येतात ते जमिनीवर येऊन आपल्याला मिठी मारू पाहणारे ते ढग …. सगळीकडे पसरलेला आणि मनाला शांतावणारा तो हिरवागार रंग…… त्या वळणा वळणांच्या डोंगर वाटा …..उंच कड्यावरून खाली धरणीकडे झेपावणारे ते पांढरे शुभ्र जलप्रपात ……. अंगाखांद्यावर बरसणाऱ्या आणि शरीराबरोबर मनालाही स्पर्शुन जाणाऱ्या त्या अगणित पाऊसधारा….

सगळीकडे बहरलेली सृष्टी आणि त्या बरोबर बहरलेली आपली म नं ……… या अशा मंगलमय वातावरणात प्रतिभावंतांच्या प्रतिभेला एक वेगळाच बहर फुटतो ……. आणि मग त्यातूनच तयार होतात अतिशय तरल , भावपूर्ण कविता …… मनाला वेडावणारी चित्र ……. मनात गोडवा मिसळणारी सुरेल गाणी ……

या वातावरणात जर आपल्या अतिशय जवळच्या लोकांची साथ असेल …..गरमागरम भाजी आणि मस्त आलं घातलेला चहा असेल ……सोबत असतील भरपूर गप्पा किंवा मग मागे सुरु असलेलं एखादं सुरेल गाणं तर काय बहार येईल नाही ……

आणि अगदी कोणी नसेलच सोबत आपल्या ……तर असेल कि सोबत आपलं एखादं आवडतं पुस्तक आणि मागे लयीत सुरु असेल एखादं सुंदर गाणं किंवा तंद्री लावणारा एखादा अभिजात संगीतातील राग……..धून …… आणि स्वतःच स्वतः साठी केलेला मस्त वाफाळता चहा किंवा मग कॉफी ……

सद्य स्थितीत आपण बाहेर जाऊ शकत नसलो तरी एवढे तर नक्कीच करू शकतो…… आपल्यासाठी …..

अगदी घरी बसून सुद्धा आपण पावसाचा आनंद घेऊ शकतो आणि देऊही शकतो आपल्या सभोवतीच्या सर्वांना ……. घरातल्याच परातीत पाणी भरून सोडू या कि त्यात आपल्या मुलांसोबत रंगी बेरंगी नावा …..

आणि घेऊ या आपल्या चेहेऱ्यावर पावसाचे उडणारे तुषार …. आपल्याच घराच्या गच्ची तून ……गुणगुणूया एखादं आवडतं गाणं फक्त स्वतः साठी ……आणि वाटलंच एखाद्या वेळी तर उचलू या हातात कुंचला आणि रेखाटुया कोऱ्या कागदावर स्वतः चा असं चित्र …… लावूया आपल्या आवडत्या व्यक्तीला फोन आणि मग गप्पा मारूया मनसोक्त …….

असंच काहीसं मी आज केलंय …… आज लेखाच्या सुरुवातीला मी कॅनव्हास वर काढलेलं acrylic रंगातील चित्र फक्त तुमच्यासाठी जोडत आहे आणि सोबत देत आहे पावसाचं एक गाणं …..

माझं आवडतं ……. अतिशय प्रतिभावंत दिग्दर्शिका आदरणीय सई परांजपे यांच्या ” साज ” या चित्रपटातील ……तुम्हां सगळ्यांसाठी ……

जाता जाता मी लिहिलेल्या कवितेच्या काही ओळी ………

त्या मेघांच्या मऊ कुशीतून ……

या मेघांच्या मऊ कुशीतून ,
शुभ्र बरसती अगणित मोती ........
येती धरेवर पागोळ्यांतून ,
या धरतीला मिळण्यासाठी ........

मुक्त जाहली सगळी सृष्टी ,
पुन्हा नव्याने फुलण्यासाठी ......
जना देउनी नवीन दृष्टी ,
स्वप्ने नूतन पाहण्यासाठी .......

मनी भरुनी तो मृदगंध ,
पुढे चालूया  जगण्यासाठी ......
तोडून टाकून सगळे बंध ,
वाट शोधू या आनंदाची ......

सृष्टी च्या या सोहळ्याची ,
काय वर्णु मी अवीट महती .....
मिठी जशी त्या परमात्म्याची ,
त्याच्या गोंडस बाळांसाठी .......
 

 
तर मित्रांनो ....... 

आजच्या माझ्या लिखाणामधून जर तुम्हांला तुमचं स्वतः च असं  आनंदी  काही गवसलं असेल तर मला खूपच छान वाटेल आणि तुम्हांला सगळ्यां ना एक आनंदाचा ठेवा दिल्याबद्दल खूप खूप समाधान वाटेल.......
भेटू या लवकरच .........

“O…MY DEAR LITTLE FLOWER….”

Dear All,

In today’s world of concern and uncertainty this is my small effort to spread hope and happiness…… Sending you all flowers with my message through my painting and poem……

” O….My Dear Little Flower…. “

O….My Dear Little Flower ,

You are so sweet……..

Please send your fragrance,

To those whom I can’t meet……

Hug their Heart,

With my love sooo… tight….

So they can sail through the fears,

With a smile Happy and Bright……

Tell them through your touch,

How much I care……

Please !! Don’t worry much,

For I am there to share…..

I know by your Beauty,

Innocence and colour…….

Serenade will engulf again,

And a bliss so pure….

I know Dear,

You are sooo … small…..

World around you,

So scary and tall…..

But I know truly,

Only U can……

Always spreading Happiness,

And no one can ban…..

I know my Friend,

In few moments you will wither away….

But remind everyone,

You will meet again in a ever new way……

O….My Dear Little Flower…..

You are so sweet…..

Please send your fragrance,

To those whom I can’t meet……..

I hope these words will give some relief to your bruised soul and a hope for better and bright tomorrow……

Hey , You All….Please take care and stay motivated….

एक ओलीचिंब कातर वेळ

माझ्या प्रिय वाचकहो आणि रसिकहो !!

नमस्कार !! ………

आपलं मन म्हणजे एक अजब आणि गूढ कोडं असतं नाहीं का ……. या मनात किती असंख्य प्रकारचे विचार आणि भावना सतत रुंजी घालत असतात . त्यातही दिवसाची एखादी वेळ अशी काही मनाला मंतरून जाते कि आपल्या मनाच्या तळातल्या खूप गोष्टी वर आणि आपल्या समोर येतात ……..

अशीच एक वेळ म्हणजे संध्याकाळची कातरवेळ ……. एक विरहिणी ………….

मग त्या वेळी जुनी माणसं , घडलेल्या जुन्या घटना आणि जुन्या आठवणी जणु हातात हात घालूनच येतात…. पुन्हां आपल्याला भेटायला …… आणि मग मनामधे अपार कारुण्य आणि विरह दाटून येतो.

कधी कधी तर काहीही कारण नसतानाही या कातर वेळी आपल्याला खूप तीव्र आणि अगदी आतलं हृदयातलं असं काहीतरी जाणवतं …..स्फुरतं …… अशाच एका कातर वेळी मी ऐकलेली सुप्रसिद्ध गझल आणि ती ऐकून आणि समजून घेऊन माझ्या मनात फुललेली अशी माझी स्वतः ची एक कविता मी आज तुमच्यासमोर घेऊन आले आहे.

हि गझल लिहिली आहे …मोमीन खान मोमीन यांनी …….तिला चाल लावली आहे खय्याम यांनी ……आणि ती गायली आहे बेगम अख्तर यांनी ……

या गझलचे शब्द आहेत ….

” वो जो हम में तुम में करार था तुम्हे याद हो के ना याद हो ……”

तुम्हा सर्वांसाठी मी ती इथे जोडत आहे ….

या गझल ला कारुण्याची नाजूक किनार आहे आणि बेगम अख्तर यांनी त्यांच्या उठावदार आणि भावपूर्ण गायकी मधून त्याचे उत्तम सादरीकरण केले आहे. जे थेट आपल्या हृदयाचा ठाव घेते.

ह्या कलाकृती मधून मला स्फुरलेली माझी स्वरचित कविता मी तुमच्यासमोर सादर करत आहे. जर माझ्या लेखनात काही त्रुटी राहून गेल्या असतील तर त्या तुम्ही सर्व रसिकांनी माफ कराव्यात अशी मी तुम्हाला नम्र विंनती करते.

तुझ्या माझ्यातल्या भावनांचा , गोफ सुंदर विणलेला …..

आठवतो का अजुनी तुला , त्या फुलांचा गंध विरलेला ……

कधी टोचलेल्या काट्यांच्या , कळ्या उमलती तव हास्यातल्या ……

आठवतो का अजुनी तुला , त्या फुलांचा गंध विरलेला …….

तू दिलास कधी शब्द मला , सोबतीचा सुंदर स्वप्नातला ….

आठवतो का अजुनी तुला , त्या फुलांचा गंध विरलेला …….

त्या अपुल्या छटा रुसण्यातल्या , आणि तो मोद हसण्यातला …..

आठवतो का अजुनी तुला , त्या फुलांचा गंध विरलेला …..

तो मैत्र दोन जीवातला , अव्यक्त भाव प्रितीतला ……

आठवतो का अजुनी तुला , त्या फुलांचा गंध विरलेला …..

कधी तू पुन्हा भेटशील मला , परतुनी वेचू गंध फुलांतला …..

आठवतो का अजुनी तुला, त्या फुलांचा गंध विरलेला …..

कधी मैत्रांच्या सहवासातला , प्रेमळ स्पर्श नयनातला …..

आठवतो का अजुनी तुला , त्या फुलांचा गंध विरलेला ……..

कधी येता मी तव वाटेतला , तो भाव अनोळखी तव डोळ्यांतला ……

आठवतो का अजुनी तुला, त्या फुलाचा गंध विरलेला ……

तो दुरावा अपुल्यातला , बांध तुटला मनामनातला ……

आठवतो का अजुनी तुला , त्या फुलांचा गंध विरलेला ……..

जो तू मानलास मज सखा , तो प्राण तुझ्या हृदयातला …..

झुरतो आज माझ्या मनी , तव सुगंध बिलगून स्वप्नातला …..

आठवतो का अजुनी तुला, त्या फुलांचा गंध विरलेला……

तुझ्या माझ्या भावनांचा , गोफ सुंदर विणलेला ….

आठवतो का अजुनी तुला त्या फुलांचा गंध विरलेला …..

या कवितेबरोबरच मी काढलेलं acrylic रंगांमधील माझे चित्र लेखाच्या सुरुवातीला जोडले आहे. या चित्राची आणि लेखाची प्रेरणा मला ज्यांच्या कडून मिळाली ते आमचे कौटुंबिक स्नेही डॉ . श्री . अनिरुध्द चांदोरकर यांचे मी मनापासून आभार मानते. एक अतिशय उत्तम डॉक्टर , उत्तम लेखक / कवी , अभिजात संगीत आणि चित्रपट संगीत / चित्रपट यांचा उत्तम अभ्यास तसेच त्यावरील अतिशय अभ्यासपूर्ण, माहितीपूर्ण लिखाण असे डॉक्टरांचे अतिशय प्रतिभावंत व्यक्तिमत्त्व आहे. रसिकांनी त्यांच्या ब्लॉग वरील त्यांचे लेख आवर्जुन वाचावेत……. त्यांच्या blog ची link खाली जोडत आहे.

https://abchandorkar.wordpress.com

तर रसिकहो माझं चित्र आणि एका गझल वरून मी केलेली कविता यांचा मिलाफ़ तुम्हांला कसा वाटला हे जाणून घ्यायला मला नक्की आवडेल…….

भेटू या लवकरच …….

” निळ्याची निळाई …..”

आज बाहेरचं पावसाळी वातावरण माझ्या मनात भरून आलं . माझ्या मनातले रंग पावसाच्या थेंबात मिसळले आणि अगदी नकळत कोऱ्या कॅनव्हास वर उतरले आणि माझ्या हातांतून वरील चित्र जलरंगात चितारून गेले. चित्र काढतांना मला स्फुरलेल्या चार ओळी मी तुमच्या समोर सादर करत आहे.

” निळ्याची निळाई …..”

निळ्याची निळाई आभाळातून बरसली …..

हिरव्या कंच गालिच्यात अलगद मिसळली ……..

निळाई आणि हिरवाईची अलवार गट्टी जमली ……

नूतन नवीन ओळखीने दोघंही मोहरली ……..

माझं चित्र आणि माझ्या कवितेच्या चार ओळी तुम्हांला सगळ्यांना कश्या वाटल्या हे मला तुमच्या प्रतिक्रियांमधून जाणून घ्यायला नक्की आवडेल…..

आज इथेच थांबते….. भेटूया लवकरच ……..

गुरुपौर्णिमा

आज गुरुपौर्णिमा ……. त्या निमित्ताने लिहायचं ठरवलं आणि आपोआपच माझं मन आठवणींमधे रमून गेलं . या आठवणी चाळताना मला अनेक माणसं , गोष्टी , अनुभव यांच गाठोडं मिळालं . गुरु म्हणजे नेमकं काय ? या प्रश्नाचं उत्तर मी या गाठोड्यात शोधण्याचा प्रयत्न केला.या विचार मंथनातून मला सापडलेला गुरु या शब्दाचा अर्थ आणि त्याची व्याप्ती मी माझ्या स्वरचित कवितेतून तुमच्या पर्यंत पोहोचवण्याचा प्रयत्न केला आहे. मला कळत नकळत पणे शिकविणाऱ्या , घडवणाऱ्या , मार्ग दाखवणाऱ्या , वेळ प्रसंगी मला रागावणाऱ्या , सतत प्रेरणा आणि प्रोत्साहन देणाऱ्या आणि सतत माझ्यावर माया करणाऱ्या सगळ्या रूपांतील माझ्या गुरूंच्या आणि त्या सर्वरूपी परमेश्वराचया आणि परमपूज्य श्री. गजानन महाराज्यांच्या चरणी मी माझी कविता गुरुवंदना म्हणून अर्पण करत आहे …….

” तुझं माझं एक वेगळंच नातं “

तुझं माझं एक वेगळंच नातं

मनाशी मनाचं ………..

असोत आपली भिन्न मतं ……

तरीही तू दिलेल्या माझ्यातल्या वेगळेपणाचं …….. १

तुझं माझं एक वेगळंच नातं

मनाशी मनाचं ……….

तुझ्यामुळे ना मला कसली भ्रांत ……..

माझ्यासाठी सतत तुझं पांघरूण मायेचं …….२

तुझं माझं एक वेगळंच नातं …….

मनाशी मनाचं ……..

रागावलास कधी जरी तरी त्याची न मना खंत ……..

अमोल माझ्यासाठी तुझ्यातून पाझरणाऱ्या ज्ञानामृताचं ………३

तुझं माझं एक वेगळंच नातं ……

मनाशी मनाचं ……..

माझ्यासाठी झटणाऱ्या तुला न कधी मिळे उसंत ………

तुझं अस्तित्व माझ्यासाठी प्रवासातल्या ध्रुव ताऱ्याचं …….. ४

तुझं माझं एक वेगळंच नातं ……

मनाशी मनाचं ……..

तुझ्या छायेखाली जीव माझा निवला शांत ……

अस्तित्व तुझं माझं विरघळलेल्या साखरपाण्याचं …….५

तुझं माझं एक वेगळंच नातं……

मनाशी मनाचं …….

” परिमल संवादाचा”

माझ्या प्रिय वाचकहो …… नमस्कार …….

परिमल संवादाचा विषयी थोडेसे मी तुम्हांला सांगू इच्छिते . इथे मला तुमच्याशी माझ्या लिखाणातून , कवितांमधून , चित्रांतून , फोटोज मधून संवाद साधायला आवडेल. तसंच तुमच्या त्यावरच्या प्रतिक्रिया आणि तुमचं मार्गदर्शन मला अधिकाधिक चांगल्या प्रकारे तुमच्याशीं व्यक्त होण्यासाठी सतत प्रेरणा देत राहील . ” परिमल संवादाचा ” लिहिण्यासाठी मला प्रेरणा , प्रोत्साहन आणि खंबीर पाठिंबा देणाऱया माझ्या कुटुंबातल्या सगळ्यांची , माझ्या हितचिंतकांनी आणि माझ्या अतिशय मना जवळच्या अश्या माझ्या सगळ्या प्रेरणास्थानांची मी अतिशय मनापासून आभारी आहे .

चला तर मग ……. आपण असेच इथे भेटत जाऊ या ……आणि मला नक्कीच खात्री आहे कि आपल्यातल्या या “संवादाचा परिमल ” आपल्या सगळ्यांनाच नक्कीच एक आनंदाचा ठेवा सतत देत राहील………

Create your website with WordPress.com
Get started